Geplaatst in Dat viel mij op, gedachten, Quote, Zinnige zinnen

Vergeet niet naar de sterren te kijken

“Vergeet niet omhoog naar de sterren te kijken en naar beneden naar je voeten. Voel hoe groot het universum is en hoe klein wij als mensheid.” Woorden van deze strekking zei natuurkundige Stephen Hawkins. In januari keken heel veel mensen naar boven. Niet zozeer om naar de sterren te kijken maar naar het prachtige polarlicht.

Als ik naar dit soort machtige natuurverschijnselen kijk overvalt mij bewondering voor dit moois. Maar ook inderdaad deemoed en het besef hoe nietig wij eigenlijk zijn.

En het neemt mijn woede weg over al het verschrikkelijke wat om ons heen in de wereld gebeurt.

Ja ik ben boos. Woedend op de gestoorde persoonlijkheid die samen met zijn idiote entourage het Witte Huis bevuilt. Boos op de crimineel in het Kremlin, die niet alleen een oorlog voert in Europa, maar ook tegen Europa. Boos op de moordenaarsmullahs in Teheran die hun eigen volk laten afslachten. Boos op de obscene kliek van tech-miljardairs die denken dat ze onze wereld kunnen kopen en naar eigen smaak kunnen hervormen. Boos op het Israelische regime dat al 73.000 doden op zijn geweten heeft en doorgaat met zijn terreur. Boos dus, ik zou nog een tijdje zo kunnen doorgaan, de woede over de toestand van onze wereld is al lang een permanente metgezel geworden.

Het is waar dat de tijden niet per se gezellig zijn. Het is een angstaanjagende wereld met bijna elke dag nieuw slecht nieuws. Het is geen wonder dat men (ik!) zich overgeleverd voelt en hulpeloos. Als een klein deeltje in een groot spel dat anderen spelen en waar je geen invloed op hebt.

Maar, It’s our choice

We hoeven sociale media niet toe te staan dat ze ons opjagen voor meer. Doomscrolling is onze eigen keuze. We kunnen de telefoon wegleggen en lezen. Of een wandeling maken. Of breien. Of muziek luisteren. Ja, sociale media zijn er – en waarschijnlijk zullen ze dat blijven. Maar hoezeer we ons ook laten meeslepen door algoritmen, dat hebben we in de hand. (En stel je nu eens voor dat heel veel mensen ineens weer zouden lezen of iets anders doen in plaats van heel veel reels te consumeren – hoe onbelangrijk alle Instagram, TikTok, Facebook enz. plotseling zouden worden.)

We kunnen onze focus op iets positiefs richten. Als je nieuws hoort of leest of scrolt, zou je echt kunnen geloven dat er alleen maar slecht nieuws is. Dat is natuurlijk niet waar – maar helaas krijgen rampenberichten meer aandacht en meer klikken dan positieve ontwikkelingen en vooruitgang. Ja, triest genoeg dat wij mensen duidelijk zo reageren- maar ook hier geldt: we hebben de keuze en kunnen ons heel bewust concentreren op “goed nieuws”. Ze zijn er zeker (googel gewoon “Good News”, er zijn talloze sites die zich hiermee bezighouden). Niet om te verdringen wat er mis en slecht gaat in deze wereld. Maar om op adem te komen en je vooral bewust te worden: verandering naar het positieve is en blijft mogelijk!

We zijn niet hulpeloos. Gezien wat wereldpolitici kunnen bereiken, lijken onze mogelijkheden natuurlijk klein. En toch: ze zijn er. Veel trends zijn klein begonnen – vooral de markt heeft een grote macht. We kunnen producten boycotten, we kunnen afzien van reizen naar bepaalde landen. Veel kleine dingen kunnen samen een groot verschil maken. Vooral omdat een maatschappelijk kantelpunt al bij 25 procent is bereikt, hebben wetenschappers ontdekt. Een kwart is genoeg! Dat is goed nieuws!

Waarom dit blog

Waarom ik dit bericht heb geschreven

(Waar het op Brightsight meestal heel bewust gaat over de mooie dingen in het leven)

In de eerste plaats om te schrijven tegen het gevoel van hulpeloosheid en overgave, dat me ook overvalt als ik naar de wereld kijk. Juist dit gevoel maakt ons ontevreden en depressief. Daarom kunnen we (ik!) beter keer op keer laten zien dat we een keuze hebben en dingen kunnen veranderen (ook babystapjes zijn stappen).

