Met het begin van het nieuwe jaar lees en hoor je veel over voornemens en doelen. Ik heb nooit een bucketlijst gehad alleen mijn lijstje van boeken die ik graag wil lezen is mij dierbaar. Maar dat lijstje begeleidt mij al lang door de jaren heen.
Dankzij een tip van een schrijver en (mede) geïnspireerd door collega blogger Anuk en een interessante diepgaande kunst cursus pak ik het anders aan.
Antwoorden op een aantal vragen zullen de leidraad worden op mijn jaarpad.
Wat is voor mij werkelijk essentieel in dit jaar jaar?
Wat wil ik eerlijker, voller leven?
Waar mag ik beter naar mezelf luisteren?
Eigenlijk hele eenvoudige vragen die gemakkelijk te beantwoorden zouden moeten zijn. Dus dat zal zeker lukken.
Als je ouder word sta je vaker stil bij zingeving in het leven. Misschien een wrange luxe omdat je meer tijd hebt, meer wijsheid en levenslessen. In de eerste helft of driekwart van je leven zou dit zo zinvol zijn maar dan bepaalt het alledaagse ritme te veel het waarom, wat en wanneer, terwijl je veel meer zou moeten stil staan en dankbaar genieten.
De komende tijd schrijf ik af en toe een blogje over de antwoorden.
Voor vandaag eerst iets wat misschien met alle drie vragen te maken heeft:
Namelijk minder ‘streng’ zijn met mezelf. De neiging tot perfectionisme en beter ombuigen in doen wat gewoon haalbaar en vooral leuk is (en zonder ‘schuldgevoelens’ als het niet op tijd af is )
Falen mag
Zacht zijn moet
De coverfoto is van het besneeuwde hek voor het huis.
Een hekwerk dat de ‘zachte’ last van de sneeuw draagt.
Bright sight of life 