Ter gelegenheid van zijn afscheid van Rotterdam hoorde ik burgemeester Aboutaleb in een interview over zijn liefde voor poëzie en boeken vertellen. Voor een bijzondere uitgave van Dichter (magazine van PlINT. https://www.plint.nl/shop/dichter-nieuwe-buren/) ‘Nieuwe Buren’ schreef hij het voorwoord. De redactie van Plint schreef onlangs volgende daarover:
“Milou Trouwborst tekende ook voor dit bijzondere nummer van DICHTER. waarin meer dan 25 dichters meer dan 50 gedichten schreven over nieuwe buren, nieuwkomers, vluchtelingen en asielzoekers. Over hoe het was, daar, en hoe het is nu, hier. De zachtste DICHTER. tot nu toe. We maakten het nummer in samenwerking met het COA. Ahmed Aboutaleb, toen nog burgemeester van Rotterdam, schreef voor ons een ontroerend voorwoord. We plaatsen het hieronder graag nog een keer, want het mag best wat zachter allemaal.”
Ik vind deze uitgave van Dichter in de huidige politieke droevige contest en de tijd van advent /kerst heel goed passen. Een klein maar groot van inhoud zijnde boekwerkje.
Hier de laatste alinea’s van het voorwoord:
“Maar ik kreeg op de valreep nóg iets mee. Terwijl we op de auto stonden te wachten, kwam een oom langs om afscheid te nemen. Hij gaf mij een boekje over het gevleugelde paard, het magische sprookje op rijm dat ik van de radio kende. Ik heb het nog steeds in mijn boekenkast staan.
Als ik nu aan schoolkinderen vertel dat ik dichter wilde worden, moeten ze daar meestal hard om lachen. Soms draag ik dan een kort gedicht voor en vertel waarom ik het zo mooi vind, waarom gedichten zo belangrijk zijn. Omdat je met poëzie meer kunt zeggen dan met woorden alleen. Omdat je met poëzie een brug bouwt tussen jouw hart en dat van anderen.
In deze editie van DICHTER zijn meer dan 25 dichters op hun eigen gevleugelde paard gestapt. Ik nodig de lezer van harte uit een eindje met hen mee te vliegen.”
Geïnspireerd door de fotografieblog van Kronkeling vond ik voor mijn De moeite waard pagina weer enkele mooie boeken passend bij deze decembermaand. Verwonderen, stilstaan, kijken met andere ogen, beslissen en de kortste weg vinden met wat geluk …
Olifantenpaadjes
Het fotoboek Olifantenpaadjes is een optimistische aanklacht tegen een landschappelijke misstand.Prachtig aangelegde trottoirs, verkeersveilige versperringen en idyllisch georganiseerde voetgangersgebieden worden met nuchter inzicht vermeden. Olifantenpaadjes zijn het bewijs dat mensen zich niet laten dwingen in openbare ruimten. Zo ontstaan er nieuwe routes die maar één doel dienen: de kortste weg van a naar b vinden.
De kunst van het waarnemen
De kunst van het waarnemen ontwaakt onze zintuigen voor meer creativiteit, inspiratie en verwondering in het dagelijks leven
Ons leven is vol afleiding. Daardoor is het moeilijk om de wereld om ons heen werkelijk waar te nemen. We kijken in plaats van te zien, we horen in plaats van te luisteren en we accepteren wat ons wordt gepresenteerd in plaats van op zoek te gaan naar wat voor ons waardevol is.
De kunst van het waarnemen is een oefening in aandacht geven. Rob Walker leert je in 131 simpele en speelse oefeningen om met een nieuwe blik naar de wereld te kijken. Je zult merken dat je creatiever wordt, helderder denkt, beter luistert en weer verliefd wordt op wat echt belangrijk is in jouw leven.
Wat als
Wat als? geeft hilarische en informatieve antwoorden op belangrijke vragen waar je nooit aan zou denken. Vragen als:
• Als iedereen op aarde een paar weken bij elkaar uit de buurt blijft, is de verkoudheid dan niet de wereld uit? • Wat als je een baseball probeert te raken die met 90% van de snelheid van het licht op je af komt? • Van welke hoogte moet je een steak laten vallen om hem gaar te laten zijn als hij de grond raakt? • Als mijn printer letterlijk geld kan drukken, heeft dat dan grote gevolgen voor de wereld? • Wat gebeurt er als iedereen op aarde zo dicht mogelijk bij elkaar gaat staan en opspringt, waarna iedereen op hetzelfde moment neerkomt?
De antwoorden van Munroe zijn kleine meesterwerken van duidelijkheid en hilariteit aangevuld met zijn kenmerkende tekeningen. De antwoorden voorspellen vaak volledige vernietiging van de mensheid of op z’n minst een heel grote explosie.
