Geplaatst in Post

Hoofdzaken

Ik hou van hoedjes. Maar heb eigenlijk geen lef genoeg om ze te dragen. Nou ja wel bij mooi weer dan zet ik mijn witte stro zonnehoed of mijn zonneklep en in de winter tegen de kou gebreide mutsen en baretten op mijn hoofd. Maar zoals men het 100 jaar geleden deed, nee dat durf ik niet.
De mooiste hoeden vind ik overigens ook de modellen uit de jaren 20/30 van de vorige eeuw. Ja toen droeg iedereen een hoofddeksel op straat, de boulevard, de tuin en op het strand. In de winter uit stof of vilt, in de zomer uit stro.

Mode

Deze zomer zie je gelukkig meer hoeden, petten en caps dan andere jaren. Linnen vissershoedjes, baseballpetten, zonnekleppen en stro/zonnehoeden (vooral op het strand). Er is keuze zat: design, stoer, chic, hip en elegant. Het is blijkbaar weer in de mode als je de trendsetters, influencers en moderedacteuren moet geloven. En misschien zet deze trend echt door en durf ik dan ook een mooi gek hoedje op te zetten. Ik kijk er naar uit…

Met leuke hippe benamingen zoals bucket hat, fluffy hat, flaphoed en vissershoedje worden ze in vele kleuren en materialen aangeprezen.

Block de zon

Hoedjes en petten bieden de allerbeste bescherming tegen zonnestralen. Hoe breder de rand van de hoed hoe meer schaduw. En petten of hoeden beschermen dan ook je nek, mits je ze (petten) achterstevoren opzet of ze (de hoeden) wat groter formaat hebben.

Een hoed is een type hoofddeksel. Een hoed heeft vaak, maar niet altijd, een rand. Zowel mannen als vrouwen kunnen een hoed dragen. De hoed voor vrouwen is doorgaans kleuriger en gevarieerder van vorm. Een hoed kan gedragen worden • als bescherming tegen weersomstandigheden, • als versiering, • om een kaal of kalend hoofd aan het zicht te onttrekken, • als hoofdbedekking in kerken, • als kenmerk van een groepsidentiteit en • om een bepaalde stand of formele functie aan te duiden.Wikipedia (NL)

Vandaag heb ik een hoed gekocht
bij de kringloop in de stad.
Manlief heeft hem uitgezocht,
we lopen naar het zebrapad.

De auto’s blijven netjes wachten,
we worden hier en daar gegroet.
’t Is of ze ons heel hoog achten,
komt dat nu allemaal door die hoed?

We worden vorstelijk benaderd,
“mevrouw, meneer, wat kan ik voor u doen?”
Een keurige man knikt en buigt waardig,
ik waan me in de tijd van toen.

‘k word geholpen in mijn jas,
deuren gaan voor me open,
men draagt voor mij de grote tas,
vraagt; “zal ik met u meelopen?”

Ik heb de hele dag genoten
van de aankoop van die hoed.
Dat die maar 50 eurocent kostte
vervult me met een opgelicht gemoed.

En nog even wachten: op de 2dinsdag in september dan zien we natuurlijk zoals ieder jaar weer de gekste exemplaren tijdens de hoedjesparade met Prinsjesdag.

Geplaatst in Muziek

Muziek in de oren

In de top 3 van de ‘Kleine Gelukjes van de dag‘ staat bij altijd #muziek. Een leven zonder muziek lijkt mij heel saai, eenzaam en vooral eentonig. Iedere dag luister ik via de oortjes van mijn iPhone of ’s avonds met de koptelefoon naar mijn favoriete songs en melodieën. Ik wissel de genres af, soms klassiek, soms blues of folk, dan weer dance of pop. Van Heavy Metal en Jazz hou ik niet dus daar staat ook niets van op mijn afspeellijsten. Momenteel staat vaak de muziek van Sons of East, Tim Dawn, Son Mieux, Passenger, John Mayor, Felix Jaehn, Kygo en ook de (Nederlandse) Zoe West en De Dijk aan.
Muziek maakt vrolijk, ontspant, geeft troost en laat je dromen. Muziek nodigt je uit om te dansen, te swingen of geconcentreerd je oefeningen te doen.

Muziek begoochelt soms het gemoed,
En maakt, wat goed is slecht; wat slecht is, goed.
William Shakespeare

Moest je vroeger nog ingewikkeld cassettebandjes en later cd’s verwisselen of iedere keer een nieuwe plaat op de speler leggen, tegenwoordig is het met een abonnement op een van de streamingdiensten zo makkelijk om je fonotheek te vullen met je favoriete afspeellijsten. Je kunt zelfs je eigen ‘station van Sabine’ en de favoriete nummers per jaar in een replay beluisteren. Maar het luisteren naar een ‘ouderwetse’ vinyl LP blijft natuurlijk alleen al vanwege het geluid helemaal top.
Overigens heb ik wel een hekel aan ‘ongevraagde’ achtergrondmuziek op openbare plekken zoals winkels, restaurants, de bekende lift of als je in de wacht staat aan de telefoon.
In een oud nummer van FLOW Magazine stond dit plaatje met tekst op de cover. En met dit citaat van Paolo Nutini ben ik het natuurlijk roerend eens.