Geplaatst in Boek en Beeld, De moeite waard, Film, post

Leven als godin in Frankrijk

Gepost op door Sabine Verburg

Na twee mooie dagen kunst en architectuur kijken in Frankrijk en België (blogpost daarover komt later deze week) werd ik gisteren in een nieuwsbrief attent gemaakt op een film tegen die in Frankrijk speelt. Om nog even in de viva la france sfeer te blijven keek ik dan ook met veel plezier naar deze aparte film.


Je m’appelle Agneta is een heerlijke Zweedse feelgood movie (via Netflix te bekijken) Hoofdpersoon Agneta, 50 jaar oud en net werkloos geworden zit opgesloten in een liefdeloos huwelijk met een man die het empathisch vermogen van een peper en zout stel heeft. Het enige waar ze helemaal gek van is is dromen van Frankrijk en het eten van Franse kaas.

En dan ziet ze een advertentie voor een baan als aupair voor een Zweedse jongen in de Provence. Ze is nog nooit in Frankrijk geweest en spreekt geen woord Frans maar je kunt wel raden dat ze haar koffers pakt en er een wereld voor haar open gaat.

Je m’appelle Agneta is een Zweedse film die zich in Frankrijk afspeelt maar waar amper Frans in wordt gesproken. De titel is wat dat betreft nog wel het minst verwarrende aan het soms absurde verhaal dat zich vervolgens voltrekt. . …

Het scenario is overigens gebaseerd op een bestseller die in het Nederlands is verschenen als Bonjour Agneta

Geplaatst in Bijzondere momenten, De moeite waard, Kunst

Kunst tussen zuid en noord

Gepost op door Sabine Verburg

Met dit mooie weer en het genieten van de ‘kunst’ van het buitenleven was ik bijna vergeten dat er over een week een geplande tweedaagse kunstreis naar zuidelijk België en noordelijk Frankrijk zal gaan starten.

Komende vrijdag en zaterdag ga ik namelijk samen met een dertigtal kunstliefhebbers het museum ‘Louvre-Lens’ in Lens (Fr.), museum ‘Abby’ in Kortrijk (B.), museum ‘La Piscine’ in Roubaix (Fr.), kapel van ‘de Heilige Theresia’ in Hem (Fr.) en de ‘Villa Cavrois’ in Croix (Fr.) bezoeken.

Het ‘internationale‘ programma is buitengewoon interessant, heel veelzijdig wat de plekken, de kunststijlen en de functies betreft en zal ook best een beetje vermoeiend zijn met zoveel moois te zien en te beleven en te lopen. (Gelukkig worden we lekker gechauffeerd in een luxe touringbus)

Ik heb er heel veel zin al vind ik het ook spannend omdat het voor mij de eerste meerdaagse busreis met een gezelschap is. Ben altijd alleen of met gezin of met manlief op vakantie gegaan. De laatste keer met een groep was in mijn wilde jonge jaren met een groep studenten wekenlang op een oude zeilboot. Maar daarna dus niet meer. Ben benieuwd hoe ik het ervaar twee dagen met een gezelschap..

Gelukkig zijn het allemaal kunstminnaars en uiteraard hoeven we behalve de bus en tafel geen bed te delen.

Een uitgebreid verslag met foto’s volgt later dacht ik. .Hieronder wel alvast in het kort de kijk, beleef en ervaar plekken:

Loevre Lens

We starten met 5000 jaar kunst in een modern glazen museum waar tot 1960 nog steenkolen werden gedolven en nu 900 kunstwerken uit het Louvre Parijs worden tentoongesteld.

Abby

Vervolgens op naar een voormalige abdij omgebouwd tot een speels, laagdrempelig en meerstemmig museum voor moderne kunst.

La Piscine-Musee d’Art et d’Industrie’.

Wat te denken van het heerlijk duikelen en zwemmen in het weelderig zwembad van de kunst. In een prachtig voormalig Art deco zwembad laten we ons onderdompelen in jugendstil, art deco en expressionisme.

La Capelle Sainte-Therese de l’Enfent Jesus et la Sainte-Face’

Enigszins verscholen in een voormalig begijnhofje ligt de kapel, een prachtig voorbeeld van hedendaagse religieuze kunst waarin meditatie en gebed centraal staan. Een verborgen parel van stilte en bezinning.

Paul Cavrois en zijn modernistische paleisvilla

We beëindigen de tweedaagse reis geheel in stijl met een bezoek aan de modernistische paleisvilla uit 1932 van een textielbaron. Het is een schoolvoorbeeld van de modernistische visie zoals Le Corbusier en architecten van deBauhaus-school die voorstonden.

Geplaatst in Bijzondere momenten, Kunst, Muziek

Anima Obscura

Gepost op door Sabine Verburg

Over het verlangen naar onsterfelijkheid. Een indringende en schitterend vormgegeven multimedia voorstelling van Scapino Ballet dat ik gisterenavond mocht bijwonen.

Al tijdens de inleiding vooraf werd ik gegrepen door de muziek, de dans, de kostuums en de videoanimaties.

En vanaf het moment dat in de grote zaal het licht uitging zat ik honderd minuten lang op het puntje van mijn stoel helemaal in de ban van dit spektakel. Anima Obscura is een meeslepende theaterervaring, een emotionele reis van de praktijken van alchemisten tot de hedendaagse experimenten van biohackers. De 17 dansers zijn de hoofdrolspelers in de zoektocht naar dat ene elixer voor het eeuwige leven.

De muziek, het Deutsche Requiem van Johannes Brahms versneden met een moderne versie door componist Yannis Kyriakides. Een harpiste speelt live op toneel ten midden van de dansers en is zo onderdeel van choreografie.

De fantastische kostuums zijn ontworpen door modeontwerpster Irina Shaposhnikova.

En dan natuurlijk de dans zelf. Vaak zijn het toch vooral de klassieke Balletuitvoeringen die ontroeren en bewondering oproepen voor choreografie en techniek. Voor mij is deze moderne dansvoorstelling even en misschien zelfs nog indrukwekkender en aangrijpender dan de Notenkraker of het Zwanenmeer.

De foto’s zijn van http://www.scapinoballet.nl