Zinnige zinnen – Bright sight of life

Bijzondere momenten, De moeite waard, Film, gedachten, Quote, Zinnige zinnen

Imagine

Gepost op 22 april 2026 door Sabine Verburg

Ik zou willen dat ik de mooie momenten vast zou kunnen houden, zou kunnen oprapen en in mijn jaszak zou kunnen stoppen. Dat ik ze in een geborduurd fluwelen juwelendoosje zou kunnen stoppen om ze daarin te koesteren en eruit te halen wanneer het tegenzit.

Ik zou de zang van de merel die iedere avond zingt willen opnemen. Ik zou de spelende jongeren die heerlijk op een trapveldje aan het voetballen zijn willen filmen.

Ik zou foto’s willen maken van alle vreemdelingen die op straat terug glimlachen. Ik zou een bibliotheek willen aanleggen voor alle mooie woorden en verhalen die ik hoor en lees.

Maar misschien heb ik dat al. Misschien zit de bibliotheek al in mijn hoofd en hart en zijn mijn gedachten de boeken en films en cd’s . En draag ik zo alles wat ik heb meegemaakt met me mee, hou ik er onbewust aan vast. Alleen al doordat ik ze heb meegemaakt en heb gedacht ‘dit is te mooi om vergeten te worden’, heb ik van binnen meer juwelendoosjes dan ik me voor kan stellen.

“De hoeveelheid goede dingen in je leven hangt af van je vermogen om ze op te merken.’’

Zo een mooi moment om op te merken en vast te houden was zondagmiddag toen ik de film “The Choral” in de bioscoop keek. Ik was ontroerd door het verhaal, de muziek en de beelden. Een film die lange tijd bij je blijft.

Waar gaat de film over:

In het door oorlog geteisterde Yorkshire van 1916 dreigt het plaatselijke koor te verdwijnen nadat vrijwel alle mannen naar het front zijn vertrokken. Vastbesloten om door te gaan, ziet het bestuur van The Choral Society zich genoodzaakt nieuwe zangers werven onder de jongens uit het dorp – tieners, die zelf op het punt staan om opgeroepen te worden voor militaire dienst. Tegelijkertijd moet er een nieuwe dirigent worden aangesteld. De keuze valt op Dr. Henry Guthrie (Ralph Fiennes), een gedreven musicus die recent is teruggekeerd uit Duitsland. Onder Guthrie’s gepassioneerde leiding ontdekt de dorpsgemeenschap de kracht van samenzang.

Het is een gevoelige antioorlogs film met schitterende muziek van Elgar: het oratorium voor koor “The Dream of Gerontius” prachtig gespeeld en vertolkt.

De coverfoto is een ‘lucky shot’ van Ronnie Verrijzer.

Dat viel mij op, gedachten, Zinnige zinnen

Welkom

Gepost op 27 maart 2026 door Sabine Verburg

Sawubona, ik zie jou” is zoals men elkaar in Zuid-Afrika begroet in Zoeloe. De ander antwoordt dan met “sikhona, ik ben hier”

Een mooie manier van elkaar begroeten. Ik moest hieraan denken toen ik vorige week in onze Zeeuwse krant een interview met ‘nieuwe Zeeuwen’ las. Zoals ook al in eerdere interviews in deze rubriek met andere import Zeeuwen prezen deze ‘nieuwkomers’ de hartelijkheid en gastvrijheid van de inwoners van onze provincie. Het was hen opgevallen dat men elkaar groet (zelfs jongeren!), elkaar hulp biedt bij klussen en uitnodigt voor leuke activiteiten. Kortom men voelt zich hier gezien en thuis.

In schril contrast met de vriendelijkheid voor deze ‘nieuwe Zeeuwen’ en ook gastvrijheid voor de vele toeristen staat in mijn ogen de verkiezingsuitkomst in vooral de steden Vlissingen en Terneuzen met grote winst voor anti-nieuwkomers partijen. Maar ik moet nuanceren het gaat bij de bewuste partijen natuurlijk niet om nieuwkomers met namen als Suzan en Freek ook niet om Hans und Gretel maar Aisha en Ali.

