-
Happy
20 minuten per dag buiten zijn maakt niet alleen gelukkiger maar verbetert ook je werkgeheugen. Nu is dat laatste wat betreft werk op mij niet meer van toepassing maar een geheugensteuntje kan zeker geen kwaad. En er zijn nog meer dingen die aan ons geluk bijdragen: zo worden we het meest blij van de kleur geel op ons bord, 93 % van de mensen voelt zich gelukkiger wanneer ze vrijwilligerswerk gedaan hebben en wanneer je je focust op de dingen waar je dankbaar voor ben, ben je 10% happier.
En deze drie woorden associëren we het meest met geluk:
- Liefde
- Familie
- Vreugde
En dat zijn de vijf landen met de gelukkigste inwoners:
- Finland
- Denemarken
- IJsland
- Zwitserland
- Nederland
Zomergeluk
Voor mij zijn het in deze zomermaanden (dinsdag was de officiële start van de zomer) vooral het buiten ontbijten met een muzikale vogelconcert begeleiding, het vele lekkere fruit en verse knapperige groente op ons bord, de heerlijke avond wandelingen met Monty aan het strand, zoemende bijen en hommels op de bloemen en planten, zwembadgeluk met de kleinkinderen en luie relaxmomentjes met een boek in de tuin. Allemaal pure geluksmomenten
Wat een rijk leven hebben we. Genieten met volle teugen en dankbaar zijn voor al deze kleine maar zo belangrijke dingen.
En voor het kleine grote geluk nog een mooi boekje als aanrader: Elke week bloemen op je bord met eetbare bloemen in de hoofdrol en het bordje in de kleur geel dus dat moet lukken.
Colofon
De weetjes over geluk zijn van Mindlab, Berkely University of California, woelde Happiness Report Verenigde Naties en Tracking Happiness. De boekentip met Elke week Bloemen op je bord Fleur je bord op van Anna Koster vond ik in het boekenblog In de boekenkast (Sandra Hutchinson)
-
Roze zaterdag
Vandaag is het ‘Roze zaterdag’ en deze wordt gevierd in Goes. Een mooi evenement om gelijkheid, liefde en vooral verdraagzaamheid en respect voor anderen te vieren.
Programma 17 juni
Roze Zaterdag is op 17 juni 1 groot feest voor iedereen (!) in de gehele binnenstad van Goes maar er is ook ruimte voor cultuur, informatie, geloof en sport. Alle activiteiten zijn gratis te bezoeken!
Ik ga er zelf niet naar toe maar wens iedere bezoeker veel plezier toe.
-
When we were young
Op mijn “De moeite waard” pagina van mijn blog plaats ik iedere maand interessante boeken, een bijzondere song en een film die mij aanspreekt.
Deze keer is het onderliggende thema tijd: ouder worden, herinneringen aan vroeger en verwachtingen voor de toekomst. Neem gerust eens een kijkje.
Look back to the best of days
Collecting all yesterdays
As they build up one by oneHow we beg and we borrow
Say we’ll do it tomorrow
But tomorrow never seems to come
Over eindeloos leven gaat het boek Het eeuwige leven van Matt Haig, Koen Haegens onderzoekt in De verstrooide tijd met verwondering en humor hoe we tijd vermorsen, ongemerkt door onze vingers laten glippen, maar ook hoe we kunnen leren de tijd te nemen en te rekken. Morgen en Morgen en Morgen van Gabrielle Zevin is een opwindende en duizelingwekkende roman over vriendschap, beperking, creativiteit, en boven alles over onze behoefte aan verbinding: lief te hebben en geliefd te worden. Café Morgen van Renee Kapitein is een roman als een kroegavond, vol levensverhalen, meningen en waarheden… .Bezwete Inkt van Cecile Koops is een bundel met korte en langere verhalen. Spannende, vrolijke, zware en lichte verhalen die intrigeren.
Muziek
Als song staat ‘When we were young ’ van Passenger op de pagina. Prachtige muziek, bijzondere tekst en er is ook een geweldige videoclip gemaakt.
We used to never say never,
Used to think we’d live forever
Flying free beneath the sun
Days go running and hiding
The weeks go slipping and sliding
Years leave quicker every time they come
Remember when we were youngFilm
Voor de filmtip heb ik Hope Gap gekozen. Het is een ontroerende, realistische en poëtische zoektocht naar liefde, geluk, wanhoop, dood en het leven. Een mooi, klein drama.
