Geplaatst in Boek en Beeld, Boeken, Dat viel mij op, Muziek

Sterrenstof

Vandaag ben ik begonnen met een nieuw boek: Stardust van Neil Gaiman. Toen ik het boek uit de boekenkast pakte viel mij op dat ik best veel boeken heb met Sterren in de titel of op de coverafbeelding.
De meeste boeken spelen overigens helemaal niet in de ruimte of op andere planeten/sterrenstelsels, maar gewoon hier op aarde of in een aardse fantasywereld.

Met je bloten ogen naar de sterrenhemel kijken en de Grote of Kleine Beer ontdekken schijnt door de lichtvervuiling en het gebrek aan donkerheid steeds moeilijker te worden, las ik in een artikel over lichtvervuiling en de daardoor steeds minder aanwezige donkerheid in Europa en met name in Nederland. Als je het kaartje bekijkt schrik je ervan.
Gelukkig is het hier aan de Zeeuwse kust en in de polders nog best donker maar zoals in Frankrijk, het oosten van Duitsland of Scandinavië helaas ook niet.

Sterren Boeken

Mijn favoriet bij de leesboeken is toch Sterrengever van Jojo Moyes. Ik heb het boek al twee keer gelezen zo mooi vind ik. Het verhaal gaat over vijf moedige vrouwen in Kentucky in 1937. De vrouwen van een lokale bibliotheek bezoeken te paard afgelegen huizen om bij meestal arme bewoners bij wind en weer boeken te brengen. Jojo Moyes werd voor dit boek geïnspireerd door een waargebeurd verhaal: Het Horseback Librarian -project dat van 1935 tot 1943 liep. Ruim honderdduizend bewoners in afgelegen gebieden kregen boeken van de bibliothecaressen te paard.
Toevallig ben ik afgelopen week ook weer lid geworden van de bieb. Tot nu toe las ik altijd gekochte of gekregen boeken. Maar omdat ik ook eens luisterboeken en e-books wilde proberen is zo een 65+ abonnement best handig. (Even een zijpadje: Gisterenavond al even begonnen met het eerste luisterboek Noord van Sien Volders. Hm… moest even wennen aan de vrij monotone verhaalstem van de voorlezer. Ik denk dat er nog een apart blogpost over luister en leesboeken volgt…. )
Terug naar het onderwerp, de sterrenstof. Behalve Sterrengever behoort ook ‘De zon, de zee en de sterren, oude wijsheden die je pad verlichten‘ tot mijn favorieten. Het is een mooi fullcolour geïllustreerd boek, dat oude wijsheden combineert met prachtige en tot nadenken stemmende illustraties. 

  • Sterrengever
  • Sterrenstof
  • Stardust
  • Sterrenjacht
  • Alles wat schittert
  • De Morgenster
  • De zon de zee en de sterren

Sterren Beelden

Voor dit blogje koos ik een serie van (overigens door anderen gemaakte) foto’s van de sterrenhemel. Fascinerenden foto’s op aarde en in het heelal. Om bij weg te dromen.
Zoals de coverfoto met de vuurtoren van Westkapelle die Jesse Meliefste zo prachtig fotografeerde met de sterrenhemel erboven.

Sterren

starend
naar die duizenden lichtjes
in een heldere
winternacht
ontstaan er
evenzoveel gedichtjes
geïnspireerd
door al die pracht


dan denk ik
soms 
heel even
zo turend
naar daarboven
zouden daar
nog anderen leven
en zouden
die in ons geloven

Jeroen Swaen

Muziek

Om het helemaal rond te maken ook nog een mooie song erbij: STARGAZING van Kygo.

Colofon

De foto’s in dit blogje zijn van Jesse Meliefste, Radelnder Uhu, Ben Bus(vuurtoren Schotland) en van NASA.

Geplaatst in Boeken, Dat viel mij op, Post

Bankjes

Afgelopen weken kreeg ik weer volop herfstige mail in mijn mailbox. Reis en interieuradviezen, energiebesparingstips, warmte zonder verwarming, recepten, kleurrijke foto’s om in de stemming te komen, griezelige Halloween verhalen, wollige breipatronen en volop boekentips. Naast deze mailtjes was er natuurlijk ook weer veel leuke post van collegabloggers. Een tweetal logjes viel mij bijzonder op en neem ik graag mee in dit blog in herfststemming.

