Geplaatst in Boeken, Dat viel mij op, Muziek, post

Think about it

Onlangs las ik een toelichting van C. Duncan over een van zijn songs van zijn nieuwe plaat.

Hij schreef over Think About It: Ik kan soms behoorlijk besluiteloos zijn, en dit nummer gaat over het willen maken van juiste keuzes, te veel tijd nemen om te overwegen en uiteindelijk iets mislopen. Soms is het beter om mee te gaan met de flow in plaats van door alle keuzes verlamd te raken.”

Ik vind de thematiek van het liedje heel herkenbaar. Soms kun je echt verlamd raken door de hoeveelheid van keuzes. Zo had ik in november het plan om met ingang van het nieuwe jaar mijn brightsightoflife met een nieuw WordPress thema in te richten.

Zover zo goed ..

Iedere maand stuurt WordPress een overzicht van thema’s met daarbij ook een selectie van ‘aanbevolen voor jou’ en dan is er ook nog een selectie thema’s specifiek voor blogs. Ik koos enkele thema’s uit beide selecties en probeerde ze ook uit. Maar nu in februari heb ik nog steeds geen definitieve keuze gemaakt.

Een soort van verlamming zou je kunnen stellen. Een luxeprobleem dat zich in het dagelijks leven op zoveel momenten voordoet: wat trek ik aan? Wat eten we vandaag? Wat lees ik? Wat kijk ik? Waar luister ik naar? .. natuurlijk zijn dat geen zwaarwegende levens beslissende beslissingen.

Zou het gemakkelijker zijn in ons leven als we geen keuzes hadden ? Als we van alles maar één hadden? Als iemand anders het zou bepalen voor ons?

Zoals in het ‘verhaal van de dienstmaagd’ van Margaret Atwood, dat ik op dit moment weer lees. Het is heel actueel omdat het in de States door Trump op een soort van ongewenst boekenlijstje gezet is. Samen met Brave New World, 1984, Fahrenheit 451 en andere boeken.

Boeken over werelden en samenlevingen waarin keuzes beperkt of uitgesloten worden, waarin je persoonlijke vrijheid wordt ontnomen.

Laten we hopen dat we altijd zelf de keuzes mogen maken, over alles mogen nadenken en afwegen. Al ben ik wel voorstander van minder aanbod aan milieuvervuilende ongezonde producten en meer gezonde zodat we uit vijf goede en maar een slechte kunnen kiezen.

Geplaatst in Boeken, Dat viel mij op, De moeite waard, Favorites

De eerste zin

In een tijdschriftenbijlage las ik over de ‘De eerste zin’ scheurkalender.

Met als aankondiging: ‘Het mooiste voornemen voor 2025? Alleen nog boeken lezen die écht bij je passen.‘ Nou heb ik niet zoveel met voornemens maar dit sprak mij wel aan. De vraag is natuurlijk hoe kom je aan de juiste boeken?

Antwoord dus met de hulp van literair collectief This Is How We Read.

Na het succes van hun eerste scheurkalender delen ze opnieuw 365 leestips uit àlle hoeken van de boekenkast. Begin elke dag met de openingszin van een verrassend boek, plus een korte, luchtige recensie. Zo weet je meteen of de tip (n)iets voor jou is. Want met veel boeken en weinig tijd moet je goed kunnen kiezen.

Grappig is de disclaimer bij de kalender:

This Is How We Read is niet verantwoordelijk voor gevaarlijk doorbuigende boekenplanken en uit de pan swingende leeslijsten.

Leeshonger

De scheurkalender komt overigens ook goed van pas voor mijn eigen kleine challenge die ik op Online Boekenclub Hebban gemaakt heb. Deze gaat over om je leeshonger te stillen door iedere 30 minuten lang te lezen. En dat lukt zeker met de scheurkalender naast je eigen boek dat je leest.

Dus:
Heb je ook zo een leeshonger? Smacht je naar leesvoer?

Doe dan mee met mijn LEESHONGER challenge op Hebban. Voed je leeshonger met prikkelende, boeiende, leuke, humorvolle, droevige en spannende boeken. Lees er maar op los. Iedere dag 30 minuten (en meer mag zeker!) 30 dagen lang.

Doe mee en geef je leeshonger een kans

Ik heb de challenge aangemaakt in de Hebban app. Doe je mee?

https://hebban.app/#/challenge/6785555181f1078ace1c1492

Geplaatst in Bijzondere momenten, seizoenen, Thuis

Ochtend

Vanochtend eindelijk weer een mooi winterzonnetje. Het was lekker fris en droog. Na jaren aan het strand en in de polder te hebben gewandeld was het in begin best wennen om hier te lopen.

Maar wat een luxe om zo uit huis te stappen en gelijk te kunnen genieten van mooie natuur. En Monty heeft het ook reuze naar zijn zin, al merk je wel dat hij een jaartje ouder wordt.

Na de wandeling een heerlijk bakje koffie in de zon achter het raam.

Wauw wat een leven. Dankbaar!

Eigenlijk wilde ik over een mooi boek schrijven dat ik aan het lezen ben maar dat komt dan de volgende keer.

En oh ja hierbij ook nog een verlaat pakbon voor het nieuwe jaar