De fotografie is sfeervol met prachtige beelden van de Engelse kust. De muziek is heel mooi en zeker ‘I have been here’ is bijzonder.
-
En, hoe gaat het nu?
In januari deed ik mee met de leuke workshop collages maken van het Suffetutten netwerk. We maakten toen ook een ‘afspraak met onszelf’, een puntenlijst (uiteraard aangekleed met plaatjes) met onze doelen en een persoonlijke wens voor 2023.
Het A4tje dat ik maakte werd in een enveloppe gedaan met mijn adres erop en zou begin juni bij mij in de brievenbus vallen. Om dan te kijken wat er van de doelen en de wens in het eerste halfjaar terecht gekomen was.
Inderdaad vorige week bracht de postbode een brief aan mezelf gericht. En ja daar lag de afspraak met de drie punten voor mij op tafel:
- Leven met aandacht
- Kleine avonturen
- Even wat anders (aandacht voor je mind en een dosis humor)
En tenslotte het belangrijkste, ik noteerde als mijn persoonlijke wens:
BLIJVEN LACHEN
Nu dat er het eerste halfjaar van 2023 bijna al weer achter ons ligt, is er dus een goed moment om de balans op te maken: bewuster gaan leven dat lukt steeds beter al waren er nog wat hobbels door mijn ongelukkige val. De naweeën daarvan hebben mij ook een beetje weerhouden (vooral in fysieke zin) om kleine avonturen te ondernemen en te beleven. Even wat anders heb ik vooral in mijn boeken en muziekkeuzes gezocht. Wat andere genres, ander geluid. Kijk maar op mijn De moeite waard pagina. En tot kleine avonturen en even wat anders reken ik zeker ook de ontzettend leuke blogmeeting in Antwerpen afgelopen maand.
Maar ja 2023 is nog lang niet voorbij en als ik met mijn fysieke beperkingen beter leer om te gaan (dus veel ademhaling en ontspanningsoefeningen, in plaats van fietsen de benenwagen gebruiken, niet meer met hoofd naar beneden bukken en zo weinig mogelijk trappen naar beneden lopen) dan lukt het vast en zeker ook met de (kleine!) avontuurlijke uitdagingen.
Maar blijven lachen is toch echt het (best) moeilijkste en leukste tegelijk.
Do what makes your soul shine
-
Fluitend naar de zomer
Het is begin juni en langzaam verdwijnt de zee van wit en groen op de dijken en in de bermen. Het fluitenkruid met de sierlijke zwierige groene stengels en een lief schermdak van witte bloemen dat je de laatste maanden langs de wegen, sloten, tussen knotwilgen op de dijk zag, begint te vervagen. Het was prachtig om te zien, dat mooie wit in dat frisse groen. Ieder jaar van april tot juni (of soms helaas ook al eerder, als er gemaaid wordt ) zingt de natuur zo haar eigen lentelied.De mooiste
Toen collega blogger Melodijk vroeg om mee te doen met de verkiezing van de Nationale Bloem van Nederland! twijfelde ik geen minuut. Mijn stem was voor deze wilde lente schoonheid waar geen tulp tegenop kan.
Fluitenkruid
De bermen staan weer vol witte bloemen
Die sommigen onweersbloemen noemenEn weet je wat ze dan ook nog beweren
Niet plukken want dan gaat het onwerenSietse Smit
Waar komt de naam fluitenkruid eigenlijk vandaan?
De naam heeft te maken met de holle stengels van de plant. Je kunt van de stengel makkelijk leuke fluitjes maken: gewoon onderaan een dichte knoop een snee overlangs maken.
Als je een stengel van fluitenkruid tussen je vingers neemt en erop blaast, hoor je een fluitend geluid. Dit geluid ontstaat doordat de lucht in de holle stengel gaat trillen.
