-
Museum van mezelf
Het loopt tegen het einde van het jaar. Ik kan het zien aan mijn journal. Er is nog slechts een aantal lege pagina’s over. De rest is heerlijk gevuld met schetsen, collages, zinnige zinnen, seizoensplaatjes en leuke memories in mijn eigen ‘museum van mezelf’. Dit vind ik eigenlijk het fijnste, allemaal moois verzameld en bewaard. En voordat je het weet is het jaar om en een heel schrift gevuld.
Komende week ga ik op zoek voor een nieuw journal voor 2026. Veel inspiratie om door te gaan en mijn museumcollectie voort te zetten.
“Het verhaal van je leven zit vaak in kleine voorwerpen”
Dit is blogje 20 van mijn adventskalender Zinnige Zinnen.
-
Lieve briefjes
Vanmiddag haalde ik nog snel wat decemberzegels voor de kerstpost. Eigenlijk hadden de kaarten al lang op de bus (vreemde uitdrukking ergens want ik doe ze altijd in de postbus) gemoeten om op tijd te zijn. Maar ik kon eerst de zegels niet vinden en vervolgens bleken het niet genoeg. Niet dat het een postzak vol is maar ieder jaar toch een aantal. Een handgeschreven kaart met wensen vind ik voor de kerst en het nieuwe jaar toch echt persoonlijker dan een app of mail.
Zaterdag las ik iets leuks in de krant over de week van de ‘Lieve briefjes’, een jaarlijks initiatief om mensen aan te moedigen elkaar iets liefs te schrijven.
Overigens niet via email of appje maar gewoon ‘ouderwets’ op papier of kaart. In de Zeeuwse bibliotheken kun je dan gratis ook kaarten halen om iets liefs te schrijven.
Het duurt nog even, de week start op 17 januari maar ik vind het een heel mooi initiatief en heb in mijn adressenboek al gekeken wie ik dan een lief briefje zal sturen.
Uit Elvis Presley ‘s Love Letters :
Love letters straight from your heart
Keep us so near while apart
When I can have all the love you write
I memorize every line
…..
Dit is blogje 19 uit mijn adventskalender Zinnige Zinnen
-
Doe eens een Labyrintje
Gisteren bij het overigens echt bijzondere concert in de basiliek keek ik of er op de vlier ook een labyrintrand te ontdekken was. Ik had bij de kunstkring gelezen dat in veel kathedralen tegels in een meanderende (leuk weer het woord meanderen) labyrintrand de vloer versieren. Ik kon niets ontdekken maar het leek leuk om wat zinnige zinnen aan te wijden.
Waarom is een labyrint zo interessant en ook leerzaam?
Je kunt er voor kiezen om in een rechte lijn steeds maar door te blijven lopen om een bepaald doel te bereiken, maar misschien is het beter om regelmatig een pas op de plaats te maken, even terug te keren om je te bezinnen, een andere richting te onderzoeken, links en rechts om je heen te kijken en na te denken of er niets moet verbeteren of veranderen.
En misschien zijn de laatste weken van dit jaar wel een goede gelegenheid om regelmatig een ‘labyrintje’ te doen.
Dit is blogje nummer 18 uit mijn adventskalender Zinnige Zinnen
-
Vreugdevol
Vanavond ga ik naar het kerstconcert in de prachtige basiliek van Hulst. Luisteren en meezingen (voor wie dat wil) met Beethovens Negende symfonie.
Ludwig van Beethovens Negende symfonie is een monumentaal werk, ook de eerste symfonie waarin gebruik wordt gemaakt van een koor (en zangsolisten) .
Beethoven zette in zijn Negende symfonie een gedeelte in van Friedrich Schillers beroemde ode An die Freude op muziek. Iedereen die het stuk hoort herkent het waarschijnlijk direct. Een stuk uit het laatste deel van de symfonie werd in 1972 op uitnodiging van de Raad van Europa van nieuwe arrangementen voorzien voor gebruik als het Europese Volkslied.
Misschien is het naïef maar ik hoop dat het ooit zal lukken dat er vrede komt en verbroedering is nabij en ver weg.
Ode an die Freude
O Freunde, nicht diese Töne!
Sondern laßt uns angenehmere anstimmen
Und freudenvollere!1
Freude, schöner Götterfunken,
Tochter aus Elysium,
Wir betreten feuertrunken,
Himmlische, dein Heiligtum!
Deine Zauber binden wieder,
Was die Mode streng geteilt;
Alle Menschen werden Brüder,
Wo dein sanfter Flügel weilt.
…………..Dit is blogje nummer 17 uit mijn adventskalender Zinnige Zinnen.
-
Alles komt terug als ik wacht bij de brug
We hebben nogal wat ophaalbruggen om de scheepvaart te kunnen laten varen in Zeeland.
Bij de sluisbruggen in Terneuzen is er wel altijd een waar je overheen kunt rijden, in Middelburg en Vlissingen kun je wel pech hebben en moeten wachten. Zo ook vandaag in Vlissingen bij de dokbrug. Maar het uitzicht op het bedrijf van mijn oude werkgever van 25 jaar geleden beloonde me met mooie herinneringen. En toen zag ik ook het bijzondere gedicht van Wim Hofman op de onderkant van de brug.
