Met een mooi citaat van performer/actrice Tilda Swinton start ik dit blogje:
seek growth
treasure learning
grow plants
make friends with chaos
hold a calm mind
let things shake
look beyond the binary
find joy in shadow
follow the wind
challenge assumptions
take care of yourself
believe in goodness
be weary of the doubtless
forgive human frailty*
Aanleiding voor de titel (en mede ingegeven door collegablogster @Anuk) was de beëindiging van mijn TaiChi Qi Gong lessen. Ik schreef er al over.
Nu al? zou je kunnen vragen..
Ja inderdaad, na drie lessen hakte ik de knop door. Maar eerst iets over TaiChi en TaiChi Qi Gong in het bijzonder:
Chi is een Chinees systeem van lichaamsbeoefening, dat volledige gezondheid bevordert. Het maakt de gedachten rustig. Door regelmatig oefenen worden de gewrichten soepeler en leren de spieren zich meer te ontspannen. De langzame en gracieuze bewegingen vergroten het concentratievermogen en hebben een diepe uitwerking op het innerlijk.
Een plezierige en uitdagende wijze van zelfontplooiing en spirituele groei. Tai-chi is van oorsprong overigens een martiale (vecht) kunst.
QI-GONG
Is een plezierige en weldadige manier van bewegen- gracieus, langzaam en vloeiend of soms stilstaand- met als doel ontspanning, energie opwekken en in balans brengen.
Spieren worden sterker, de gewrichten functioneren beter, de ademhaling wordt dieper en allerlei stressverschijnselen kunnen verdwijnen.
Letterlijk betekent qigong: oefenen met qi.
Houding en beweging, focus, en ademhaling komen samen in eenvoudige korte bewegingsoefeningen die een aantal maal herhaald worden.
Lichaam en geest zijn dus beiden constant actief, en Qigong kan daarom ook wel worden gezien als een “meditatie in beweging”. Een andere term is: alerte ontspanning.
Ontspan en verhoog je alertheid. Verbeter je lichaamshouding, wordt blijer en gezonder.
In mijn studententijd aan de TH waren er voor de drie (!) meisjes die toen civiele techniek studeerden geen sport mogelijkheden behalve Karate met TaiChi, de rest van de sportactiviteiten van de TH was voorbehouden aan de mannelijke studenten. Nu onvoorstelbaar maar we spreken dan wel over de jaren 70 in Duitsland. Ik heb toen gekozen voor de vechtsport en de lessen met veel plezier gevolgd. En achteraf was karate ook heel goed voor de zelfverdediging.
Jaren later in Zeeland zag ik dat er ‘echte’ TaiChi lessen werden aangeboden, heerlijk totdat de leraar helaas ermee stopte. Er was geen mogelijkheid meer om in de buurt (in ieder geval op redelijke aanrij- afstand) TaiChi te doen.
Daarom werd ik ook zo enthousiast toen ik in de buurtkrant de aankondiging van de TaiChi Qi Gong cursus zag.
Na twee geweldige lessen met (achteraf een invalster) was ik weer helemaal in de mood, tot de les met de vaste docent. Een drukke heel aparte man die aan een stuk vooral veel over zich zelf, zijn vrouw en ziektes praatte. Nou heb ik na mijn hersenkneuzing toch al snel last van drukke en (in mijn beleving) onaangename stemmen maar vooral bij quigong vond ik dat helemaal niet kunnen. En als ik een keer overprikkeld en geïrriteerd ben dan kan ik me niet meer op dat positieve concentreren. Ik kwam moeër in mijn hoofd van de les terug dan dat ik er naar toe gegaan was.
En dus ben ik gestopt. Lekker bij mezelf blijven en alleen dingen doen die me plezier en zingeving bieden.
Bright sight of life 