Zitten op een bankje

Bij de mail zaten de linkjes naar de blogposts van collegabloggers Bertjens en Sheila Vermeulen. Bertjens schreef een mooi logje getiteld Herfst over een stel op een bankje en Sheila Vermeulen tipte in De Boekenkast het e-boek Ontmoetingen bij een parkbankje van Patricia Bouwhuis -Ooyevaar

Herfst

Genietend van de najaarszon zitten ze daar, niet meer zo piep, des te genoeglijker.
Ze neemt een voorzichtig slokje, ‘lekker, die verse thee. Lust jij nog wat?’
Hij is zachtjes ingedommeld en hoort haar niet.
…..

Ontmoetingen bij een parkbankje

Bijna iedere dag zit ze er: op haar bankje in het park, vanwaar ze zicht heeft op de dagelijkse gebeurtenissen. Van de andere parkbezoekers moet ze weinig hebben. Liever voert ze gesprekken met de jonge forsythia naast het bankje en geniet ze van de rust.
Toch lukt het haar niet altijd om zich afzijdig te houden en maakt ze tegen wil en dank kennis met Henri, die zich niets aantrekt van haar stugge houding. De ontmoetingen leiden tot pijnlijke en soms komische momenten, maar ook tot levensgevaarlijke situaties

Bankjes aan zee

Voor mijn andere blog Seasidesblog schreef ik vorig jaar een blogpost over Bankjes met zeezicht . Genieten van de rust, uitkijken over zee en wegdromen ….

Op een bankje
Zomaar op een bankje zittend
Zomaar kijkend om me heen
Zomaar stilletjes genietend
Zomaar ik en mij alleen
Zomaar dit mooi plekje treffend
Zomaar heerlijk in de wind
Zomaar starend in de verte
Zomaar lachend om een kind
Zomaar rustig ademhalend
Zomaar neuriënd een lied
Zomaar mijn gedachten waaiend
Zomaar even helemaal niets

Irma Moekestorm


Geplaatst in Bijzondere momenten, Boeken, Dat viel mij op, Post

Het zwembad blijft open

Afgelopen maand sloten de buitenbaden in de regio. Sommige met een speciale hondendag andere gewoon door zachtjes het water eruit te laten lopen. Het betekent het einde van het seizoen van buitenzwemmen voor de liefhebbers die niet in zee of ander open zwemwater willen blijven zwemmen. Op een uitzondering na: het openluchtbad De Goudvijver blijft ook in de winter open voor baantjeszwemmer, dankzij een succesvolle actie van de badmeester.
Over een mogelijke maar dan wel echt definitieve sluiting van een buitenzwembad en een grootschalige actie om het open te houden gaat ook het boek dat ik net uitgelezen heb: Het Zwembad van de Engelse schrijfster Libby Page. Een heel mooi en aangrijpend boek over liefde, vriendschap, gemeenschapszin, samenwerking en en natuurlijk de ‘Joy of Swimming’.

Jongste kleindochter Nina

Winterbaantjes


“Terwijl tal van zwembaden het moeilijk hebben met de torenhoge energierekeningen en niet weten of ze nog lang open kunnen blijven kiest zwembad De Goudvijver in Serooskerke er juist voor om de openingstijden te verruimen. ” Zo schrijft de regionale krant.
In de afgelopen weken konden de zwemmers al baantjes trekken en vanaf december kan dat weer iedere ochtend. Nu even niet want het is momenteel dicht omdat er een afdekdeken wordt aangebracht zodat het water op temperatuur kan worden gehouden.
De winteropenstelling is te danken aan badmeester Iris Oomkens. Ze zag dat sinds deze zomer het baantjeszwemmen fors is toegenomen. Dat bracht haar op het idee te vragen of er ook belangstelling was om na het zomerseizoen verder te gaan zwemmen. Dat leverde zoveel positieve reacties op dat ze naar het gemeentebestuur stapte en vroeg ook na het seizoen het bad open te stellen voor baantjeszwemmers.

En dat dit kon heeft te maken dat het verwarmd wordt door warmtepompen en zonnepanelen en de warmte van het water blijft behouden met een afdekdeken. Behalve de badmeester zijn natuurlijk de zwemmers super enthousiast.

Ook in het boek Het Zwembad mocht uiteindelijk het enthousiasme van de zwemmers winnen.

