-
Old school communication
music.apple.com/nl/album/sunday-afternoon/1491212320Old school communication
“Can we have a conversation?
Can we have a heart-to heart?
Old-school-communication
Let’s stand two feet apart
Can we have a real connection?
Look each other in the eye
So nice to meet you , hello how are you? Goodbye”
-
Lazy Sunday Afternoon gedachten
Op deze regen en stormachtige zondag luister ik ik naar Sunday Afternoon van Alain Clarke. Een mooie song over echt met elkaar praten, naar elkaar luisteren, Old School Communication. Daarbij moest ik denken aan een blog die ik eerder schreef Message in a bottle. Graag deel ik deze nog eens met jullie.
Genieten van de mooie dingen van het leven, de mensen om je heen, de omgeving en echt bewust gelukkig zijn: dat zou ik zelf vandaag op een briefje schrijven als mijn message in a bottle. In deze blogpost schrijf ik over hoe ik mijn leven bewuster wil vereenvoudigen en een beetje anders wil inrichten. Het zal gaan over ‘kijken met een frisse blik’ ‘meer met minder’, ‘niksen’, ‘ruimte maken’ maar vooral heel veel over blij zijn en genieten.
Flessenpost
In juli 2019 deed het jeugdjournaal onderzoek wie weleens flessenpost gevonden had: van de 4145 stemmen was het een klein percentage van 13,2% dat bevestigend antwoordde. Maar het grote merendeel vertelde dat ze het wel super ‘vet’ zouden vinden.
Flessenpost werd in vroegere tijden door zeelieden meestal als uiterste noodkreet gebruikt in de hoop dat de fles ergens zou aanspoelen. Vaak zat in de fles een laatste mededeling of wens voor de familie.
Nu hebben de ruimtesondes Voyager 1 en 2 een ‘Voyager Golden Record’ bij zich, dit wordt gezien als ‘a message in the bottle’: berichten die niet geadresseerd zijn aan een specifieke ontvanger. Men hoopt dat de plaat ooit door een buitenaardse beschaving gevonden wordt.“Just a castaway, an island lost at the sea, ….
Rescue me before I fall into despair,
I’ll send an SOS to the world
I hope that someone gets my Message in a bottle”
The Police
Old school communication
We sturen al lang geen flessenpost meer, schrijven geen brieven meer. In plaats daarvan zenden we Whats Appjes en posten op Facebook en Insta. Dagelijks worden we overspoeld met veel berichten, meldingen en andere pings en zijn geneigd meteen te reageren. Vaak doen we dat ook, omdat het zo makkelijk en zo praktisch is … je krijgt gelijk antwoord en weet wie de afzender is … onze communicatie is snel, vluchtig en berichten worden meestal niet meer met aandacht en zorg geschreven. Op Instagram verdwijnen ‘stories’ na 24 uur!
Communiceren betekent letterlijk vertaald ‘met elkaar verkeren’. Door onze mobiele en digitale communicatie (Voor de “what about you?” vragenstellers: ik besef dat ik zelf met het schrijven van deze blogpost daaraan meedoe) is het echte contact met je omgeving anders, minder geworden. Brieven schrijven, gesprekken voeren, naar elkaar luisteren: Vragen ‘Wat bedoel je daarmee’ en ‘Waarom‘ stellen we steeds minder. Tegen de snelheid waarmee iets ‘getwitterd’ of gepost is, kan geen pen op…
Offline is the new luxury
Eigenlijk vreemd dat we het uitzetten dan wel het bewust niet gebruiken van iets waar we vaak honderden euro’s voor betaald hebben als luxe bestempelen. Maar het geeft inderdaad rust en dat is blijkbaar luxe in tijden waar we altijd bereikbaar (moeten) zijn, onmiddelijk reageren en constant aan het communiceren zijn. Het kost ons moeite om eerst even stil te staan, te wachten, nadenken en nog een keer lezen voordat we op send drukken. Dan maar toch de telefoon vaker opbergen en uitzetten?
Daar zijn zelfs ‘luxe’ hulpmiddelen voor zoals de Socialbox: een handgemaakte mooie houten box van walnoten- of essenhout die je op een vriendelijke manier uitnodigt om je telefoon even weg te leggen.De telefoon is onze vaste ‘mobiele’ begeleider geworden, dag en nacht: ligt naast ons bed (voor noodgevallen), we staan er mee op (handige wekkerfunctie), gebruiken het aan tafel, bij het werk, in de keuken (voor de lekkere recepten), tijdens wandelingen (voor de foto’s) en tussendoor op talloze momenten om ‘even’ iets te checken.
Omdat een nieuw jaar uitnodigt om met een frisse blik te kijken: Van minder maar beter! Beginnen met kleine stappen met kleine dingen…
Ik start met mijn smartphone gebruik: met minder online en meer old school communiceren. Het zal niet meevallen maar ……
Misschien om te beginnen op een lazy zondagmiddag vragen “Won’t you let me sit here, my friend and share some words with you?” zoals zanger Alain Clarke in zijn song Sunday Afternoon heel mooi zegt:Can we have a conversation? Can we have a heart-to heart? Old-school-communication
Let’s stand two feet apart
Can we have a real connection?
Look each other in the eye
So nice to meet you , hello how are you? Goodbye” -
Laugh often
Enjoy life
Eat well
And laugh often -
Een stille ochtend
Op een stille ochtend
als deze
met ochtendmist als dit
Als de geluiden zich verbergen
en van nergens lijken
te komen
Als niets meer zeker is
Als in het riet
de wind zwijgt
De kleuren in grijs
vervagen
Alleen vermoeden doet
Dat wordt een m mooie dag
Dat wordt een mooie dag
Deze dag is ideaal
Bram Vermeulen -
Post voor Monty
Afgelopen week viel de kaart van de dierenarts voor de jaarlijkse controle en inentingen voor Monty in de bus. Niet dat hij er erg van onder de indruk was, maar ik vond deze persoonlijke uitnodiging wel erg leuk.
