Voor een laatste keer liet de zomer ons dit weekend genieten van warmte, zon en een mooie zonsondergang. Wat een afscheid.
Vandaag begint de herfst en is het weer kouder, met regen en wind vastbesloten niet meer in zomermodus.
Afgelopen week verhuisden de buren (89 en 92 lentes oud) naar een verzorgingshuis. We weten nog niet wat er met de oude monumentale boerderij gebeurt maar voor het echtpaar is het een definitieve afscheid. Het lijkt mij heel zwaar.
De appelboom voor ons huis nam deze dagen ook afscheid van de laatste appels.
De struiken en bomen hier aan de kreek veranderen van groen naar rood, geel en bruin. Veel struiken zitten vol met zwarte rode en paarse bessen.
Ik zie al best veel eikels, kastanjes en noten op de grond.
En de eerste ganzen vlogen over.
Ik sorteerde de dunne zomerkleding en legde de truien vooraan in de kast. Adieu zomer!
Ik vind het een hele stap
Om na maanden
Op blote voeten
Weer sokken
aan te moeten
Voor de coverfoto koos ik een foto van de vuurtoren bij ons oude huis. Intussen wonen we hier nu al bijna een jaar maar deze foto vond ik zo mooi passend bij de laatste zomerdag (@vuurtorenbreskens)
Vorig blogpost schreef ik al erover: de appels zijn rijp om re oogsten.
Daar waar de meeste Zeeuwse fruittelers seizoenskrachten, zoals de 60 jarige Poolse Mariola die dit al voor de 26ste keer doet (aldus de regionale krant vandaag) inhuren voor het plukken, wordt hier aan de kreek gebruik gemaakt van de vlijtige handjes van kleinkinderen en manlief (voor de heel hoog in de boom hangende) appeltjes. Jongste kleinzoon vond dat laatste niet nodig want volgens hem zijn de pruimen en appelboom ideale klimbomen en lukt het hem makkelijk om bij de hoge takken te komen.
De boom draagt dit jaar minder fruit dan vorig seizoen en er zitten heel veel kleintjes, misschien door de droogte of de luizenplaag uit het voorjaar? Maar niet getreurd het zijn er nog ruim genoeg voor appeltaart, cake, in de havermoutpap en natuurlijk zo uit het vuistje. Een eerste mand was snel gevuld de rest komt wel in het weekend.
Toevallig had ik een lekker recept gezien in het ‘Kookboek voor de kleine oude vrouw’ van de Zwitserse food-journaliste Sybil Gräfin Schönfeldt. Morgen gaan jongste kleindochter en ik de eerste nieuwe oogst appeltaart bakken.
Wilde peren
Tijdens mijn dagelijkse wandelingen snoep ik overigens ook van ‘vreemd’ wild fruit: heerlijke zwarte bramen en kleine mooie peertjes met rode wangetjes. Ik zal nog eens bij de beheerder van het natuurgebied navragen welk ras dit is. Een perenboom met deze peertjes zou een mooie aanvulling in onze kleine ‘boomgaard’ zijn. Daar staat al een conference peer maar die draagt dit jaar nog geen vruchten.
En nog een passende leestip:
‘De smaak van wilde peren’ van Ewald Arenz een roman die onthaast met aandacht voor dat wat er werkelijk toe doet.
wandelen, zwemmen, chillen met een boek en een middagdutje doen in eigen tuin zomaar wat bezigheden van de afgelopen weken.
Beter kan het niet of zoals ik vanochtend las: Het is hier ook mooi … Waarom zou ik weggaan?
Gelukkig gaat het met mijn gezondheid weer beter. Vanwege een kaakoperatie noodzakelijk door de ostereopose moest ik een noodgedwongen een kleine pauze van een aantal weken inlasten maar nu ben ik weer volop -wel in eigen tempo- fysiek en mental aan het opknappen.
Iedere dag op pad om het hoofd leeg te maken en inspiratie op te doen. En natuurlijk beelden, geuren en geluiden opsnuiven maar vooral ontspannen en bewust genieten van alles.
Om te geloven in de dag
draai ik -met zorg-
het leven een slag
Zo nu valt er
licht en kleur op een kant
die ik niet zag
Na de intensieve en helaas vervelende periode ben ik gemotiveerd om mijn lichamelijke conditie een boost te geven.
Zo ben ik afgelopen weken een aantal keren per week een uurtje wezen zwemmen. Het doet me zo goed merk ik en als het buitenbad (helaas) volgende week sluit ga ik binnen gewoon verder met deze gezonde gewoonte.
Verder in de tuin wat gerommeld, de appels kunnen nu worden geoogst. Niet zo een rijke oogst als bij de pruimen, de appelbomen (zeker de jonkies) hadden duidelijk meer last van hittestress.
Mijn dagen zijn goed gevuld: Ik begin de dag altijd met een vast ochtendritueel met stretch en krachtoefeningen, dan een wandeling met Monty en zwemmen.
Een keer in de week is het wat ‘harder’ werken met de personal trainer.
Middags doe ik wat langere wandelingen, op sommige dagen met de oppashonden van de family, en ‘pas’ ik dan ook twee middagen op de kleinkinderen. Op hun puberleeftijd is dat overigens steeds meer ‘aanwezig zijn met lekkers om te eten en te drinken’ en met huiswerk helpen.
In de avonden pak ik regelmatig een bioscoopfilm, lees ik boeken (tegenwoordig ook in verschillende talen) en luister ik naar muziek.
Ook neem ik daar waar het kan de fiets in plaats van de gemotoriseerde vierwieler.
En leuk: in september start ik ook weer met tai chi qi gong. (Daarover binnenkort meer)
Hersenonderzoeker prof Erik Scherder (https://scherder.nl/) stelt dat het voor hoofd en lijf zeker op oudere leeftijd heel gezond is om nieuwe dingen op te pakken …misschien dus een nieuwe andere taal leren? De cursus Italiaans lag klaar en de eerste lessen zijn al gevolgd. ‘Va bene’
Bright sight of life 