Dus op fluitend naar de zomer …
-
Avondwandeling
Vanavond een mooie wandeling gemaakt in de polder. Ideaal om zo vanuit de voordeur de natuur in te kunnen lopen. Het was heel rustig op vogels, koeien en hazen na. Een heerlijke ontspannende wandeling en weer volop energie getankt en inspiratie opgedaan voor mijn blogs. De beste ideeën krijg je buiten …
-
Ontmoeting in Antwerpen
Een bijzondere ontmoeting in het Antwerpse. Kennismaking met vijf collegabloggers in de schone stad aan de Schelde. Een mooie stadswandeling van maar liefst een kleine 10 kilometer (bevestigd door de stappenteller op mijn telefoon) onderbroken door een gezellige lekkere lunch en in de namiddag een kopje koffie op terras. Wat een prachtige dag mochten we onder de inspirerende leiding van onze eigen Antwerpse gids MyriamC (https://myriamsditjesendatjes.com/) beleven. Van het diamantkwartier over de exotische markt, door het stadspark, langs het toneelhuis, verborgen groene oases zoals het Maarten Luther plein. We kwamen langs de drukke chique winkels met veel shoppend publiek, de Scheldekades met verkeersdrukte van toeristische wandelaars en fietsers, gingen de diepte in op de oude houten roltrappen naar de Scheldetunnel. Uiteraard zaten bekenden zoals Het Steen, de Grote Markt en de kathedraal ook op onze route. Maar heel apart en voor mij nieuw waren de ‘parels’ zoals het Toneelhuis, de Beurs en de magnifieke Sint Carolus Borromeuskerk gewijd aan een voor mij persoonlijk bijzondere heilige. We vertrokken en eindigden op het Centraal Station, dat alleen al de moeite waard is om te bekijken. Zoveel stappen op de keien, zoveel indrukken opgedaan, zoveel moois gezien en bewonderd en dat allemaal in het fijne gezelschap van de lieve collega’s Myriam, Bea, Riet, Lieve en bij de lunch ook Granny.
Omhoog
Ik maakte een kleine impressie van de beelden van al dat wonderschoons. En voor een andere kijk: gewoon omhoog om zo de mooie gevels, schoenen op lijnen het park , indrukwekkende plafonds, Mariabeelden aan huizen, de roltrappen en een ‘blauweregen hemel’ vast te leggen.
De bijzondere beeld en woord kunst op straat, aan muren en gebouwen bewaar ik voor een volgend blogpost.
-
Dolce Vita
Na gisteren een heel leuk uitstapje met een ‘boeiende’ speurtocht door historisch Middelburg met dochter, schoonzoon en de kleinkinderen nu vandaag een middag heerlijk relaxen in de tuin. Boeiend boek, fijne stoel en volop zon of schaduw. En natuurlijk met lekkere koffie en thee. En voor morgen een fijn uitzicht op de bloggersmeeting in Antwerpen.
-
Frisse Blik
Enkele weken geleden deed ik mee met de workshop Fotograferen met je smartphone. Een avond om meer te weten te komen over digitale foto’s maken en met de ingewonnen tips en trucs aan de slag te gaan.
De beste camera? Dat is de camera die je altijd bij je hebt….
“Beeld zegt soms meer dan 1000 worden en elke foto is een tastbare herinnering uit het verleden dat nooit meer terugkomt… “ waren de woorden van workshopleider professioneel fotograaf Guido van den Broecke bij begin.
Het was een leuke workshop door de bibliotheek georganiseerd met interessante tips en nuttige info over je smartphone en fotobewerkingsprogramma’s. Overigens opvallend dat het merendeel van de deelnemers vrouw en ouder was. Blijkbaar zijn er niet veel mannen die met hun smartphone foto’s maken of weten ze allemaal hoe het moet ? En jonge mensen tja die worden zo goed als geboren met een telefoon in hun handen…
Een frisse blik maakt creatief
Tijdens het praktische deel zag ik hoe wij cursisten ons in allerlei bochten wrongen op straat en het plein voor de bieb en het geleerde in praktijk brachten. Best komisch om plat op de grond te liggen of op je tenen te staan om dat hekje of takje te fotograferen. En speurend tuurden we naar bijzondere details.
Maar ik realiseerde me toen ook hoe krampachtig we (inclusief ikzelf) proberen om alles zo mooi, perfect en volledig op plaat vast te leggen. Niet alleen tijdens deze workshop maar ook gewoon tijdens wandelingen, het eten in restaurant, op strand, in de stad en zelfs thuis in de tuin. Spontane, grappige en iets mislukte foto’s zitten er bijna niet meer bij. Zeker dat wat gepost wordt op Instagram of Facebook en Tiktok.
