Over het verlangen naar onsterfelijkheid. Een indringende en schitterend vormgegeven multimedia voorstelling van Scapino Ballet dat ik gisterenavond mocht bijwonen.
Al tijdens de inleiding vooraf werd ik gegrepen door de muziek, de dans, de kostuums en de videoanimaties.
En vanaf het moment dat in de grote zaal het licht uitging zat ik honderd minuten lang op het puntje van mijn stoel helemaal in de ban van dit spektakel. Anima Obscura is een meeslepende theaterervaring, een emotionele reis van de praktijken van alchemisten tot de hedendaagse experimenten van biohackers. De 17 dansers zijn de hoofdrolspelers in de zoektocht naar dat ene elixer voor het eeuwige leven.
De muziek, het Deutsche Requiem van Johannes Brahms versneden met een moderne versie door componist Yannis Kyriakides. Een harpiste speelt live op toneel ten midden van de dansers en is zo onderdeel van choreografie.
De fantastische kostuums zijn ontworpen door modeontwerpster Irina Shaposhnikova.
En dan natuurlijk de dans zelf. Vaak zijn het toch vooral de klassieke Balletuitvoeringen die ontroeren en bewondering oproepen voor choreografie en techniek. Voor mij is deze moderne dansvoorstelling even en misschien zelfs nog indrukwekkender en aangrijpender dan de Notenkraker of het Zwanenmeer.
De foto’s zijn van http://www.scapinoballet.nl
Bright sight of life 