“Voor ons is het iedere dag Valentijn” zei manlief gisterenochtend. De hausse rondom Valentijn laten we aan ons voorbijgaan.
En hij heeft gelijk: al meer dan 50 jaar zijn we partners, vrienden, maatjes en delen we elkaars lief en leed in goede en slechte tijden.
Ergens las ik dit gedicht:
Kom bij me
lig naast me
omarm me
vergeet
*
dan blijven we in bed
eten en drinken niet meer
de buurt verzorgt ons
regelt de toeloop
er gebeuren wonderen
een golf van vrede
trekt over de wereld
zij aan zij
worden we opgebaard
en begraven
op de steen staat
alleen de liefde
Karel Kramer
