-
Tegelwippen
Er valt altijd iets te vertellen, toch?Dan zal ik in mijn nieuwe blogpost eens over tegelwippen schrijven dacht ik toen ik vandaag in de warme middagzon een heerlijke wandeling maakte. Genietend van de prille lentebloessems en het best al frisse groen om me heen. Dit paasweekend is sowieso mooi uitgevallen. Zaterdag met de achterkleinzoon en oudste kleindochter naar de lammetjesdagen op schapenboerderij geweest. Gisteren met mijn nieuwe breiproject en ook een nieuw boeiend boek begonnen. Buiten in de zon koffie gedronken. En een nieuwe Franstalige zangeres ontdekt met prachtige chansons. Over het boek en de muziek binnenkort meer in de moeite waard.
Vandaag met manlief in de tuin doorgebracht en plannetjes gemaakt voor wat nieuwe hesters en struiken. We hebben namelijk aan ‘tegelwippen’ gedaan en daar waar de vorige bewoners een klein terras/parkeerplek hadden, komen nu struiken en vaste bodembedekkers. Omdat er nogal veel schaduw is, kiezen we voor schaduwminnende planten. Liefst zou ik daar veel mos als bodembedekker willen hebben. Ik hou van mos. Het is wonderbaarlijk hoe het zonder wortels zich kan hechten en stenen en grond in een zacht groen tapijt kan veranderen. Het houdt water vast en koelt de omgeving. Grappig dat een onschijnbaar plantje zo nuttig kan zijn.
Manlief gaat liever voor kruiptijm, en zoals betaamt in een goed huwelijk zal het een mix worden, een compromis van tijm en mos. Benieuwd of hun verbinding ook zo lang stand houdt als de onze (al zal ik dat zelf niet meer meemaken vrees ik)
Tegelwippen in een geveltuin aan de straat wordt in onze gemeente beloond met gratis advies en planten.
Op de site van de gemeente staat zelfs iets over NK Tegelwippen:
“Vervang tegels door groen. Zo voorkom je wateroverlast, zorg je dat je leefomgeving koeler blijft en draag je bij aan biodiversiteit (vogeltjes en vlinders).
Geef het aantal tegels dat je uit je (gevel)tuin haalt door op http://www.nk-tegelwippen.nl. Dan tellen ze mee in de tegelstand voor onze gemeente! “
Meer groen in de stad
Ik vind dit een heel mooi initiatief om zo meer groen in de wijken te krijgen.
Een geveltuin is voor ons niet van toepassing omdat we niet aan een straat wonen maar aan tegels eruit en groen erin doen we graag mee.
Alle initiatieven die meer bomen en planten terug willen brengen moeten we koesteren.
-
Uitzoomen
“Je komt nooit teleurgesteld terug van een wandeling, buiten liggen de antwoorden voor het oprapen” las ik in de bijlage van de krant.
Inderdaad zit jouw hoofd vol vragen of twijfels, heb je een zwaar hart of gewoon een off-dag. Wandelen, buiten zijn doet altijd wat je eerst niet verwacht: opeens krijg je een idee, neem je een (dapper) besluit, zie je positieve kant van de zaak of heb je weer frisse zin in de dag.
Ik ga weer uitzoomen noem ik het als ik mijn wandelschoenen aantrek en de voordeur achter mij sluit.
Even het grotere perspectief zien door op kleine details te letten, gewoon je voeten een voor de andere zetten, af en toe naar boven kijken of gewoon naar de horizon turen…
Het weer was vandaag op deze voorlaatste maartdag eigenlijk al in de modus ‘April doet wat ie wil’ zon, hagel en sterke wind. Een extra gratis uitdaging om tegen de wind in op te boksen.
Binnen tien minuten voel ik me en denk ik anders.
Thuis, als ik de schoenen uitdoe, de jas aan de kapstok hang en een kop koffie drink kan ik weer inzoomen op het leven met z’n ups en downs.
De foto met de prachtige wolkenlucht naam ik intussen vier jaar geleden aan de zeedijk.
-
Welkom
Sawubona, ik zie jou” is zoals men elkaar in Zuid-Afrika begroet in Zoeloe. De ander antwoordt dan met “sikhona, ik ben hier”
Een mooie manier van elkaar begroeten. Ik moest hieraan denken toen ik vorige week in onze Zeeuwse krant een interview met ‘nieuwe Zeeuwen’ las. Zoals ook al in eerdere interviews in deze rubriek met andere import Zeeuwen prezen deze ‘nieuwkomers’ de hartelijkheid en gastvrijheid van de inwoners van onze provincie. Het was hen opgevallen dat men elkaar groet (zelfs jongeren!), elkaar hulp biedt bij klussen en uitnodigt voor leuke activiteiten. Kortom men voelt zich hier gezien en thuis.
In schril contrast met de vriendelijkheid voor deze ‘nieuwe Zeeuwen’ en ook gastvrijheid voor de vele toeristen staat in mijn ogen de verkiezingsuitkomst in vooral de steden Vlissingen en Terneuzen met grote winst voor anti-nieuwkomers partijen. Maar ik moet nuanceren het gaat bij de bewuste partijen natuurlijk niet om nieuwkomers met namen als Suzan en Freek ook niet om Hans und Gretel maar Aisha en Ali.
