In het kader van de Week van de Poëzie was Singer-songwriter Vincent Corjanus vandaag te gast in bibliotheek Terneuzen.
Vincent Corjanus is een poëziepopper. Al meer 15 jaar brengt hij tedere, soms rauwe liedjes en poëzie op podia door het hele land.
Gebroken Tijd’ is de titel van het nieuwe boek, de nieuwe tour én de nieuwe single van Vincent Corjanus. Een lied over terugblikken, jeugddromen en zelfreflectie
Voor de poezieweek koos ik dit gedicht van hem.
Het is allemaal verzonnen En het rijmt zo mooi met de tijd Wij aan de zijlijn Moeten we nou lachen of huilen?
Spiegelvrees (Vincent Corjanus 2024)
Gebroken Tijd ontroerde en verwonderde me en maakte me nieuwsgierig naar zijn poëzie. Wordt dus vervolgd.
Oh mag ik nog één pagina? Deze vraag hoorden mijn ouders iedere avond als ik het licht moest uitdoen. Lezen was toen al zo boeiend dat ik niet wilde stoppen maar blijven wegduiken in het verhaal…
Nu lees ik iedere avond zo lang als ik wil of het boek uit is…
En wat ga ik nu lezen? Dit is voor mij een van de mooiste vragen die er zijn. Sommige mensen plannen hun lectuur van tevoren of hebben het vaste voornemen om gedurende een jaar bepaalde hoeveelheid of soort boeken te lezen. Daar hoor ik zeker niet bij. Het lijstje van boeken waar ik wat titels noteer die mij interessant lijken, is puur een soort backup als ik een boek als cadeau vraag of niets kan vinden in de boekenkast of bieb. (Wat overigens bijna nooit gebeurt! )
Wel hou ik ervan om volledig planloos van boek naar boek te slenteren, mezelf te laten drijven door vreemde werelden, tijden en levens. Om voor de overvolle boekenplank thuis of in de bieb te gaan staan en rustig na te denken over welk boek op dat moment zou passen. En als het jaar ten einde loopt, is er een kleurrijke, spannende en soms verrassende mix van lectuur bij elkaar gekomen.
Voor deze kleine terugblik heb ik een aantal van mijn persoonlijke favorieten verzameld; de boeken die me in 2025 het meest hebben geraakt, bezig gehouden of geïnspireerd.
Ewald Arenz: Liefde op donkere dagen
Dörthe Binkert: Wo Frauen ihre Bücher lesen
Tommie Goerz: Door de sneeuw
Claire Keegan: Op het laatste moment
Benjamin Myers: The perfect golden circle
Alan Murrin: Coast Road
Stephan Schäfer: 25 laatste zomers
Franco Faggiani: Wind over het land
Zigmund Skujins: Het bed met de gouden poot
Zoals altijd waren sommige nieuwe uitgaven, andere stonden al een tijdje op de boekenplank en wachtten op het juiste leesmoment. En dat is precies waarom je niet genoeg ongelezen boeken in huis kunt hebben.
Voor nog één pagina …
Een aantal titels staat ook op mijn blog websitepagina De moeite waard
Gisteren bij het overigens echt bijzondere concert in de basiliek keek ik of er op de vlier ook een labyrintrand te ontdekken was. Ik had bij de kunstkring gelezen dat in veel kathedralen tegels in een meanderende (leuk weer het woord meanderen) labyrintrand de vloer versieren. Ik kon niets ontdekken maar het leek leuk om wat zinnige zinnen aan te wijden.
Waarom is een labyrint zo interessant en ook leerzaam?
Je kunt er voor kiezen om in een rechte lijn steeds maar door te blijven lopen om een bepaald doel te bereiken, maar misschien is het beter om regelmatig een pas op de plaats te maken, even terug te keren om je te bezinnen, een andere richting te onderzoeken, links en rechts om je heen te kijken en na te denken of er niets moet verbeteren of veranderen.
En misschien zijn de laatste weken van dit jaar wel een goede gelegenheid om regelmatig een ‘labyrintje’ te doen.
Dit is blogje nummer 18 uit mijn adventskalender Zinnige Zinnen
Bright sight of life 