Waar zijn onze schepen?
Het gebonk van hamers op nagels
Het ponsen van flenzen het gerakketak
Het walsen van platen het geronk
Van machines het geluid van de stoomfluit
Van kettingen en ankers de fles
Die stuk slaat het schip dat weggaat
Alles komt terug als ik wacht bij de brug’Soms is het gewoon fijn om even ‘gedwongen’ stil te staan en de omgeving goed in je op te nemen. En natuurlijk komen dan op bekende plaatsen ook veel herinneringen naar boven.
Voor de sfeer heb ik voor de cover een hele oude foto gekozen van het werk op de werf.
Dit is blogje 16 van mijn adventskalender Zinnige Zinnen
-
Aan tafel
Vandaag wil ik weer aan mijn collages werken. Heerlijk knippen snijden en scheuren en vervolgens plakken.
Ik mis de oude doorleefde houten tafel uit ons vorige huis. Met kringen, butsen en ook een beetje wiebelend. Waar we aanschoven voor koffie, diners en spelletjes.
Hij was te groot voor onze kamer hier en daarom hebben we vorig jaar een ronde witte uitschuifbare houten tafel gekozen. Rond en ovaal (in uitgetrokken vorm) is ook heel gezellig maar nieuw heeft nu eenmaal niet de flair van de oude.
Maar ja voor het eten, knutselen, krantje lezen en puzzelen maakt het niet uit of oud of nieuw. Het is immers het gezelschap aan tafel dat het gezellig maakt.
Vond een mooi gedicht van Arjan Keene in Dichter van Plint.
Dit is blogje nummer 15 van mijn adventskalender Zinnige Zinnen.
-
Boom
Ik zag thuis Le Chêne (De Eik), een wondermooie film uit 2022 over een boom in het bos en al het leven dat zich er omheen afspeelt. Er wordt geen woord in gesproken. Alleen maar kijken en verwonderen over zoveel moois.
De kerstboom staat in de kamer. Het is zoals ieder jaar een kleine dikke Noordman. Stoer staat hij zijn mannetje met alleen lichtjes en verder geen poespas.
Helaas heeft de boom van vorig jaar het niet gered in de tuin. Het zou mooi zijn als deze het wel haalt en de komende jaren er iedere keer eentje bij komt voor een eigen bos.
Al dat hout
bij de haard
voor een vuur
Warmte vergt
jaren groei
Willem Hussem
Dit blogje is nummer 14 uit mijn adventskalender Zinnige Zinnen.
-
In de greep van
Het weer nodigt vandaag in tegenstelling tot gisteren niet echt uit om naar buiten te gaan. Toch heb ik vanmiddag warm ingepakt een lekkere flinke wandeling gedaan. Nu met een grote kop kruidenthee (met de fantastische naam Hot Spot) in mijn favoriete stoel en verder lezen: ‘Het bewind van de gelukkigen’ van Nelleke Noordervliet.
Het boek laat mij niet los. Het is fictie maar ik heb de bange indruk dat het al (een beetje) realiteit is kijkend naar de States en sommige partijen in ons land.
Noordervliet schetst namelijk in Het bewind van de gelukkigen een Europa (Nederland) dat verdacht veel lijkt op wat we al op sommige plaatsen zien gebeuren. Voor bepaalde mensen blijven grenzen dicht, gendervrijheid bestaat niet meer, je bent man of vrouw en hetero, mensen zijn bang om publiekelijk hun mening te geven. In dit ‘mooie’ Europa bestaan geen opstanden of verzet. Alles wordt snel en hardhandig onderdrukt en niet openbaar gemaakt. Dus verzet en oppositie bestaan gewoonweg niet. Men is tevreden! En de zwijgende meerderheid kijkt weg.
De schrijfster houdt ons pijnlijk en heel geloofwaardig voor wat er zou kunnen gebeuren als een democratisch gekozen partij de totalitaire macht heeft ….
Verder verklap ik niets. Ik vind het echt de moeite waard om te lezen.
Het is een vreemde gewaarwording, deze wereld
Dit blogje is nummer 13 uit mijn adventskalender Zinnige Zinnen.
-
Te zout voor het oog
Deze maand overleed onze stadsdichter André van der Veeke. Toen ik vandaag een wandeling maakte kwam ik op de Scheldeboulevard zijn dichtregel weer eens tegen:
Waar het licht bijna te zout is voor het oog
Een prachtige zin die alles zegt over Zeeland, het licht, de beleving.
Gewoon mooi toch.
Dit blogje is nummer 12 van mijn adventskalender Zinnige Zinnen.
De foto is nog van vorig jaar maar ik vond deze heel mooi passen.
-
Wandeling
Als een tegenhanger op de kerstdrukte en voor een rustig weekend
Leef met de dag
Vind je weg
Op het ritme van je hartslag
Koester onderweg
Iedere fonkeling
Het leven is een wandeling
Geen race
Dit is blogje nummer 11 uit mijn adventskalender Zinnige Zinnen
De foto is van Jolanda Bosselaar
Bright sight of life 