Columnist Marco Evenhuis schreef er een scherp stukje over:
“In de zomer telt Zeeland zevenhonderdduizend al dan niet tijdelijke bewoners, terwijl onze voorzieningen zijn berekend op ongeveer de helft daarvan. Dat kraakt en dat schuurt en dat leidt tot overlast, maar daar ging het tijdens de afgelopen verkiezingen bijna niet over. Het ging ook niet over de jaarlijkse bouw van duizenden nieuwe vakantiekotjes die betere starterswoningen hadden kunnen zijn.
Het ging wel over asielzoekers. Zeeland heeft de wettelijke plicht om per Zeeuwse gemeente gemiddeld 160 asielzoekers op te vangen en ongeveer 30 statushouders te huisvesten. Dat is het equivalent van anderhalve minicamping. Minimale problematiek maximaal uitvergroot.”
“ Het is voor de deporteerbaarheid van asielzoekers sowieso niet goed als ze een naam krijgen of, erger nog, een gezicht. Nog lastiger wordt het als je ze hun verhaal laat vertellen. “
Een van deze nieuwkomers met gezicht, stem én verhaal is Rezan Habash uit Syrie. Zondagmiddag werd in Middelburg zijn dichtbundel Niet genoeg van de liefde gepresenteerd. Rezan kan goed dichten, heeft een vrouw, een naam, een gezicht en een verhaal. Hij doet veel voor Zeeland. Maar Rezan heet Rezan en geen Theo.
Om dichter te zijn moet je ziel naar alle ongerepte steden reizen, naar alle huizen die wachten op geliefden, op de vertrokkenen, op de afwezigen.
-
Just You, The wind,the Mud and Me
Vanochtend was het nat met veel wind. Ik hou van wind maar de combinatie met regen bevalt mij stukken minder. Maar ja ik heb een hond en dat betekent in weer en wind naar buiten. Regenjas aan, laarzen voor de modderige paden en naar buiten. Aan Monty mocht het niet liggen, hij had in tegenstelling tot mij veel zin in zijn ochtendwandeling.
Nat, onder de modder en verkleumd ( ik dan in ieder geval) kwamen we thuis waar we na het afdrogen konden ontbijten. Hij zijn brokken en ik mijn warme havermout. En eerlijk is eerlijk ergens was het toch een leuke wandeling geweest.
-
Groenrijk
Wow wat een lentegevoel krijg ik vanmiddag hier op de bank voor ons huis in het zonnetje terwijl ik dit blogje schrijf. Het is geweldig hoe het groen in zoveel tinten om ons heen uit de grond en uit de takken komt. Een waarlijke explosie van nieuw leven in deze maartdagen.
Heldergroene plantenscheuten die uit hun winterslaap en onder hun ‘dekens’ vandaan komen, de lucht ruikt anders met de komst van een nieuw seizoen: meer kleuren in de natuur en vogels laten zich in de vroege ochtenduren horen.
Zo mooi om te genieten van dit groenrijk en de heerlijke warmte van de voorjaarszon.
En hoe leuk: er zijn al madeliefjes in het gras !
-
12 tonen, 26 letters en ontelbare kleuren
Vandaag is het Internationale Vrouwendag. De knoppen van de magnolia zijn open alsof ze willen laten zien: kijk eens hoe mooi …
Een moment om stil te staan bij alle vrouwelijke kunstenaars, schrijvers en musici.
Want hoe mooi maken ze ons leven met kunst, literatuur en muziek.
Met slechts 12 tonen kunnen zij met wonderschone melodieën uitdrukking geven aan vreugde, blijdschap en verdriet.
Met 26 letters schrijven zij prachtige poëzie en romans die ons in andere werelden laten verpozen.
Door gebruik van ontelbare kleuren en tinten zijn zij in staat een schilderij te laten zien wat ons betovert of verwondert.
Music, art en books are written in a universal language : no borders or boundaries
-
Genieten
Wat een mooi begin van de week en de maand. Genieten van de zon en voorjaarskriebels.
Ik hou van ‘lege’ dagen zoals vandaag. Geen verplichtingen alleen leuke dingen doen zoals wandelen met Monty, luisteren naar de specht in de hoge boom koffie op de bank in het zonnetje, wat voorjaarsbloeiers in huis halen, een heerlijk halfuurtje aquafit in het zwembad en voor vanavond staat een lekkere groentestoof te pruttelen.
Nog wat afwerken aan de gebreide trui, in mijn artjournal knutselen en verder lezen in “een kunstrijk leven” ..
Wauw wat een cadeau om zo de week te starten.
-
Voetbal oma en metime
Gisteren was het mijn beurt om middelste kleindochter naar de training in Vlissingen te brengen. Zij is keepster en voetbalt bij de jeugd voetbal opleiding Zeeland in Vlissingen en bij de KNVB regio zuid in Eindhoven. Opa rijdt twee of drie keer per week naar Vlissingen, papa naar Eindhoven en een keer is oma chauffeur.