Ik realiseerde me toen dat we Monty al weer vier jaar hebben. In februari 2018 adopteerden we hem, een import asielhond uit Portugal met de naam Boing volgens zijn paspoort. We vonden Boing niet zo bij hem passen en hebben hem Monty genoemd naar Monty Python, de super leuke Engelse serie uit de jaren 60 /70 met de silly walks en komische scenes. Waarom deze naam? Natuurlijk omdat hij af en toe echt gek kan doen, crazy sprongetjes maakt en gewoon grappig is.
En het is alsof hij de wereld daadwerkelijk met een blije blik bekijkt.
“Always look at the bright sight of life“Na de eerste drie jaren van zijn leven als zwerfhond en asielhond in Portugal te hebben doorgebracht, heeft hij vier jaar geleden dus zijn nieuwe thuis bij ons in Zeeland gevonden.
Er is nogal wat veranderd sinds zijn komst. Hij springt niet meer zoals in het begin tegen de muren aan (kwam omdat hij anderhalf jaar lang in een betegelde binnenruimte opgesloten had gezeten), is niet meer bang van de stofzuiger en andere huishoudelijke apparaten (behalve de enge toaster waar soms brood uitvliegt) en ook van vreemden schrikt hij niet meer zo.
Het is een vrolijke blije hond die je vaak aan het lachen maakt, ondeugend en altijd opgewekt. Hij houdt van de vuilnisauto en begroet de mannen iedere keer uitbundig als ze vuilnisbakken komen legen (waarschijnlijk een positieve herinnering aan zijn zwerversbestaan op straat), hij racet graag over het strand en door de duinen (vooral vanwege de konijnen). Hij maakt gekke rondjes van vreugde in de tuin en graaft vrolijk in de borders.
Als een echte straathond steelt hij als het maar enigszins kan theedoeken, sokken, handschoenen, plaids en washandjes om alles te verzamelen en vervolgens te slopen.Maar het belangrijkste, zoals het ook zo mooi verwoord is in het leuke boek
‘Marley & ik’ van John Grogan (is ook prachtig verfilmd): “zijn betuigingen van liefde zijn grenzeloos” .
-
Good thoughts
If you have good thoughts,
they wil shine out of your face
like sunbeams
and you wil always
look lovely
Roald Dahl
-
Geluksvondsten
De face-lifter
Recentelijk las ik enthousiaste berichten over ‘kringlopen’. Op zaterdagen of andere dagen in de week snuffelen in kringloopwinkels en met leuke vondsten huiswaarts keren. Het leek mij leuk om dit ook een keer te doen, zeker nadat ik mooie advertenties van kringloopwinkels gezien had. Wie weet ..
Omdat het er nog niet van gekomen is, ben ik deze week maar in eigen huis gaan zoeken naar leuke ‘vergeten’ spulletjes. En ja het was de moeite waard. De komende weken zal ik een aantal van de opgedoken schatten in mijn blogs laten zien. In dit blogje dan de eerste vondst : de face- lifter.
Een mooi leren zakje met een handgeschreven en getekend papiertje en een bronzen figuurtje. Ooit gekregen van een Amsterdamse zakenrelatie.
Wat is de face-lifter? Wat doet de face-lifter?
De face-lifter is en kleine blijmaker. Volgens de gebruiksaanwijzing te gebruiken bij zwaarmoedigheid, een dipje of een slecht humeur.
“Neem hem in je hand en leg hem op de toppen van jouw vingers.
Kijk naar het zwaarmoedige gezichtje en besef dat iedereen jou zo ziet.
Maak een vuist en denk er eens over na hoe je aan dat humeur komt.
En ..
Hoe je er van af denkt te komen.
Hoe lang je er mee door denkt te gaan.
Wat je ermee denkt te bereiken.
Conclusie: Verloren tijd.
Open dan je hand en kijk naar het lachend gezicht.
Voilà.. de facelift volbracht.”
Een glimlach en je ziet er een stuk beter uit
-
It must be luck
-
THUIS
THUIS raamgedicht van Judith Nienken van lttrvreters.nl -
Wind
“Ik hoop vooral dat iedereen een beetje kan genieten van de storm”,
aldus Corrie van Dijk, voormalige weervrouw en naamgeefster van de storm die vandaag over Nederland raast.
Met wind en zeker met storm is het net als in het leven: het kan tegenzitten of meewerken en dan meevallen. Je kunt er een duw in je rug van krijgen om vooruit te kunnen of juist om te vallen. Of je moet er hard tegen aan gaan en dat kan dan flink tegenvallen en soms zelfs mislukken.
Dat tegen de wind inlopen best zwaar is, merkte ik vanochtend tijdens mijn wandeling toen ik amper vooruit kwam met zoveel ‘Corrie-wind’ recht op me af. Toch was het ook genieten zo met de elementen en was ik blij even buiten te zijn.Met de neus richting de toekomst
en de gedachten uitwaaien in de windLoesje
Ik vond twee mooie afbeeldingen voor dit blogje. De coverfoto is een beetje symbolisch voor de wind: beweging, kracht, maar zeker ook plezier. Is het de wind of is het toch de persoon zelf die naar achteren buigt? De zwarte rok mooi opgebold herinnert mij aan oude foto’s van vrouwen in klederdracht uitkijkend over zee zoals de twee vrouwen in de andere afbeelding, met zo te zien geen storm maar wel wind.
Bright sight of life 