Categorie: Film

Geplaatst in Boek en Beeld, De moeite waard, Film, post

Leven als godin in Frankrijk

Gepost op door Sabine Verburg

Na twee mooie dagen kunst en architectuur kijken in Frankrijk en België (blogpost daarover komt later deze week) werd ik gisteren in een nieuwsbrief attent gemaakt op een film tegen die in Frankrijk speelt. Om nog even in de viva la france sfeer te blijven keek ik dan ook met veel plezier naar deze aparte film.


Je m’appelle Agneta is een heerlijke Zweedse feelgood movie (via Netflix te bekijken) Hoofdpersoon Agneta, 50 jaar oud en net werkloos geworden zit opgesloten in een liefdeloos huwelijk met een man die het empathisch vermogen van een peper en zout stel heeft. Het enige waar ze helemaal gek van is is dromen van Frankrijk en het eten van Franse kaas.

En dan ziet ze een advertentie voor een baan als aupair voor een Zweedse jongen in de Provence. Ze is nog nooit in Frankrijk geweest en spreekt geen woord Frans maar je kunt wel raden dat ze haar koffers pakt en er een wereld voor haar open gaat.

Je m’appelle Agneta is een Zweedse film die zich in Frankrijk afspeelt maar waar amper Frans in wordt gesproken. De titel is wat dat betreft nog wel het minst verwarrende aan het soms absurde verhaal dat zich vervolgens voltrekt. . …

Het scenario is overigens gebaseerd op een bestseller die in het Nederlands is verschenen als Bonjour Agneta

Geplaatst in Bijzondere momenten, De moeite waard, Film, gedachten, Quote, Zinnige zinnen

Imagine

Gepost op door Sabine Verburg

Ik zou willen dat ik de mooie momenten vast zou kunnen houden, zou kunnen oprapen en in mijn jaszak zou kunnen stoppen. Dat ik ze in een geborduurd fluwelen juwelendoosje zou kunnen stoppen om ze daarin te koesteren en eruit te halen wanneer het tegenzit.

Ik zou de zang van de merel die iedere avond zingt willen opnemen. Ik zou de spelende jongeren die heerlijk op een trapveldje aan het voetballen zijn willen filmen.

Ik zou foto’s willen maken van alle vreemdelingen die op straat terug glimlachen. Ik zou een bibliotheek willen aanleggen voor alle mooie woorden en verhalen die ik hoor en lees.

Maar misschien heb ik dat al. Misschien zit de bibliotheek al in mijn hoofd en hart en zijn mijn gedachten de boeken en films en cd’s . En draag ik zo alles wat ik heb meegemaakt met me mee, hou ik er onbewust aan vast. Alleen al doordat ik ze heb meegemaakt en heb gedacht ‘dit is te mooi om vergeten te worden’, heb ik van binnen meer juwelendoosjes dan ik me voor kan stellen.

“De hoeveelheid goede dingen in je leven hangt af van je vermogen om ze op te merken.’’

Zo een mooi moment om op te merken en vast te houden was zondagmiddag toen ik de film “The Choral” in de bioscoop keek. Ik was ontroerd door het verhaal, de muziek en de beelden. Een film die lange tijd bij je blijft.

Waar gaat de film over:

In het door oorlog geteisterde Yorkshire van 1916 dreigt het plaatselijke koor te verdwijnen nadat vrijwel alle mannen naar het front zijn vertrokken. Vastbesloten om door te gaan, ziet het bestuur van The Choral Society zich genoodzaakt nieuwe zangers werven onder de jongens uit het dorp – tieners, die zelf op het punt staan om opgeroepen te worden voor militaire dienst. Tegelijkertijd moet er een nieuwe dirigent worden aangesteld. De keuze valt op Dr. Henry Guthrie (Ralph Fiennes), een gedreven musicus die recent is teruggekeerd uit Duitsland. Onder Guthrie’s gepassioneerde leiding ontdekt de dorpsgemeenschap de kracht van samenzang.

Het is een gevoelige antioorlogs film met schitterende muziek van Elgar: het oratorium voor koor “The Dream of Gerontius” prachtig gespeeld en vertolkt.

De coverfoto is een ‘lucky shot’ van Ronnie Verrijzer.

Geplaatst in Boek en Beeld, Boeken, De moeite waard, Film, Kunst, Muziek, post

Verbeelding

Gepost op door Sabine Verburg

Aanstaande donderdag start de nieuwe zesdelige kunstkring cyclus met de titel Een romance tussen kunst en romantiek.

Uiteraard met literatuur, poezie, muziek en beeldende kunst in de hoofdrollen.

De Romantiek wordt ook de meest interessantste periode genoemd omdat het geen vastomlijnde stijlkenmerken kent, zich op allerlei vormen en manieren manifesteert, zich in veel landen in Europa gelijktijdig ontwikkelt en omdat het in alle vormen van kunst toegepast wordt waardoor deze stroming musici, schrijvers en beeldende kunstenaars verbindt.

In eerste instantie is de Romantiek een reactie op de eerdere ‘Verlichting’ en de bijbehorende verering van de rede en het verstand, waarbij geen ruimte is voor gevoel en emotie. Deze twee worden dan juist belangrijke kenmerken van de Romantiek.

Daarnaast kent de Romantiek een ‘romantisch levensgevoel’ waarin in onze tijd romantische begrippen als ‘authenticiteit’ en ‘dicht bij jezelf blijven’ terugkeren.

Ik verheug me op de komende weken omdat de lezingen een beroep doen op mijn verbeelding en ik heerlijk kan wegdromen in all dat moois.

Voor de coverfoto koos ik een schilderij van de Deense kunstenares Anna Archer. Geen ‘romantische’ schilderes overigens maar een impressionist. Ze werd gezien als meester van het licht. In dit schilderij komt dit zo mooi tot uitdrukking.

Imagination

Imagination is ook de onderliggende rode draad in de film ‘The magic of belle isle’. Per toeval kwam ik deze prachtige film met Morgan Freeman (een van mijn favoriete acteurs) tegen.

“A Re-Coming of Age Story.”

De aan een rolstoel gekluisterde Monte Wildhorn was altijd een schrijver maar geeft nu de voorkeur aan de fles en leeft een teruggetrokken bestaan. Monte is zijn passie voor schrijven en leven kwijtgeraakt. Hij brengt zijn zomer door in het stadje ‘Belle Isle’. Hier leert hij zijn buurvrouw en haar drie dochters kennen. Kunnen zij hem helpen zijn inspiratie terug te vinden?

Een van de dochters de 9-jarige Finnegan heeft een rijke fantasie, droomt over haar eiland en verzint verhalen. De schrijver intrigeert haar en daarom ‘ betaalt’ zij hem haar meer te leren over verbeelding. Een ontroerende film over hoe verbeelding ons leven ‘weer’ kan verrijken en vriendschap kan brengen.

https://www.filmvandaag.nl/film/81392-the-magic-of-belle-isle#trailer

En nog iets kunstigs

Deze week heb ik het boek ‘Een reiziger’ van John Boyne uitgelezen en ben ik begonnen met het boek ‘Dream Count’ van Chimamanda Ngozi Adichie. Over beide boeken in een ander blogje meer.