Ik geniet iedere week van de ritten, haar muziek uit de speaker, ze zingt dan volop mee en we voeren tussendoor hele mooie gesprekken. Echt quality time.
Tijdens de twee uur ga ik Vlissingen in of wandel langs de boulevard. Vandaag naar een van de vier leuke boekhandels in Zeeland, Boekhandel ‘T Spui. Lekker rondkijken en iets uitzoeken voor de boekenbon die ik nog had. Mooi geslaagd met twee boeken. En zo fijn ik hield op mijn bon zelfs nog een bedragje over voor de aanstande boekenweek.
Met de nieuwe aanwinst in mijn tas trakteerde ik mezelf vervolgens op iets lekkers in Tea En lunchroom Tilly Rose
In ‘Hoe leef je een kunstrijk leven’ ben ik gelijk begonnen. Wat een bijzonder mooi boek.
Op de omslag: “met dit boek in de hand moedigt Katy Hessel ons aan om meer aandacht te schenken aan de dingen om ons heen. In een wereld vol prestatiedruk en eenzaamheid wil ze dat we naar buiten kijken, reflecteren, verbinding zoeken en het buitengewone zien in het alledaagse. Een oproep om, aansporing om te denken en vragen te stellen in een wereld die ons dat steeds meer probeert te beletten.”
Voordat ik het wist was het al tijd om kleindochter op te pikken en naar huis te rijden.
Kwam het even goed uit dat ik gisterenavond op mijn (slapende) achterkleinzoon moest oppassen. Gelijk verder gelezen en ben nu bijna op de datum van vandaag in het boek.
Laten we, in een wereld die erop gericht is ons af te leiden, de tijd en de ruimte vinden om elke dag met aandacht en kunstrijk te leven.
-
Verbeelding
Aanstaande donderdag start de nieuwe zesdelige kunstkring cyclus met de titel Een romance tussen kunst en romantiek.
Uiteraard met literatuur, poezie, muziek en beeldende kunst in de hoofdrollen.
De Romantiek wordt ook de meest interessantste periode genoemd omdat het geen vastomlijnde stijlkenmerken kent, zich op allerlei vormen en manieren manifesteert, zich in veel landen in Europa gelijktijdig ontwikkelt en omdat het in alle vormen van kunst toegepast wordt waardoor deze stroming musici, schrijvers en beeldende kunstenaars verbindt.
In eerste instantie is de Romantiek een reactie op de eerdere ‘Verlichting’ en de bijbehorende verering van de rede en het verstand, waarbij geen ruimte is voor gevoel en emotie. Deze twee worden dan juist belangrijke kenmerken van de Romantiek.
Daarnaast kent de Romantiek een ‘romantisch levensgevoel’ waarin in onze tijd romantische begrippen als ‘authenticiteit’ en ‘dicht bij jezelf blijven’ terugkeren.
Ik verheug me op de komende weken omdat de lezingen een beroep doen op mijn verbeelding en ik heerlijk kan wegdromen in all dat moois.
Voor de coverfoto koos ik een schilderij van de Deense kunstenares Anna Archer. Geen ‘romantische’ schilderes overigens maar een impressionist. Ze werd gezien als meester van het licht. In dit schilderij komt dit zo mooi tot uitdrukking.
Imagination
Imagination is ook de onderliggende rode draad in de film ‘The magic of belle isle’. Per toeval kwam ik deze prachtige film met Morgan Freeman (een van mijn favoriete acteurs) tegen.
“A Re-Coming of Age Story.”
De aan een rolstoel gekluisterde Monte Wildhorn was altijd een schrijver maar geeft nu de voorkeur aan de fles en leeft een teruggetrokken bestaan. Monte is zijn passie voor schrijven en leven kwijtgeraakt. Hij brengt zijn zomer door in het stadje ‘Belle Isle’. Hier leert hij zijn buurvrouw en haar drie dochters kennen. Kunnen zij hem helpen zijn inspiratie terug te vinden?
Een van de dochters de 9-jarige Finnegan heeft een rijke fantasie, droomt over haar eiland en verzint verhalen. De schrijver intrigeert haar en daarom ‘ betaalt’ zij hem haar meer te leren over verbeelding. Een ontroerende film over hoe verbeelding ons leven ‘weer’ kan verrijken en vriendschap kan brengen.
https://www.filmvandaag.nl/film/81392-the-magic-of-belle-isle#trailer
En nog iets kunstigs
Deze week heb ik het boek ‘Een reiziger’ van John Boyne uitgelezen en ben ik begonnen met het boek ‘Dream Count’ van Chimamanda Ngozi Adichie. Over beide boeken in een ander blogje meer.
-
Een korte Wintermiddag
Wat was het gisterenmiddag een mooie witte wereld buiten
Heerlijk om te zien, om te bewonderen en in stilte te genieten
Tintelfrisse lucht
Ademwolkjes
Rozerode wangen
Warme chocolade
Mijn favoriete winterdag
… En overigens het duurt nog iets meer dan 30 dagen en dan is het LENTE
Bright sight of life 