Dat viel mij op deze week #3

Deze week week was ik (noodgedwongen) vaker offline dan anders. Omdat mijn telefoon geen wifi verbinding meer wilde aangaan en ik geen zin in hoge mobiele datakosten heb ik andere leuke en gezellige dingen opgepakt. Zo zocht ik wat herfstrecepten uit (daarover in een volgende post meer) en pakte ik mijn wol en breinaalden. Natuurlijk kon ik ook op de laptop blogs lezen en mijn social media accounts bijhouden maar ik vind het ongezelliger, omslachtiger en het lijkt teveel op werk wat lekker op de bank zitten en op je telefoon scrollen natuurlijk niet is. (En sorry voor de collegabloggers dat ik daarom wat minder reagereerde op jullie posts)
Dus vulde ik mijn avonden onder het getik van de breipennen met het vorm geven van een muts, col en een warme plaid. En dat beviel me heel goed.

Brei je blij


Breien is overigens hipper dan ooit en zeker nu met de winter voor de deur worden steeds meer warme truien, mutsen, wanten en sokken gebreid wist de krant te vertellen.
Maar het pennenspel met wol levert je niet alleen een fijne sjaal of die warme plaid op maar je wordt er ook nog eens enorm ‘zen’ van … Tenminste dat ontdekte de Engelse Betsan Corkhill. Ze deed onderzoek naar het effect van breien op het lichaam en brein en concludeerde dat breien kan helpen bij het bestrijden van stress en gevoelens van depressie. Bovendien zou het ook goed zijn bij een laag zelfbeeld, artritis, alcoholverslaving, gewichtsproblemen, slaapstoring en een hoge bloeddruk. Nu heb ik gelukkig op geen enkele wijze last van al deze dingen maar ik merk dat het breien een heerlijke bezigheid is die ontspant, afleiding en voldoening geeft. Want het breisel groeit onder je handen en dat maakt je blij. Een muts en col zijn intussen af en de plaid vordert gestaag. Al zit daar natuurlijk nog behoorlijk wat werk aan. Intussen heb ik ook al wol uitgezocht voor kussens voor op de bank en een trui. Overigens vond ik het ook erg leuk om in de wolwinkel rond te neuzen en nieuwe pennen en wol uit te zoeken.
Het enige kleine nadeel: Monty is met dat breiwerk ook heel blij, hij ruikt de wol (inderdaad met nog wat schapengeur) en probeert met de bollen er vandoor te gaan.

Breien is dé manier om te ontspannen. Het getik van de naalden heeft dezelfde werking als mediteren. Gevolg: een leeg hoofd, een blij gevoel en ook nog iets moois helemaal zelfgemaakt.



Geplaatst in Post

Lazy Sunday Afternoon gedachten

Op deze regen en stormachtige zondag luister ik ik naar Sunday Afternoon van Alain Clarke. Een mooie song over echt met elkaar praten, naar elkaar luisteren, Old School Communication. Daarbij moest ik denken aan een blog die ik eerder schreef Message in a bottle. Graag deel ik deze nog eens met jullie.

Genieten van de mooie dingen van het leven, de mensen om je heen, de omgeving en echt bewust gelukkig zijn: dat zou ik zelf vandaag op een briefje schrijven als mijn message in a bottle. In deze blogpost schrijf ik over hoe ik mijn leven bewuster wil vereenvoudigen en een beetje anders wil inrichten. Het zal gaan over ‘kijken met een frisse blik’ ‘meer met minder’, ‘niksen’, ‘ruimte maken’ maar vooral heel veel over blij zijn en genieten.

Flessenpost

In juli 2019 deed het jeugdjournaal onderzoek wie weleens flessenpost gevonden had: van de 4145 stemmen was het een klein percentage van 13,2% dat bevestigend antwoordde. Maar het grote merendeel vertelde dat ze het wel super ‘vet’ zouden vinden. 

Flessenpost werd in vroegere tijden door zeelieden meestal als uiterste noodkreet gebruikt in de hoop dat de fles ergens zou aanspoelen. Vaak zat in de fles een laatste mededeling of wens voor de familie. 
Nu hebben de ruimtesondes Voyager 1 en 2 een ‘Voyager Golden Record’ bij zich, dit wordt gezien als ‘a message in the bottle’: berichten die niet geadresseerd zijn aan een specifieke ontvanger. Men hoopt dat de plaat ooit door een buitenaardse beschaving gevonden wordt.

“Just a castaway, an island lost at the sea, ….
Rescue me before I fall into despair,
I’ll send an SOS to the world 
I hope that someone gets my Message in a bottle”
The Police

Old school communication

We sturen al lang geen flessenpost meer, schrijven geen brieven meer. In plaats daarvan zenden we Whats Appjes en posten op Facebook en Insta. Dagelijks worden we overspoeld met veel berichten, meldingen en andere pings en zijn geneigd meteen te reageren. Vaak doen we dat ook, omdat het zo makkelijk en zo praktisch is … je krijgt gelijk antwoord en weet wie de afzender is … onze communicatie is snel, vluchtig en berichten worden meestal niet meer met aandacht en zorg geschreven. Op Instagram verdwijnen ‘stories’ na 24 uur! 

Communiceren betekent letterlijk vertaald ‘met elkaar verkeren’. Door onze mobiele en digitale communicatie (Voor de “what about you?” vragenstellers: ik besef dat ik zelf met het schrijven van deze blogpost daaraan meedoe) is het echte contact met je omgeving anders, minder geworden. Brieven schrijven, gesprekken voeren, naar elkaar luisteren: Vragen ‘Wat bedoel je daarmee’ en ‘Waarom‘ stellen we steeds minder. Tegen de snelheid waarmee iets ‘getwitterd’ of gepost is, kan geen pen op… 

Offline is the new luxury


Eigenlijk vreemd dat we het uitzetten dan wel het bewust niet gebruiken van iets waar we vaak honderden euro’s voor betaald hebben als luxe bestempelen. Maar het geeft inderdaad rust en dat is blijkbaar luxe in tijden waar we altijd bereikbaar (moeten) zijn, onmiddelijk reageren en constant aan het communiceren zijn. Het kost ons moeite om eerst even stil te staan, te wachten, nadenken en nog een keer lezen voordat we op send drukken. Dan maar toch de telefoon vaker opbergen en uitzetten?
Daar zijn zelfs ‘luxe’ hulpmiddelen voor zoals de Socialboxeen handgemaakte ­mooie houten box van walnoten- of essenhout die je op een vriendelijke manier uitnodigt om je telefoon even weg te ­leggen.

De telefoon is onze vaste ‘mobiele’ begeleider geworden, dag en nacht: ligt naast ons bed (voor noodgevallen), we staan er mee op (handige wekkerfunctie), gebruiken het aan tafel, bij het werk, in de keuken (voor de lekkere recepten), tijdens wandelingen (voor de foto’s) en tussendoor op talloze momenten om ‘even’ iets te checken. 

Omdat een nieuw jaar uitnodigt om met een frisse blik te kijken:  Van minder maar beter! Beginnen met kleine stappen met kleine dingen…

Ik start met mijn smartphone gebruik: met minder online en meer old school communiceren. Het zal niet meevallen maar ……
Misschien om te beginnen op een lazy zondagmiddag vragen “Won’t you let me sit here, my friend and share some words with you?” zoals zanger Alain Clarke in zijn song Sunday Afternoon heel mooi zegt:

Can we have a conversation? Can we have a heart-to heart? Old-school-communication
Let’s stand two feet apart
Can we have a real connection?
Look each other in the eye
So nice to meet you , hello how are you? Goodbye”