Het zwembad is een stralend en hartverwarmend debuut – een ode aan zachtheid en vriendschap, aan alle waarden die we meer zouden moeten koesteren
Sarah Winman


Meer dan een alleen plek om te zwemmen

Het zwembad s een roman waarin veel mensen zich in zullen herkennen. Enerzijds gaat het over eenzaamheid en ouder worden. Anderzijds gaat het over verbondenheid en het belang van plekken waar inwoners van een plaatselijke gemeenschap elkaar kunnen ontmoeten.
Rosemary woont al haar hele leven in de Londense wijk Brixton. Maar haar buurt is onherkenbaar veranderd; de bibliotheek waar ze vroeger werkte werd gesloten, de kruidenier die iedereen kende is nu een trendy bar en haar geliefde man, George, is overleden. Wat haar vooral nog plezier brengt, is zwemmen.
Kate is net verhuisd en voelt zich alleen in de grote stad. Ze is begonnen met haar eerste baan voor een lokale krant. Als het buitenzwembad van Brixton met sluiting wordt bedreigd, weet Kate dat dit een kans is op een goed verhaal. Rosemary weet dat dit het moment is waarop ze ook haar laatste strohalm kan verliezen.
De twee besluiten zich samen in te zetten voor het behoud van deze belangrijke plek in de wijk. Want het zwembad is meer dan alleen een plaats waar gezwommen wordt. Door hun actie laten Kate en Rosemary zien wat de waarde is van gemeenschap en van verbondenheid, en tonen zij hoe heel gewone mensen zich sterk kunnen maken voor datgene waar hun hart ligt. 

 "Een verhaal over wat vriendschap en gemeenschapszin voor elkaar kunnen krijgen en wat de gezamenlijk inzet voor een gemeenschappelijk doel ook persoonlijk het verschil kan maken."
Helma Koot

Het boek is de debuutroman van de Engelse schrijfster Libby Page en verscheen bij A.W. Bruna Uitgevers. 
Geplaatst in Bijzondere momenten, Boeken, Dat viel mij op

Mooie momenten 2#

Mijn favoriete geluksbrengers bij elkaar zou je kunnen zeggen: seafood, boeken, wijntje, een boekenwinkel en tof gezelschap. Ik had kaartjes gewonnen voor het Suffe Tutten event(je) Oe-oester-me-noe. Het was super gezellig daar op de zonnige zondagmiddag op het terras bij de boekenwinkel. Op de terugweg naar de auto kwam ik in de drukke binnenstad (het was koopzondag) van Goes nog een bijzonder mooi verstild plekje tegen. Daar maakte de middag helemaal compleet.
Dus alles bij elkaar de moeite waard voor een bijzonder mooi moment logje.

Oesters

Mijn favoriete seafood zijn oesters. Zilt, romig van smaak, puur en zo onvoorstelbaar lekker. Een echte Zeeuwse zilte zaligheid. En nu dat het oesterseizoen gestart is kunnen we weer volop genieten. Mooi toch! Het was dan ook extra leuk om drie verschillende oesters te proeven en van auteur Margot Verhaagen alles over ‘de magie van de oester in haar nieuwste boek ‘Het Oesterboek’ te horen.

Overigens prikkelen oesters al heel lang onze zintuigen. Op het schilderij “Het Oestereetstertje” van Jan Steen uit 1660 zien we de platte Zeeuwse oester in al haar schoonheid.
Een oester is zo een typisch product waar je óf gek op bent óf wat je juist echt niet lust. Voor de liefhebbers dan maar, lees zeker verder over de parel uit zee (land) in dit logje dat ik eerder schreef op mijn Seasidesblog: ‘Parel uit zee’.

Oesters Zonder Paerels
Ik vind t aollemae wae best
Ut duurt toch ma zo kort
k Voele d aerde kraeke
En da mn eihe lief verdort
Ik bin een kaerel die zn zin ma doet
En oesters zonder paerels smaeke goed….

Peter Slager ‘Slik’

Suffe Tutten

Sinds enige tijd zit ik bij de Suffe Tutten. Een hele leuke groep van vrouwen. Je kunt er geen lid van worden maar je bent er gewoon bij.
Waarom Suffe Tutten?
“Gewoon… omdat wij en hopelijk ook jullie hier een beetje gelukkig van worden. Een suffe tutten moment is genieten, & gezellig, beetje kneuterig met een knipoog.
Daarom zijn wij er. 
Wij organiseren leuke momenten en dingen voor suffe tutten, door suffe tutten.”