Zowel op sociaal-politiek en politiek niveau als op privégebied. Het is onze keuze.

En daarom is het goed om naar de sterren te kijken maar wel met je voeten op de grond te blijven.

De foto’s zijn van Juraij Wondergem en Lutz Brauer

Geplaatst in Bijzondere momenten, De moeite waard, Kunst, Muziek, Zinnige zinnen

Gebroken tijd

In het kader van de Week van de Poëzie was Singer-songwriter Vincent Corjanus vandaag te gast in bibliotheek Terneuzen.

Vincent Corjanus is een poëziepopper. Al meer 15 jaar brengt hij tedere, soms rauwe liedjes en poëzie op podia door het hele land.

Gebroken Tijd’ is de titel van het nieuwe boek, de nieuwe tour én de nieuwe single van Vincent Corjanus. Een lied over terugblikken, jeugddromen en zelfreflectie

Voor de poezieweek koos ik dit gedicht van hem.

Het is allemaal verzonnen
En het rijmt zo mooi met de tijd
Wij aan de zijlijn
Moeten we nou lachen of huilen?

Spiegelvrees (Vincent Corjanus 2024)

Gebroken Tijd ontroerde en verwonderde me en maakte me nieuwsgierig naar zijn poëzie. Wordt dus vervolgd.

Geplaatst in Dat viel mij op, De moeite waard, gedachten, seizoenen, Zinnige zinnen

Bluemonday

Vandaag is het Blue Monday, zo gezegd de meest deprimerende dag in januari.

Je ziet het pas als je het door hebt:

De reisbureau -advertenties. Dit is namelijk dé tijd om een verre vakantie te boeken, of in ieder geval weg te dromen over zomerplannen. De dagen zijn nog kort, het is vroeg donker. De kerstboom met alle toeters en bellen is de deur uit en je goede voornemens zijn misschien ook al gesneuveld. De derde maandag van januari is Blue Monday- de meest depressieve dag van het jaar. 

Onzin natuurlijk. Zoals zoveel hypes is het één grote marketingstunt: Blue Monday werd bedacht door de Britse psycholoog Cliff Arnall voor de Britse reisorganisatie Sky Travel, die mensen wilde overhalen om alvast hun zomervakantie te boeken.

En daar trappen we (ik in ieder geval) niet in !

Vandaag schijnt de zon zon, achterkleinzoon is gelukkig weer thuis na ziekenhuisopname, jongste kleindochter heeft een heel mooi rapport, de honden zijn vrolijk aan het rennen tijdens onze wandeling, afgelopen zaterdag hadden we een leuk familietreffen en vrijdag lunchte ik gezellig na vele jaren elkaar niet te hebben gezien met een oud-collega.

De glazen voorraadpotten zijn weer gevuld met heerlijke vruchtenthee, een grote stapel boeken ligt te wachten, de platenspeler draait zijn rondjes, ik heb een aantal fijne collages gemaakt, mijn breiwerk vordert gestaag en vanavond aten we een lekkere gezonde groenteschotel.

Mijn geluksmomentjes van vandaag en afgelopen week geven mij een sunny monday.

En om nog meer op te fleuren een mooi gedicht tegen de bluemondayblues. Gedicht tegen de winterblues

Luister goed 

ik moet dit
fluisteren. Het is nog 
niet bekend.

Ver weg, zeg 
aan de achterkant van het heelal,
bestaat een wereld.

Het is er blauw. De mensen daar –
ze heten anders, maar 
het woord daarvoor weten wij niet

zien alles blauw.
Zien. 
Ja. 

Want in het echt,
hoe kunnen wij
dat weten? We zijn
 

er niet geweest. 
Wij kennen slechts 
dat radeloos bericht,

vreemd 
als een onbekend gedicht,
opgevangen door een satelliet: 

“Blauwe wereld hier aan
rest van het heelal. Is daar 
iemand? Laat u iets horen? Wij snakken naar contact.” 

Dat was het. Mooi hè.
Wij toch ook?


Diet Groothuis
uit: DICHTER. Blauw