-
Ochtend
Vanochtend eindelijk weer een mooi winterzonnetje. Het was lekker fris en droog. Na jaren aan het strand en in de polder te hebben gewandeld was het in begin best wennen om hier te lopen.
Maar wat een luxe om zo uit huis te stappen en gelijk te kunnen genieten van mooie natuur. En Monty heeft het ook reuze naar zijn zin, al merk je wel dat hij een jaartje ouder wordt.
Na de wandeling een heerlijk bakje koffie in de zon achter het raam.
Wauw wat een leven. Dankbaar!
Eigenlijk wilde ik over een mooi boek schrijven dat ik aan het lezen ben maar dat komt dan de volgende keer.
En oh ja hierbij ook nog een verlaat pakbon voor het nieuwe jaar
-
Kijk het nieuwe jaar komt eraan
Het nieuwe jaar is begonnen met sneeuw (een klein beetje), regen en vandaag veel wind. En de zon ? Die hopen we in de loop van het jaar toch echt nog eens te zien.
Een nieuw jaar nodigt uit voor een frisse start met een leeg blanco journal, lekker ruikende voorjaarsbloeiers, schone lakens, een opgeruimd huis, heldere kleuren (voor mij lichtblauw in verschillende tinten), een grote stapel leesboeken, en ja natuurlijk ideeën en dromen (maar daarover in een ander blogje meer). Ik verheug me op kunst, films en mooie muziek.
Quattro Stagioni
Op mijn platenspeler draaien De VierJaargetijden van Vivaldi. Lente, zomer, herfst en winter ieder met zijn/haar eigen toonzetting. Mooi om het jaar dat voor ons ligt zo te begroeten.
Het winterseizoen zal nog even duren voordat het echt lente is maar de magnolia zit al vol met knoppen en de sneeuwklokjes steken hun kop voorzichtig boven de grond.
Nieuw leven is er of kondigt zich aan. In het natuurgebied hier dicht bij huis is een kalf geboren. En zo mooi dat ons eerste achterkleinkind begin maart wordt verwacht.
-
2025
Gedicht van Ariana Ruwaard
-
Eenvoud
Met alle drukte en commerciële bling bling random de feestdagen behoefte aan stille ingetogenheid en natuurschoon eenvoud.
Mooi dat dit voor de deur te vinden is.
Eenvoud is het kenmerk van het ware’ – Herman Boerhaave
-
Kerst (boom)
Onze kleine, dikke ronde donkergroene noordmanspar staat er feestelijk bij. Met een warme sterrenlichtjes ketting en wat glazen transparante bollen aan de takken. Sober en ingetogen versierd maar dat dat deert hem niet, integendeel zo komt zijn vorm en kleur alleen maar beter uit.
Dit jaar weer eens een echte dennenboom na jaren met een steigerhouten exemplaar, een hele grote kunstboom en diverse echte grote en kleinere bomen met of zonder kluit.
De echte bomen zijn toch mijn favoriet misschien vanwege de geur, de vorm of de herinneringen aan vroeger, toen nepbomen echt uit den boze waren. Bij ons thuis was er altijd een echte dennenboom met echte kaarsen.
Echt betekent natuurlijk ook niet altijd perfect in grootte, vorm en takken. Maar dat is vind ik puur natuur charme.Zo herinner ik me nog dat we ooit een boom hadden die helemaal schreef gegroeid was (niemand wilde hem hebben en dat vond ik heel zielig, dus nam ik hem mee naar huis).
Met touwen aan de boekenkast vastgebonden om hem recht te ‘rekken’, maar de eigenzinnige boom wilde lekker krom blijven en nam de boekenkast (in ieder geval het merendeel van de inhoud) mee in zijn val. En zo hadden we een leuke kerst met heel boeken onder de boom … we hebben heerlijk gelezen.Fijne dagen
-
Een laatste flessenpost
Vanmiddag spoelde de laatste flessenpost van Seasidesblog bij de lezers aan. Na vijf jaar schrijven over het leven aan de Zeeuwse Noordzeekust komt er hiermee een einde aan dit blog. Onze verhuizing de Westerschelde stroomopwaarts, maar ook een beetje uitgeput zijn in onderwerpen en natuurlijk het schrijven op dit blog deed me besluiten om te stoppen met Seasides. Tijd om afscheid te nemen van alle trouwe volgers/lezers en hen te bedanken voor het interesse en de vele reacties. En natuurlijk hele grote dank aan de Zeeuwse makers van de foto’s die ik mocht gebruiken.
