Geplaatst in gedachten

Bladzijdes van een week

De zon had er deze week niet veel zin in. En net als het weer was ook het nieuws uit buitenland en eigen land zeer somber. “Mam, je kunt niet alles zo dramatisch zien en het persoonlijk opvatten…” zei mijn dochter tegen mij. En natuurlijk heeft zij gelijk, het is wat het is en ik kan het niet veranderen, maar ik word er toch verdrietig en boos om al die narigheid.

Er zat iets verstandigs in haar opmerkingen. Ook al trek je liever de dekens over je hoofd, op een gegeven moment moeten we opstaan en verder gaan… Bladzijdes omslaan.
Dat verdergaan kan voor iedereen iets anders betekenen. Escapisme? Op een blog las ik dat dit een soort van burgerplicht is. Het tv programma “Ik vertrek” scoort niet voor niets heel hoog in de kijkcijfers en waardering. Naar mijn mening is weglopen (of emigreren…) geen oplossing – het is in ieder geval niet voor iedereen realiseerbaar. Maar kleine ontsnappingen helpen zeker en doen gewoon goed.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Dit zijn mijn ‘kleine’ escapes:

Bewuste mediaconsumptie voor meer positiviteit
Ik ben een echte nieuwsjunkie, luister en lees vaak politieke over actuele gebeurtenissen. Het is de laatste weken wel een beetje geëscaleerd, daarom heb ik mezelf wat selectieve onthouding voorgeschreven. En gelukkig zijn er zoveel mogelijkheden die je totaal andere ideeën geven: bijvoorbeeld Tijd voor de Geest een podcast serie van Museum van de Geest en Flow Magazine. … precies de lichtheid waar ik nu echt van geniet.
Het Sinterklaasjournal tovert ook iedere avond een dikke glimlach op mijn gezicht.

Naar buiten (ook in weer en wind) verbetert je humeur
Het is zelfs wetenschappelijk bewezen: tijd doorbrengen in de natuur verbetert je humeur. Wie heeft niet ervaren hoe goed je je voelt na een wandeling, en dat hoeft niet eens lang te duren. Overigens ga ik ook met de huidige weersomstandigheden graag wandelen. Er is iets dromerigs, betoverend en onwerkelijks aan de knotwilgen die in de mist verdwijnen… een beetje het gevoel als of ik in ‘Jane Eyre’ van Charlotte Brontë zit. Of lekker tegen de wind in met een warme muts en de bladeren zien opdwarrelen. Thuis een kop hete thee of chocolade, een goed boek (misschien zelfs ‘Jane Eyre’) en je lievelingsmuziek opzetten. ..

Omring jezelf met mensen die goed voor je zijn
Het was een drukke week met veel oppassen en afspraken met de kleinkinderen. Voetbaltraining, hockeytraining en wedstrijden, iedere dag wat uurtjes oppassen met huiswerkbegeleiding en proefwerken oefenen, op de hond passen van de oudste kleindochter, wandelen met de andere twee honden en veel spelletjes doen met mandarijntjes en wat pepernoten erbij.
Lekker geklets en de lieve gezichten brengen je zeker in een goed humeur.

Kunst doet goed
Als ik door een kunstmuseum loop en naar de werken kijk, die vaak al eeuwen oud zijn, zie ik twee dingen: 1. Zolang mensen mooie dingen maken, is er hoop. 2.: Op de een of andere manier blijft het doorgaan. Welke grote crises en catastrofes (plagen, kruistochten, heksenverbrandingen, hongersnoden, oorlogen…) hebben mensen in voorgaande eeuwen moeten overwinnen – en toch gingen ze door en creëerden ze heel veel moois.
Over positieve dingen gesproken: ik ga zeker snel naar de nieuwe tentoonstelling Darn- De schoonheid van het betere herstelwerk het Zeeuws Museum
Opening modetentoonstelling DARN — Zeeuws Museum NL


Maandagavond was ik naar de mooie film ‘All these small things’, ontroerend en aangrijpend. De film is gebaseerd op het boek van Claire Keegan ‘Dit soort kleinigheden‘.
Meer daarover in een volgend blogje.

En bij jullie – hoe was jullie week?

Geplaatst in Dat viel mij op

Een dikke deken

Ja het is nu echt herfst. De bomen verliezen hun bladeren. Als ik deze blogpost schrijf is het buiten mistig best koud en vooral somber. Maar deze dag is nog extra droevig vanwege de uitkomst van de verkiezingen in de States. Eigenlijk wilde ik een heel ander bericht schrijven maar ik ben zo teleurgesteld, zo boos en ontgoocheld…

Het is enorm triest en zoals de mist voor mijn raam hangt er een grote grijze deken van onzekerheid, vrees voor geweld en terreur over de wereld.

Geplaatst in post, Thuis

Gesetteld

Na een blogpauze van een maand hier op brightsightoflife en nog veel langer op seasidesblog dan nu weer een bericht.

Intussen zijn we verhuisd en voelen we ons ook thuis.

Het uitzicht op de kreek met zoveel groen (intussen ook herfstig rood en geel) voor de deur is echt prachtig. Vanuit de woonkamer geniet ik volop van een majestueuze reiger en kon ik zelfs een vos op kleine afstand spotten.

Lekker dicht bij de kleinkinderen, de zee/Westerscheldedijk en ook het centrum van de stad is lopend (collegablogster MatroosBeek wandelt er dagelijks naar toe lazen we) goed te doen.

In huis zijn de meeste verhuisdozen uitgepakt en staat alles op zijn plaats. Nog wat kunst ophangen en voila onze woonstede is gereed.

Manlief is volop bezig in de tuin met snoeien, grasmaaien en het teveel aan onkruid weghalen. Ik vind het best knap van hem omdat het huis aan zee nog niet verkocht is en hij wekelijks daar ook de tuin op orde houdt.

Langzaam maar zeker wordt het steeds meer ons thuis. En hebben we het ook over dit huis als we zeggen thuis, de eerste weken ging het dan nog over het witte huis.

Een blogpauze is overigens ook goed voor nieuwe ideeën daarover in een volgende post meer.

Eerst ter afsluiting wat beelden van ons uitzicht (met de reiger), een laantje dichtbij met knotwilgen, de schuur van de buren, de bomen voor de deur en de kreek.