Van alles waar je gewoon gelukkig van wordt.
Het aanbod voor de komende weken is super gevarieerd: gezellig samen dansen, een workshop omslagdoek haken, een vintage schilder workshop, Suffe tutten Sing Along avond en een lezing over de kracht van kwetsbaarheid.
Een leuke rubriek is er ook: “Zomaar een dag uit het leven”. Daar delen we een herkenbaar, humoristisch of mooi verhaal

Een gewoon geluksmoment. Geen grootse ding, maar klein geluk.

De Boekenwinkel

Oe-oester-me-noe vond plaats bij (in ) boekhandel De Koperen Tuin in Goes. Het is een van mijn favoriete boekwinkels in Zeeland. Super mooie locatie, heel veel keuze, aparte hoekjes en afdelingen, een gezellige koffiehoek en een leuk tuincafeterrasje, kortom een boekhandel met meer dan alleen boeken.
Iedere keer als ik in een boekwinkel ben ‘verdwaal’ ik tussen de boeken en vergeet ik de tijd.
Hebben jullie dat ook?


Stilstaan


Geplaatst in Boeken, Recept

KookKunst

Vorige week heb ik mezelf getrakteerd op een nieuw kookboek. Ik ben nooit een keukenprinses geweest eerder het tegendeel maar sinds ik gepensioneerd ben vind ik het toch steeds leuker om recepten uit te proberen. Voor de nodige variëteit en keuze in de maaltijden heb ik dus de laatste jaren ook wat kookboeken/ bladen en recepten verzameld.

Nederland op z’n lekkerst

Zo viel mijn oog op het nieuwe kookboek bij de blauwe grootgrutter. Mooi meegenomen dacht ik om te koken, te bakken en te braden met zoveel mogelijk verse ingrediënten.
Met het motto ‘Het oog wil ook wat en liefde gaat door de maag’ moet dat wel lukken.

Het boek heeft veel mooie foto’s, een heldere uitleg voor kooktechnieken (ook niet verkeerd voor de minder ervaren chefs onder ons) en het leukste het is op seizoen ingedeeld.

Het zijn stuk voor stuk lekkere recepten met de nadruk op verse ingrediënten, allemaal makkelijk te maken en je hoeft niet stad en land af te struinen naar ingewikkelde en bijzondere kruiden of toevoegingen. In totaal staan er maar liefst 130 recepten in, dus daar kan ik voorlopig mee uit de voeten.

Omdat het meteorologisch al herfst is heb ik dan ook een gerecht gemaakt wat nog ietsje zomers aanvoelt maar wel op de herfstpagina’s staat. “Lauwwarme aardappelsalade met sperziebonen en kaas

Uitgebreid koken
Mijn schoonmama, voor een complete meute
heel niet bang
om weer uitgebreid koken en bakken te gaan.
Dagen tevoren stond zij daar maar weer aan.
En dan al die verschillende mensen die allemaal
weer wat anders wensten;
niet te scherp, graag niet te koud,
het liet haar allemaal Siberisch koud.
Wel of niet met een ui, wat een gezeur, die lui!
Sommigen verplicht kosher, anderen graag met
roomboter.
Ook wel op bestelling vegetarisch graag,
anders at men niet of uiterst traag...
Mijn respect voor haar kende geen grenzen,
rekening houden met zoveel verschillende
mensen...
Ze speelde het meestal wel klaar,
alle gerechten op tijd ook nog gaar.
Dan met elkaar aan het smullen gegaan,
zoiets gezelligs heeft nooit meer bestaan!

Nee, zelf nooit een poging gewaagd haar te
evenaren,
bij een ervaring van zovele tientallen jaren...
Nu behelp ik mezelf met een zogeheten snel-
buffet. Plons, plons, zo in de pan gezet.
Ach, met "echt" koken heeft dit bar weinig te
maken,
maar zorg er wel voor aan mijn vitamientjes te
geraken.

Maar toch, ach lieve schoonma, ik mis je nog!
De familie die zich uitgebreid is gaan vertakken,
heeft werkelijk niemand zo leren koken en
bakken.

Ik houd er een mij heel dierbare herinnering aan,
voor een vrouw die zo begeesterd kon koken gaan. DAKOYRIA

Het kookboek ‘Nederland op z’n lekkerst’ is verkrijgbaar bij AH. De foto’s zijn uit het boek, de foto van de keuken is van Pixabay. De coverfoto is van mij. Het gedicht van Dakoyria kwam ik tegen op gedichten.nl.