Geplaatst in Bijzondere momenten, De moeite waard, Film, gedachten, Quote, Zinnige zinnen

Imagine

Ik zou willen dat ik de mooie momenten vast zou kunnen houden, zou kunnen oprapen en in mijn jaszak zou kunnen stoppen. Dat ik ze in een geborduurd fluwelen juwelendoosje zou kunnen stoppen om ze daarin te koesteren en eruit te halen wanneer het tegenzit.

Ik zou de zang van de merel die iedere avond zingt willen opnemen. Ik zou de spelende jongeren die heerlijk op een trapveldje aan het voetballen zijn willen filmen.

Ik zou foto’s willen maken van alle vreemdelingen die op straat terug glimlachen. Ik zou een bibliotheek willen aanleggen voor alle mooie woorden en verhalen die ik hoor en lees.

Maar misschien heb ik dat al. Misschien zit de bibliotheek al in mijn hoofd en hart en zijn mijn gedachten de boeken en films en cd’s . En draag ik zo alles wat ik heb meegemaakt met me mee, hou ik er onbewust aan vast. Alleen al doordat ik ze heb meegemaakt en heb gedacht ‘dit is te mooi om vergeten te worden’, heb ik van binnen meer juwelendoosjes dan ik me voor kan stellen.

“De hoeveelheid goede dingen in je leven hangt af van je vermogen om ze op te merken.’’

Zo een mooi moment om op te merken en vast te houden was zondagmiddag toen ik de film “The Choral” in de bioscoop keek. Ik was ontroerd door het verhaal, de muziek en de beelden. Een film die lange tijd bij je blijft.

Waar gaat de film over:

In het door oorlog geteisterde Yorkshire van 1916 dreigt het plaatselijke koor te verdwijnen nadat vrijwel alle mannen naar het front zijn vertrokken. Vastbesloten om door te gaan, ziet het bestuur van The Choral Society zich genoodzaakt nieuwe zangers werven onder de jongens uit het dorp – tieners, die zelf op het punt staan om opgeroepen te worden voor militaire dienst. Tegelijkertijd moet er een nieuwe dirigent worden aangesteld. De keuze valt op Dr. Henry Guthrie (Ralph Fiennes), een gedreven musicus die recent is teruggekeerd uit Duitsland. Onder Guthrie’s gepassioneerde leiding ontdekt de dorpsgemeenschap de kracht van samenzang.

Het is een gevoelige antioorlogs film met schitterende muziek van Elgar: het oratorium voor koor “The Dream of Gerontius” prachtig gespeeld en vertolkt.

De coverfoto is een ‘lucky shot’ van Ronnie Verrijzer.

Geplaatst in Dat viel mij op, gedachten, Kunst, seizoenen

Het wijdse land

Er zijn van de ochtenden dat als de zon doorbreekt in een zwaar grijs wolkendek het licht in goud dat boven het land blijft hangen. Alsof een gordijn wordt opengetrokken en de spots op de akkers, bonen en sloten schijnen. Het wijdse land met de horizon omgetoverd in een magische wereld. In stilte sta ik als een eenkoppig publiek ernaar te kijken.

De mens stelt eigenlijk niet veel voor in dit open landschap, wist al de schilder Jacob van Ruisdael. Mensen zijn op zijn schilderijen nietig in vergelijking met de luchten, stapelwolken, zonlicht en onweersdreiging. Het landschap vult het doek en de mens is slechts een kleine onopvallende toevoeging.

Soms kan ik haast filosofisch zwijmelen als ik buiten ben, dat merken jullie wel. Maar soms doorbreekt het buiten zijn en echt genieten wat we eigenlijk vanzelfsprekend vinden omdat we er dagelijks toch te veel met andere zaken bezig zijn en het zo niet meer zien.

Ik hou enorm van het weidse bijna oneindige landschap en hoop dat het nog lang zo mag blijven zoals Marsman het verwoorde in zijn ‘Herinnering aan Holland’:

Denkend aan Zeeland

Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband;
…………………….

Het schilderij van Van Ruisdael Gezicht op Haarlem (ca1670)

Geplaatst in buiten, Leuk om te doen, seizoenen, Thuis

Tegelwippen

Er valt altijd iets te vertellen, toch?Dan zal ik in mijn nieuwe blogpost eens over tegelwippen schrijven dacht ik toen ik vandaag in de warme middagzon een heerlijke wandeling maakte. Genietend van de prille lentebloessems en het best al frisse groen om me heen. Dit paasweekend is sowieso mooi uitgevallen. Zaterdag met de achterkleinzoon en oudste kleindochter naar de lammetjesdagen op schapenboerderij geweest. Gisteren met mijn nieuwe breiproject en ook een nieuw boeiend boek begonnen. Buiten in de zon koffie gedronken. En een nieuwe Franstalige zangeres ontdekt met prachtige chansons. Over het boek en de muziek binnenkort meer in de moeite waard.

Vandaag met manlief in de tuin doorgebracht en plannetjes gemaakt voor wat nieuwe hesters en struiken. We hebben namelijk aan ‘tegelwippen’ gedaan en daar waar de vorige bewoners een klein terras/parkeerplek hadden, komen nu struiken en vaste bodembedekkers. Omdat er nogal veel schaduw is, kiezen we voor schaduwminnende planten. Liefst zou ik daar veel mos als bodembedekker willen hebben. Ik hou van mos. Het is wonderbaarlijk hoe het zonder wortels zich kan hechten en stenen en grond in een zacht groen tapijt kan veranderen. Het houdt water vast en koelt de omgeving. Grappig dat een onschijnbaar plantje zo nuttig kan zijn.

Manlief gaat liever voor kruiptijm, en zoals betaamt in een goed huwelijk zal het een mix worden, een compromis van tijm en mos. Benieuwd of hun verbinding ook zo lang stand houdt als de onze (al zal ik dat zelf niet meer meemaken vrees ik)

Tegelwippen in een geveltuin aan de straat wordt in onze gemeente beloond met gratis advies en planten.

Op de site van de gemeente staat zelfs iets over NK Tegelwippen:

“Vervang tegels door groen. Zo voorkom je wateroverlast, zorg je dat je leefomgeving koeler blijft en draag je bij aan biodiversiteit (vogeltjes en vlinders).

Geef het aantal tegels dat je uit je (gevel)tuin haalt door op http://www.nk-tegelwippen.nl. Dan tellen ze mee in de tegelstand voor onze gemeente! “

Meer groen in de stad

Ik vind dit een heel mooi initiatief om zo meer groen in de wijken te krijgen.

Een geveltuin is voor ons niet van toepassing omdat we niet aan een straat wonen maar aan tegels eruit en groen erin doen we graag mee.

Alle initiatieven die meer bomen en planten terug willen brengen moeten we koesteren.