Columnist Marco Evenhuis schreef er een scherp stukje over:

“In de zomer telt Zeeland zevenhonderdduizend al dan niet tijdelijke bewoners, terwijl onze voorzieningen zijn berekend op ongeveer de helft daarvan. Dat kraakt en dat schuurt en dat leidt tot overlast, maar daar ging het tijdens de afgelopen verkiezingen bijna niet over. Het ging ook niet over de jaarlijkse bouw van duizenden nieuwe vakantiekotjes die betere starterswoningen hadden kunnen zijn.

Het ging wel over asielzoekers. Zeeland heeft de wettelijke plicht om per Zeeuwse gemeente gemiddeld 160 asielzoekers op te vangen en ongeveer 30 statushouders te huisvesten. Dat is het equivalent van anderhalve minicamping. Minimale problematiek maximaal uitvergroot.”

“ Het is voor de deporteerbaarheid van asielzoekers sowieso niet goed als ze een naam krijgen of, erger nog, een gezicht. Nog lastiger wordt het als je ze hun verhaal laat vertellen. “

Een van deze nieuwkomers met gezicht, stem én verhaal is Rezan Habash uit Syrie. Zondagmiddag werd in Middelburg zijn dichtbundel Niet genoeg van de liefde gepresenteerd. Rezan kan goed dichten, heeft een vrouw, een naam, een gezicht en een verhaal. Hij doet veel voor Zeeland. Maar Rezan heet Rezan en geen Theo.

Om dichter te zijn moet je ziel naar alle ongerepte steden reizen, naar alle huizen die wachten op geliefden, op de vertrokkenen, op de afwezigen.

Boek en Beeld, Boeken, De moeite waard, Leuk om te doen, Zinnige zinnen

Voetbal oma en metime

Gepost op 25 februari 2026 door Sabine Verburg

Gisteren was het mijn beurt om middelste kleindochter naar de training in Vlissingen te brengen. Zij is keepster en voetbalt bij de jeugd voetbal opleiding Zeeland in Vlissingen en bij de KNVB regio zuid in Eindhoven. Opa rijdt twee of drie keer per week naar Vlissingen, papa naar Eindhoven en een keer is oma chauffeur.

Ik geniet iedere week van de ritten, haar muziek uit de speaker, ze zingt dan volop mee en we voeren tussendoor hele mooie gesprekken. Echt quality time.

Tijdens de twee uur ga ik Vlissingen in of wandel langs de boulevard. Vandaag naar een van de vier leuke boekhandels in Zeeland, Boekhandel ‘T Spui. Lekker rondkijken en iets uitzoeken voor de boekenbon die ik nog had. Mooi geslaagd met twee boeken. En zo fijn ik hield op mijn bon zelfs nog een bedragje over voor de aanstande boekenweek.

Met de nieuwe aanwinst in mijn tas trakteerde ik mezelf vervolgens op iets lekkers in Tea En lunchroom Tilly Rose

In ‘Hoe leef je een kunstrijk leven’ ben ik gelijk begonnen. Wat een bijzonder mooi boek.

Op de omslag: “met dit boek in de hand moedigt Katy Hessel ons aan om meer aandacht te schenken aan de dingen om ons heen. In een wereld vol prestatiedruk en eenzaamheid wil ze dat we naar buiten kijken, reflecteren, verbinding zoeken en het buitengewone zien in het alledaagse. Een oproep om, aansporing om te denken en vragen te stellen in een wereld die ons dat steeds meer probeert te beletten.”

Voordat ik het wist was het al tijd om kleindochter op te pikken en naar huis te rijden.

Kwam het even goed uit dat ik gisterenavond op mijn (slapende) achterkleinzoon moest oppassen. Gelijk verder gelezen en ben nu bijna op de datum van vandaag in het boek.