Als ik door oude fotoalbums blader uit mijn jeugd geniet ik van herinneringen, geuren komen terug, warmte, kou en vooral stemmingen voel je weer als toen. De meeste foto’s werden genomen door mijn vader en ik weet zeker dat hij het niet deed met de gouden snede in zijn hoofd, balans in kleur en verhouding zocht, maar gewoon om dat leuke moment en ons vast te houden. En natuurlijk waren er minder duidelijke foto’s tussen en was het jammer dat er maar x aantal foto’s op het rolletje zaten en van nabewerking was geen sprake… maar je moest het er mee doen. En wat genieten we nu 50 of meer jaren later toch noch van de kiekjes.
Fotograferen us heimwee verzamelen voor morgen
Een aantal praktische tips uit de workshop heb ik hier nog even genoteerd.
- Zorg voor een schone lens
- Beter niet inzoomen met je smartphone
- Maar foto’s vanuit verschillende beeldperspectieven
- Zet je flitser uit
- Gebruik twee handen
De workshop heeft mij wel nog bewuster en terughoudender gemaakt wat betreft het storende ‘sociale media fotograferen’ en het krampachtige zoeken naar nog mooiere en apartere foto’s. Gewoon foto’s maken van wat je leuk vindt en voor je herinneringen. En als het perfecte plaatje niet lukt ook geen ramp..
Want eigenlijk zitten de mooiste foto’s toch in je hoofd en de beste lenzen zijn je eigen ogen. En deze twee heb je inderdaad altijd bij je, zullen we maar zeggen.
Colofon
De foto’s voor deze blogpost komen van pexels.com, pixabay.com en Little people Leeuwaarden.
-
Don’t give up
Lange tijd was het onduidelijk wie de winnaar zou worden. Ieder jaar zag het er naar uit dat wij het zouden redden. Maar nee, deze eerste week van mei 2023 is het beslist: de rups/mot heeft gewonnen. Hij heeft de strijd nooit opgegeven en toegegeven, wij hebben op enkel de snoeischaar na, ook geen echte belemmering voor hem en zijn veelvuldige vrienden opgeworpen.
De eerste twee grote buxusstruiken zijn nu bijna tot aan de grond kortgeknipt en drie potten met kleinere planten helemaal geledigd. Nog een aantal struiken in de achtertuin en de meters lange haagjes in de voortuin te gaan.
Zo jammer maar het zat er aan te komen. Sinds jaren woedt er in Nederland en ook in Zeeland de buxusmot(rups)plaag. Heel veel heggen en haagjes, struiken en potplanten hebben al het onderspit gedolven van deze kleine geelgroene rupsen en de motten met hun witte vleugels met bruine randen.
Rupsje nooit genoeg
De buxusmot (Cydalima perspectalis) is een vlindersoort uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De buxusmot komt van oorsprong voor in Oost-Azië (Japan, Zuid-Korea, China). Volgens onderzoek van de Universiteit van Bazel werd hij in 2006 in Europa geïntroduceerd via verpakkingshout van natuursteen uit Azië. Nadien ging de verspreiding snel vanuit Duitsland en Zwitserland naar de rest van Europa. De soort werd in Nederland voor het eerst vastgesteld in 2007, toen een vlinder werd gefotografeerd in het Zuid-Hollandse Boskoop.[1] Hoewel de soort een aantal jaar alleen lokaal leek voor te komen langs de rivieren in Zuid-Holland, Noord-Brabant en delen van Utrecht, dook hij ook elders in het land op. In 2018 kwam hij al in heel Europa voor. De jonge rupsen eten delen van het bladmoes. Volwassen rupsen kunnen in korte tijd een plant volledig ontbladeren. Op de aangetaste planten blijft het spinsel achter.
Ondanks dat er heel veel middelen aangeprezen worden hebben wij deze nooit gebruikt. Ten eerste gebruiken we sowieso geen bestrijdingsmiddelen in onze tuin en daarnaast is het water naar de zee dragen. Dus we hebben het geprobeerd met tijdig snoeien en de vogels lekker laten snoepen van de rupsjes. Maar uiteindelijk is de knoop nu doorgehakt en gaan we in het najaar onze haagjes in de voortuin vervangen door andere planten die geen last krijgen van deze veelvratertjes.
Colofon
De info met een aantal bijbehorende foto’s is van Wikipedia.
Voor wie meer wil weten over Rupsje Nooit Genoeg, bekijk en lees dan met een glimlach het super leuke boek van Eric Carle.
En wonderschone rupsen en vlinders kun je bewonderen in het artikel van Jasper Voorn van het Paradijsvogelsmagzine.nl : Rupsje Nooitgenoeg/ Van veelvraat naar prachtige vlinder
Bright sight of life 