Geplaatst in Dat viel mij op, Kunst, seizoenen

Met de groeten uit

Gepost op door Sabine Verburg

Het is vakantietijd. De maand juli zit al over de helft.

Vakantietijd: je merkt het aan de rust hier op de kreek, minder verkeer op de wegen, de stille schoolpleinen en zelfs in de supermarkten. Het lijkt alsof zeker de helft van de mensen op vakantie is. Als ik wandel kom ik maar een enkeling tegen. Stilte alom.

Wat een verschil met de kust, daar is het overal superdruk : op het strand, de fietspaden, de wegen, de parkings en in de supermarkten. Druk druk druk.

Gek dat alles in dezelfde maand op dezelfde tijd op 30 kilometer afstand een totaal andere beleving oproept.

Deze week zocht ik een oude foto en vond ik in de dozen ook een aantal postkaarten. Ansichtkaarten van vakantieoorden in Denemarken en Italië. In de jaren 60 en begin 70 geschreven aan mijn opa in het verzorgingshuis. Korte zinnen meestal over het weer en dat het zo fijn was daar. Altijd eindigen met de vraag hoe het met hem was en dat ik blij zou zijn hem weer te zien. Mijn vader schreef meestal ook nog een korte groet onder.

Nu krijgen we als grootouders appjes en filmpjes en voeren we facetime gesprekken met de kleinkinderen op vakantie in Spanje.

Toch zijn er in de souvenirwinkels aan de kust nog volop ansichtkaarten te kopen. Met zonnige strandgezichten en de groeten vanuit de leukste plekken in Zeeland. Zouden er nog vakantiegangers zijn die een kaartje schrijven?

“Met de groeten uit …”

Voor de maand juli koos ik voor ‘de moeite waard’ pagina het schilderij van Frans van Veen – The Juliët Letters. Geen juli kaart maar brieven.

Geplaatst in Dat viel mij op, seizoenen

Schaduw

Gepost op door Sabine Verburg

Mijn achterkleinzoon had hem snel gevonden toen hij in de tuin rondscharrelde: de mooie schaduwplek in grootoma’s strandstoel. Fascinerend vond hij de zonnestraaltjes die door het riet naar binnen drongen. Een mooi rooster van licht en schaduw.

Afgelopen weken was het een zoektocht naar schaduw. Het leverde behalve koelte ook mooie plaatjes op.

Zoals de palen op het strand, de vuurtoren, maar ook de bomen op de dijk.

En op Instagram zag ik een heel leuk initiatief: de hoedenboom. Heerlijk toch om even een strohoed tegen de felle zon op je hete hoofd te zetten. (Natuurlijk zijn er mensen die het niet hygiënisch vinden, maar ik vond het geweldig verzonnen)

Vandaag is het voor eerst sinds lange tijd bedekt. Een vreemde gewaarwording vanochtend toen ik met Monty wandelde.

Geplaatst in Dat viel mij op, gedachten

Verward

Gepost op door Sabine Verburg

Afgelopen week op een warme avond iets voor 9 uur: Voor ons huis op het onverharde pad staan twee politieagenten en twee ambulancebroeders. Tussen hen een verwarde, soms erg psychotische jonge man uit de buurt. Zij praten met hem, stellen vragen, luisteren, hij reageert soms heftig, onverstaanbaar, dan weer rustig en vrij duidelijk. Het duurt wel een half uur, er komt nog een politiewagen met twee agenten erbij. Uiteindelijk gaat hij mee met hen naar de ambulance.

Het is triest, het is aangrijpend. Ik heb bewondering voor de agenten die urenlang bezig zijn met verwarde mensen zoals vanavond en eerder. Heb te doen met deze man die aan zijn lot wordt overgelaten en door zijn toestand de schrik van de buurt is.

Ben boos op de vader die een huisje kocht voor deze jonge man en hem hier ‘gedumpt’ heeft en nu de buurt (veel oudere mensen maar ook jonge kinderen, zij durven niet meer de straat op nadat hij hen meerdere keren bedreigd heeft met messen) opzadelt. Teleurgesteld in de instellingen die hem keer op keer kortstondig opnemen en dan weer naar huis sturen.

De buurtapp waarschuwt ons als hij weer in alle staten is en dan komen de hulptroepen voor de zoveelste keer weer in actie…

Op NPO Start is Verward te zien. Een Documentaireserie over de complexiteit rondom verward gedrag. Jessica Villerius loopt mee met het arrestatieteam, wijkagenten en het crisisteam.