In deze flessenpost komt een aantal blogs van afgelopen jaren nog eens voorbij zoals December aan zee, Golven, lijnen en zo meer, Vergezichten en tenslotte Scheepsberichten.
Zoals gewend sluiten we ook deze flessenpost weer af met sfeervolle foto’s In de Branding.Tot einde van dit jaar is de blog nog te lezen. Hier kun je de flessenpost lezen
-
Silencio
Enkele weken geleden werd in onze Zeeuwse hoofdstad een heus zangfietspad geopend.
“Zingen zonder schaamte. Dat kan nu op het eerste zangfietspad in Zeeland. De borden aan het begin en het einde van het fietspad door het Middelburgse Molenwaterpark nodigen ertoe uit.” schrijft de Provinciale Zeeuwse Courant.
Is er vraag naar? Staan de zingende fietsers al opgesteld voor een zangrondje?
Blijkbaar wordt er weinig (in het openbaar ) gezongen.
In de auto zong (toen ik nog lange afstanden moest afleggen voor mijn werk) en zing ik altijd mee met songs van mijn lievelingsplaylist. Doen meer mensen dit nog of is iedereen druk aan het bellen? Wie zingt nog onder de douche? Of tijdens het koken?
En hoor je nog bouwvakkers zingen of fluiten zoals Herman van Veen in Hilversum 3 zingt?
“Vroeger werd gezongen en gefloten in de straat
had de slagersjongen nog een opera paraat
de metselaar kon zingend op de steiger staande melkboer lengde fluitend zijn melk een beetje aan
Hilversum 3 bestond nog niet
maar ieder had zijn eigen stem
Op elke steiger klonk een lied
van Paljas of JeruzalemAlle venters hadden eigen aria’s
voor sprot en haring, voor begonia’s
Zelfs in fabrieken kwam van overal
toch weer een liedje door de grote halTussen het geratel van machines door
klonk in de confectie een mooi meisjeskoor
dromend van de prins van.. weet ik veel
die ze zou ontvoeren naar zijn luchtkasteel”
Foto door Nothing Ahead op Pexels.com Eigenlijk vreemd dat zingen in het openbaar alleen nog georganiseerd plaatsvindt en dan natuurlijk met een grote groep mensen zoals in televisieprogramma … zingt’. Ergens snap ik dat wel, want als je zingt ben je kwetsbaar en in een groep voel je je veilig. Tegenwoordig mag je blijkbaar ook alleen maar zingen als je het echt goed kan. Het spontane is eraf en dat is zonde, want zingen is echt gezond. Voor kinderen draagt het ook nog eens bij aan het leervermogen en de taalontwikkeling.
Goed voor je lijf en geest en het werkt geruststellend: Ik herinner me nog dat ik tijdens spannende momenten bij paardrijd ritten buiten altijd hardop zong zogenaamd om mijn paard gerust te stellen maar eigenlijk was het natuurlijk meer voor mijn eigen gemoedsrust. En Mona Lisa (mijn paard) voelde dat weer feilloos aan en was minder schrikachtig.
Ik ben benieuwd hoeveel zangfietspaden nog geopend worden of dat er spontaan gezongen wordt ook op plekken die niet zijn aangewezen als zodanig.
Als je vanuit je hart zingt maakt het niet uit waar en hoe, toch?
-
Het mag best wat zachter allemaal
Ter gelegenheid van zijn afscheid van Rotterdam hoorde ik burgemeester Aboutaleb in een interview over zijn liefde voor poëzie en boeken vertellen.
