Geplaatst in Post

Post voor Monty

Afgelopen week viel de kaart van de dierenarts voor de jaarlijkse controle en inentingen voor Monty in de bus. Niet dat hij er erg van onder de indruk was, maar ik vond deze persoonlijke uitnodiging wel erg leuk.
Ik realiseerde me toen dat we Monty al weer vier jaar hebben. In februari 2018 adopteerden we hem, een import asielhond uit Portugal met de naam Boing volgens zijn paspoort. We vonden Boing niet zo bij hem passen en hebben hem Monty genoemd naar Monty Python, de super leuke Engelse serie uit de jaren 60 /70 met de silly walks en komische scenes. Waarom deze naam? Natuurlijk omdat hij af en toe echt gek kan doen, crazy sprongetjes maakt en gewoon grappig is. 

En het is alsof hij de wereld daadwerkelijk met een blije blik bekijkt.


Always look at the bright sight of life

Na de eerste drie jaren van zijn leven als zwerfhond en asielhond in Portugal te hebben doorgebracht, heeft hij vier jaar geleden dus zijn nieuwe thuis bij ons in Zeeland gevonden.
Er is nogal wat veranderd sinds zijn komst. Hij springt niet meer zoals in het begin tegen de muren aan (kwam omdat hij anderhalf jaar lang in een betegelde binnenruimte opgesloten had gezeten), is niet meer bang van de stofzuiger en andere huishoudelijke apparaten (behalve de enge toaster waar soms brood uitvliegt) en ook van vreemden schrikt hij niet meer zo.
Het is een vrolijke blije hond die je vaak aan het lachen maakt, ondeugend en altijd opgewekt. Hij houdt van de vuilnisauto en begroet de mannen iedere keer uitbundig als ze vuilnisbakken komen legen (waarschijnlijk een positieve herinnering aan zijn zwerversbestaan op straat), hij racet graag over het strand en door de duinen (vooral vanwege de konijnen). Hij maakt gekke rondjes van vreugde in de tuin en graaft vrolijk in de borders.
Als een echte straathond steelt hij als het maar enigszins kan theedoeken, sokken, handschoenen, plaids en washandjes om alles te verzamelen en vervolgens te slopen.

Maar het belangrijkste, zoals het ook zo mooi verwoord is in het leuke boek
‘Marley & ik’ van John Grogan (is ook prachtig verfilmd): “zijn betuigingen van liefde zijn grenzeloos” .