Mijn achterkleinzoon had hem snel gevonden toen hij in de tuin rondscharrelde: de mooie schaduwplek in grootoma’s strandstoel. Fascinerend vond hij de zonnestraaltjes die door het riet naar binnen drongen. Een mooi rooster van licht en schaduw.
Afgelopen weken was het een zoektocht naar schaduw. Het leverde behalve koelte ook mooie plaatjes op.
Zoals de palen op het strand, de vuurtoren, maar ook de bomen op de dijk.
En op Instagram zag ik een heel leuk initiatief: de hoedenboom. Heerlijk toch om even een strohoed tegen de felle zon op je hete hoofd te zetten. (Natuurlijk zijn er mensen die het niet hygiënisch vinden, maar ik vond het geweldig verzonnen)
Vandaag is het voor eerst sinds lange tijd bedekt. Een vreemde gewaarwording vanochtend toen ik met Monty wandelde.
Bright sight of life 