Tag: blog

Geplaatst in Dat viel mij op, De moeite waard, gedachten, seizoenen, Zinnige zinnen

Bluemonday

Gepost op door Sabine Verburg

Vandaag is het Blue Monday, zo gezegd de meest deprimerende dag in januari.

Je ziet het pas als je het door hebt:

De reisbureau -advertenties. Dit is namelijk dé tijd om een verre vakantie te boeken, of in ieder geval weg te dromen over zomerplannen. De dagen zijn nog kort, het is vroeg donker. De kerstboom met alle toeters en bellen is de deur uit en je goede voornemens zijn misschien ook al gesneuveld. De derde maandag van januari is Blue Monday- de meest depressieve dag van het jaar. 

Onzin natuurlijk. Zoals zoveel hypes is het één grote marketingstunt: Blue Monday werd bedacht door de Britse psycholoog Cliff Arnall voor de Britse reisorganisatie Sky Travel, die mensen wilde overhalen om alvast hun zomervakantie te boeken.

En daar trappen we (ik in ieder geval) niet in !

Vandaag schijnt de zon zon, achterkleinzoon is gelukkig weer thuis na ziekenhuisopname, jongste kleindochter heeft een heel mooi rapport, de honden zijn vrolijk aan het rennen tijdens onze wandeling, afgelopen zaterdag hadden we een leuk familietreffen en vrijdag lunchte ik gezellig na vele jaren elkaar niet te hebben gezien met een oud-collega.

De glazen voorraadpotten zijn weer gevuld met heerlijke vruchtenthee, een grote stapel boeken ligt te wachten, de platenspeler draait zijn rondjes, ik heb een aantal fijne collages gemaakt, mijn breiwerk vordert gestaag en vanavond aten we een lekkere gezonde groenteschotel.

Mijn geluksmomentjes van vandaag en afgelopen week geven mij een sunny monday.

En om nog meer op te fleuren een mooi gedicht tegen de bluemondayblues. Gedicht tegen de winterblues

Luister goed 

ik moet dit
fluisteren. Het is nog 
niet bekend.

Ver weg, zeg 
aan de achterkant van het heelal,
bestaat een wereld.

Het is er blauw. De mensen daar –
ze heten anders, maar 
het woord daarvoor weten wij niet –

zien alles blauw.
Zien. 
Ja. 

Want in het echt,
hoe kunnen wij
dat weten? We zijn 

er niet geweest. 
Wij kennen slechts 
dat radeloos bericht,

vreemd 
als een onbekend gedicht,
opgevangen door een satelliet: 

“Blauwe wereld hier aan
rest van het heelal. Is daar 
iemand? Laat u iets horen? Wij snakken naar contact.” 

Dat was het. Mooi hè.
Wij toch ook?

Diet Groothuis
uit: DICHTER. Blauw



Geplaatst in Boek en Beeld, Boeken, De moeite waard, Favorites

Nog één pagina

Gepost op door Sabine Verburg

Oh mag ik nog één pagina? Deze vraag hoorden mijn ouders iedere avond als ik het licht moest uitdoen. Lezen was toen al zo boeiend dat ik niet wilde stoppen maar blijven wegduiken in het verhaal…

Nu lees ik iedere avond zo lang als ik wil of het boek uit is…

En wat ga ik nu lezen? Dit is voor mij een van de mooiste vragen die er zijn. Sommige mensen plannen hun lectuur van tevoren of hebben het vaste voornemen om gedurende een jaar bepaalde hoeveelheid of soort boeken te lezen. Daar hoor ik zeker niet bij. Het lijstje van boeken waar ik wat titels noteer die mij interessant lijken, is puur een soort backup als ik een boek als cadeau vraag of niets kan vinden in de boekenkast of bieb. (Wat overigens bijna nooit gebeurt! )

Wel hou ik ervan om volledig planloos van boek naar boek te slenteren, mezelf te laten drijven door vreemde werelden, tijden en levens. Om voor de overvolle boekenplank thuis of in de bieb te gaan staan en rustig na te denken over welk boek op dat moment zou passen. En als het jaar ten einde loopt, is er een kleurrijke, spannende en soms verrassende mix van lectuur bij elkaar gekomen.

Voor deze kleine terugblik heb ik een aantal van mijn persoonlijke favorieten verzameld; de boeken die me in 2025 het meest hebben geraakt, bezig gehouden of geïnspireerd.

Ewald Arenz: Liefde op donkere dagen

Dörthe Binkert: Wo Frauen ihre Bücher lesen

Tommie Goerz: Door de sneeuw

Claire Keegan: Op het laatste moment

Benjamin Myers: The perfect golden circle

Alan Murrin: Coast Road

Stephan Schäfer: 25 laatste zomers

Franco Faggiani: Wind over het land

Zigmund Skujins: Het bed met de gouden poot

Zoals altijd waren sommige nieuwe uitgaven, andere stonden al een tijdje op de boekenplank en wachtten op het juiste leesmoment. En dat is precies waarom je niet genoeg ongelezen boeken in huis kunt hebben.

Voor nog één pagina …

Een aantal titels staat ook op mijn blog websitepagina De moeite waard

Geplaatst in gedachten, Zinnige zinnen

Waar leunt mijn nieuwe jaar op ?

Gepost op door Sabine Verburg

Met het begin van het nieuwe jaar lees en hoor je veel over voornemens en doelen. Ik heb nooit een bucketlijst gehad alleen mijn lijstje van boeken die ik graag wil lezen is mij dierbaar. Maar dat lijstje begeleidt mij al lang door de jaren heen.

Dankzij een tip van een schrijver en (mede) geïnspireerd door collega blogger Anuk en een interessante diepgaande kunst cursus pak ik het anders aan.

Antwoorden op een aantal vragen zullen de leidraad worden op mijn jaarpad.


Wat is voor mij werkelijk essentieel in dit jaar jaar?
Wat wil ik eerlijker, voller leven?
Waar mag ik beter naar mezelf luisteren?

Eigenlijk hele eenvoudige vragen die gemakkelijk te beantwoorden zouden moeten zijn. Dus dat zal zeker lukken.

Als je ouder word sta je vaker stil bij zingeving in het leven. Misschien een wrange luxe omdat je meer tijd hebt, meer wijsheid en levenslessen. In de eerste helft of driekwart van je leven zou dit zo zinvol zijn maar dan bepaalt het alledaagse ritme te veel het waarom, wat en wanneer, terwijl je veel meer zou moeten stil staan en dankbaar genieten.

De komende tijd schrijf ik af en toe een blogje over de antwoorden.

Voor vandaag eerst iets wat misschien met alle drie vragen te maken heeft:

Namelijk minder ‘streng’ zijn met mezelf. De neiging tot perfectionisme en beter ombuigen in doen wat gewoon haalbaar en vooral leuk is (en zonder ‘schuldgevoelens’ als het niet op tijd af is )

Falen mag

Zacht zijn moet

De coverfoto is van het besneeuwde hek voor het huis.

Een hekwerk dat de ‘zachte’ last van de sneeuw draagt.