Voor een bijzondere uitgave van Dichter (magazine van PlINT. https://www.plint.nl/shop/dichter-nieuwe-buren/) ‘Nieuwe Buren’ schreef hij het voorwoord. De redactie van Plint schreef onlangs volgende daarover:“Milou Trouwborst tekende ook voor dit bijzondere nummer van DICHTER. waarin meer dan 25 dichters meer dan 50 gedichten schreven over nieuwe buren, nieuwkomers, vluchtelingen en asielzoekers. Over hoe het was, daar, en hoe het is nu, hier. De zachtste DICHTER. tot nu toe. We maakten het nummer in samenwerking met het COA. Ahmed Aboutaleb, toen nog burgemeester van Rotterdam, schreef voor ons een ontroerend voorwoord. We plaatsen het hieronder graag nog een keer, want het mag best wat zachter allemaal.”
Ik vind deze uitgave van Dichter in de huidige politieke droevige contest en de tijd van advent /kerst heel goed passen. Een klein maar groot van inhoud zijnde boekwerkje.
Hier de laatste alinea’s van het voorwoord:
“Maar ik kreeg op de valreep nóg iets mee. Terwijl we op de auto stonden te wachten, kwam een oom langs om afscheid te nemen. Hij gaf mij een boekje over het gevleugelde paard, het magische sprookje op rijm dat ik van de radio kende. Ik heb het nog steeds in mijn boekenkast staan.
Als ik nu aan schoolkinderen vertel dat ik dichter wilde worden, moeten ze daar meestal hard om lachen. Soms draag ik dan een kort gedicht voor en vertel waarom ik het zo mooi vind, waarom gedichten zo belangrijk zijn. Omdat je met poëzie meer kunt zeggen dan met woorden alleen. Omdat je met poëzie een brug bouwt tussen jouw hart en dat van anderen.
In deze editie van DICHTER zijn meer dan 25 dichters op hun eigen gevleugelde paard gestapt. Ik nodig de lezer van harte uit een eindje met hen mee te vliegen.”
-
Geen Kunst Aan (de muur)
Het blijft hangen en krijgt tijd
In mijn bulletjournaal/teken en opschrijfboekje bewaar ik blog-ideeën, aangevuld met knipsels, plaatjes, koppen en citaten. En natuurlijk noteer ik ook links van mooie, inspirerende blogs van anderen. Hiermee verzamel ik inspiratie voor mijn eigen blog.
Zo kwam ik onlangs de prachtige website van Jacob Berghoef tegen in een blogbericht van collegablogster Anuk (@paradijsvogels).
Het is kunst met een mooie boodschap. Graag deel ik deze met jullie.
Voor ons huidige huis ben ik nog steeds op zoek naar kunst voor aan de muur. In het andere huis aan zee hadden we collages en mooie foto’s van strand, zee en de duinen. Het paste allemaal bij de stijl van het (klassieke) huis en de omgeving. En sommige waren heel groot en zelfs muurvullend zoals in de open leefruimte op de bovenverdieping. Omdat het hier heel veel kleiner is en het huis (de inrichting) en zeker ook de omgeving geheel anders zijn wil ik graag wat meer kleurrijke kunst, moderner en frisser.
Alles van waarde
Zo viel mijn oog op een bericht van de lokale kunstuitleen. Wat een mooie ruime verzameling van werken kun je daar lenen en soms ook (na verloop van tijd ) kopen. En de leenbijdrages zijn echt heel schappelijk. Maar de keuze is ach zo groot…
Daarom kwam de melding over de kunstuitleen als geroepen: In het CBK in Middelburg is er een tentoonstelling voor nieuwsgierige ogen, ervaren leners, liefhebbers, twijfelaars en trendvolgers.
Een bezoek aan ‘Alles van waarde’ staat dus nu voor mij op het programma.
Omdat ik van Poëzie hou ik ben ik geabonneerd op de nieuwsbrieven van Plint
Poezieposter
Op de Plint poëzieposters worden de mooiste, beste en leukste gedichten gecombineerd met werk van beeldend kunstenaars en illustratoren.
Voor wat wordt bij ons thuis? Wie weet een betoverend werk van Jacob uit Denemarken afgewisseld met kleurrijke leenkunst en een leuke poëzie poster van Plint.
-
Met andere ogen
‘Om stil van te worden, zo mooi’ schreef ik als reactie op de kleine schitterende serie van Anuk van Van Noordenburg Fotografie
Omdat het ook foto’s hier van ‘ onze’ kreek hadden kunnen zijn en gewoon omdat ze zo mooi zijn deze re-blog van haar blogje De stoel
Bright sight of life 