Een grijze lucht die urenlang
— op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,
— en er niets was dat die vervoering brak –
H.C. ten Berge 1938
Ook in het nieuwe jaar weer wat Zinnige Zinnen.
Vanochtend vroeg was het stil en verstard toen ik buiten liep. De ochtenden zijn zo mooi. De stilte en het ‘onaangetaste’ pad, waar Monty en ik als eerste onze poot-en voetstappen achterlieten. Het landschap was twijfelend wit gekleurd: op sommige plekken een spotje andere delen waren geheel wit gepoederd. Ik kreeg heel veel winterzin.
Bright sight of life 