Met andere ogen
We leren het alledaagse op een andere manier te bekijken en, om met Sir Arthur Conan Doyle te spreken, `de observatie van trivialiteiten’ beoefenen, blijkt dat we in de wereld om ons heen veel meer kunnen waarnemen dan we aanvankelijk dachten. Geluiden blijken schaduwen te onthullen. Uit een lichaamshouding valt iemands karakter op te maken. En de onderkant van een blad aan een boom openbaart een wereld op zichzelf. In Met andere ogen loopt Alexandra Horowitz door New York, in gezelschap van verschillende deskundigen, onder andere een stadssocioloog, een kunstenares, een geoloog, een arts, een hond en een peuter. Tijdens deze wandelingen wordt duidelijk op welke manier zij de wereld om zich heen waarnemen, en wat ze zien. Horowitz beschrijft de mysteries rond de menselijke waarneming met humor en met oog voor fascinerende details. Dat leidt tot een beter begrip van de manier waarop wij de wereld en elkaar tegemoet treden en nodigt uit tot een oplettender bestaan. Er valt zo veel meer waar te nemen als we maar de moeite nemen om écht te kijken.
Beslisbos
De 150 beste beslisbomen en nieuw materiaal ‘Is het een plant of gewoon een saai mens?’ ‘Mag u schreeuwen tegen uw ondergeschikte?’ En: ‘Waar zijn we eigenlijk?’
Zomaar wat vragen waar de gemiddelde mens vrijwel dagelijks tegenaan loopt en die in dit boek nu eindelijk eens stap voor stap, duidelijk en in handzaam formaat, worden beantwoord. Meesterbeslisbomenmaker des vaderlands Katinka Polderman wijst u vriendelijk de weg.
Met wat geluk
Met wat geluk is de twaalfde dichtbundel van Ingmar Heytze. De dichter gaat door met dat waar hij het beste in is: zijn eigen leven en fascinaties verdichten in poëzie waarin iedereen zichzelf terug kan vinden. Wat is er gebeurd? Ingmar Heytze is de vijftig voorbij en tegen zijn zin voorzien van een leesbril. Oude huizen zijn verlaten en nieuwe weer betrokken. De dochters uit De man die ophield te bestaan (2015) en Ik wilde je iets moois vertellen (2018) zijn uit de luiers. In de generatie opa’s en oma’s is het grote sterven begonnen, de wereld zucht onder oorlog, klimaatcrisis en de naweeën van een pandemie. Hoe houd je een acceptabel humeur onder zulke omstandigheden? Hoe ga je goed om met een leven waarin gewone dagen – er gaat immers niets boven een gewone dag – steeds schaarser lijken? Hoe maak je iets van je leven als het maar blijft veranderen, wat je ook doet of laat? Misschien luidt het antwoord wel: met wat geluk.
Op mijn “De moeite waard” pagina van mijn blog plaats ik iedere maand interessante boeken, een bijzondere song en een film die mij aanspreekt.
Deze keer is het onderliggende thema tijd: ouder worden, herinneringen aan vroeger en verwachtingen voor de toekomst. Neem gerust eens een kijkje.
Look back to the best of days Collecting all yesterdays As they build up one by one
How we beg and we borrow Say we’ll do it tomorrow But tomorrow never seems to come
Over eindeloos leven gaat het boek Het eeuwige leven van Matt Haig, Koen Haegens onderzoekt in De verstrooide tijd met verwondering en humor hoe we tijd vermorsen, ongemerkt door onze vingers laten glippen, maar ook hoe we kunnen leren de tijd te nemen en te rekken. Morgen en Morgen en Morgen van Gabrielle Zevin is een opwindende en duizelingwekkende roman over vriendschap, beperking, creativiteit, en boven alles over onze behoefte aan verbinding: lief te hebben en geliefd te worden. Café Morgen van Renee Kapitein is een roman als een kroegavond, vol levensverhalen, meningen en waarheden… .Bezwete Inkt van Cecile Koops is een bundel met korte en langere verhalen. Spannende, vrolijke, zware en lichte verhalen die intrigeren.
Muziek
Als song staat ‘When we were young ’ van Passenger op de pagina. Prachtige muziek, bijzondere tekst en er is ook een geweldige videoclipgemaakt.
We used to never say never, Used to think we’d live forever Flying free beneath the sun Days go running and hiding The weeks go slipping and sliding Years leave quicker every time they come Remember when we were young
Film
Voor de filmtip heb ik Hope Gap gekozen. Het is een ontroerende, realistische en poëtische zoektocht naar liefde, geluk, wanhoop, dood en het leven. Een mooi, klein drama.
De fotografie is sfeervol met prachtige beelden van de Engelse kust. De muziek is heel mooi en zeker ‘I have been here’ is bijzonder.
Bright sight of life 