Als je in een bui van nostalgie, Eens even door je leven bladert, Geeft dat wellicht weer nieuwe energie, Voordat een nieuwe fase nadert.
Gisteren had ik een afspraak bij de kapper. Ik hikte er al lang tegenaan: het lang houden en alleen punten knippen, nieuw halflang model of helemaal kort.
Het is natuurlijk een luxe probleem zeker in deze wereld waar verschrikkelijke dingen aan de hand zijn.
Ik ging voor de afspraak nog eens door de doos met foto’s van wel 50 jaar. Van lang (zo lang zelfs dat ik er op kon zitten) uit mijn wilde periode met motorrijden, halflang in verschillende stijlen tijdens mijn werk en helemaal super kort na mijn ziekteperiode passeerden de revue.
Gelukkig heb ik een super lieve vakkundige kapper die mij aan de hand van de geselecteerde favoriete kiekjes adviseerde wat het beste bij mijn leeftijd (ja oma en overgrootmoeder), mijn leefstijl mijn look en natuurlijk ook bij de aanstaande lente past.
En zo is het een halflang vlot model met zachte uitstraling geworden.
Eigenlijk best een tegenstrijdige naam, toch? Warme truiendag, bestaan er dan ook koude truien? Bedoeling van deze dag is dus om en ‘warme’ trui aan te doen en de thermostaat een graad of wat lager te zetten. Spaar het klimaat en stookkosten is het motto.
Je leest er wel steeds minder over deze dag wel over dat veel mensen (nog) steeds moeite hebben met hun energierekening.
In de herfst, winter en soms ook voorjaar loop ik overigens altijd in warme truien en dikke sokken, alleen de hoeveelheid lagen eronder pas ik aan de buitentemperatuur aan.
Zelfgebreid van schapenwol hier uit de buurt, is heerlijk warm en tijdloos. Of er nog een trui bijkomt dit voorjaar is de vraag, want met mijn huidig breiwerk schiet het niet zo zeer op. Kwestie van leuke afspraken met de kunstkring, oppassen op kleinkinderen, sporten en boeiende boeken die ik eerst wil uitlezen.
Maar ja met een dun t-shirt eronder kan ik straks de trui ook op een koele zomeravond dragen.
De leuke print is van mijn FLOW scheurkalender van dit jaar.
“Vergeet niet omhoog naar de sterren te kijken en naar beneden naar je voeten. Voel hoe groot het universum is en hoe klein wij als mensheid.” Woorden van deze strekking zei natuurkundige Stephen Hawkins. In januari keken heel veel mensen naar boven. Niet zozeer om naar de sterren te kijken maar naar het prachtige polarlicht.
Als ik naar dit soort machtige natuurverschijnselen kijk overvalt mij bewondering voor dit moois. Maar ook inderdaad deemoed en het besef hoe nietig wij eigenlijk zijn.
En het neemt mijn woede weg over al het verschrikkelijke wat om ons heen in de wereld gebeurt.
Ja ik ben boos. Woedend op de gestoorde persoonlijkheid die samen met zijn idiote entourage het Witte Huis bevuilt. Boos op de crimineel in het Kremlin, die niet alleen een oorlog voert in Europa, maar ook tegen Europa. Boos op de moordenaarsmullahs in Teheran die hun eigen volk laten afslachten. Boos op de obscene kliek van tech-miljardairs die denken dat ze onze wereld kunnen kopen en naar eigen smaak kunnen hervormen. Boos op het Israelische regime dat al 73.000 doden op zijn geweten heeft en doorgaat met zijn terreur. Boos dus, ik zou nog een tijdje zo kunnen doorgaan, de woede over de toestand van onze wereld is al lang een permanente metgezel geworden.
Het is waar dat de tijden niet per se gezellig zijn. Het is een angstaanjagende wereld met bijna elke dag nieuw slecht nieuws. Het is geen wonder dat men (ik!) zich overgeleverd voelt en hulpeloos. Als een klein deeltje in een groot spel dat anderen spelen en waar je geen invloed op hebt.
Maar, It’s our choice
We hoeven sociale media niet toe te staan dat ze ons opjagen voor meer. Doomscrolling is onze eigen keuze. We kunnen de telefoon wegleggen en lezen. Of een wandeling maken. Of breien. Of muziek luisteren. Ja, sociale media zijn er – en waarschijnlijk zullen ze dat blijven. Maar hoezeer we ons ook laten meeslepen door algoritmen, dat hebben we in de hand. (En stel je nu eens voor dat heel veel mensen ineens weer zouden lezen of iets anders doen in plaats van heel veel reels te consumeren – hoe onbelangrijk alle Instagram, TikTok, Facebook enz. plotseling zouden worden.)
We kunnen onze focus op iets positiefs richten. Als je nieuws hoort of leest of scrolt, zou je echt kunnen geloven dat er alleen maar slecht nieuws is. Dat is natuurlijk niet waar – maar helaas krijgen rampenberichten meer aandacht en meer klikken dan positieve ontwikkelingen en vooruitgang. Ja, triest genoeg dat wij mensen duidelijk zo reageren- maar ook hier geldt: we hebben de keuze en kunnen ons heel bewust concentreren op “goed nieuws”. Ze zijn er zeker (googel gewoon “Good News”, er zijn talloze sites die zich hiermee bezighouden). Niet om te verdringen wat er mis en slecht gaat in deze wereld. Maar om op adem te komen en je vooral bewust te worden: verandering naar het positieve is en blijft mogelijk!
We zijn niet hulpeloos. Gezien wat wereldpolitici kunnen bereiken, lijken onze mogelijkheden natuurlijk klein. En toch: ze zijn er. Veel trends zijn klein begonnen – vooral de markt heeft een grote macht. We kunnen producten boycotten, we kunnen afzien van reizen naar bepaalde landen. Veel kleine dingen kunnen samen een groot verschil maken. Vooral omdat een maatschappelijk kantelpunt al bij 25 procent is bereikt, hebben wetenschappers ontdekt. Een kwart is genoeg! Dat is goed nieuws!
Waarom dit blog
Waarom ik dit bericht heb geschreven
(Waar het op Brightsight meestal heel bewust gaat over de mooie dingen in het leven)
In de eerste plaats om te schrijven tegen het gevoel van hulpeloosheid en overgave, dat me ook overvalt als ik naar de wereld kijk. Juist dit gevoel maakt ons ontevreden en depressief. Daarom kunnen we (ik!) beter keer op keer laten zien dat we een keuze hebben en dingen kunnen veranderen (ook babystapjes zijn stappen).
Zowel op sociaal-politiek en politiek niveau als op privégebied. Het is onze keuze.
En daarom is het goed om naar de sterren te kijken maar wel met je voeten op de grond te blijven.
De foto’s zijn van Juraij Wondergem en Lutz Brauer
Bright sight of life 