Geplaatst in gedachten

Bladzijdes van een week

De zon had er deze week niet veel zin in. En net als het weer was ook het nieuws uit buitenland en eigen land zeer somber. “Mam, je kunt niet alles zo dramatisch zien en het persoonlijk opvatten…” zei mijn dochter tegen mij. En natuurlijk heeft zij gelijk, het is wat het is en ik kan het niet veranderen, maar ik word er toch verdrietig en boos om al die narigheid.

Er zat iets verstandigs in haar opmerkingen. Ook al trek je liever de dekens over je hoofd, op een gegeven moment moeten we opstaan en verder gaan… Bladzijdes omslaan.
Dat verdergaan kan voor iedereen iets anders betekenen. Escapisme? Op een blog las ik dat dit een soort van burgerplicht is. Het tv programma “Ik vertrek” scoort niet voor niets heel hoog in de kijkcijfers en waardering. Naar mijn mening is weglopen (of emigreren…) geen oplossing – het is in ieder geval niet voor iedereen realiseerbaar. Maar kleine ontsnappingen helpen zeker en doen gewoon goed.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Dit zijn mijn ‘kleine’ escapes:

Bewuste mediaconsumptie voor meer positiviteit
Ik ben een echte nieuwsjunkie, luister en lees vaak politieke over actuele gebeurtenissen. Het is de laatste weken wel een beetje geëscaleerd, daarom heb ik mezelf wat selectieve onthouding voorgeschreven. En gelukkig zijn er zoveel mogelijkheden die je totaal andere ideeën geven: bijvoorbeeld Tijd voor de Geest een podcast serie van Museum van de Geest en Flow Magazine. … precies de lichtheid waar ik nu echt van geniet.
Het Sinterklaasjournal tovert ook iedere avond een dikke glimlach op mijn gezicht.

Naar buiten (ook in weer en wind) verbetert je humeur
Het is zelfs wetenschappelijk bewezen: tijd doorbrengen in de natuur verbetert je humeur. Wie heeft niet ervaren hoe goed je je voelt na een wandeling, en dat hoeft niet eens lang te duren. Overigens ga ik ook met de huidige weersomstandigheden graag wandelen. Er is iets dromerigs, betoverend en onwerkelijks aan de knotwilgen die in de mist verdwijnen… een beetje het gevoel als of ik in ‘Jane Eyre’ van Charlotte Brontë zit. Of lekker tegen de wind in met een warme muts en de bladeren zien opdwarrelen. Thuis een kop hete thee of chocolade, een goed boek (misschien zelfs ‘Jane Eyre’) en je lievelingsmuziek opzetten. ..

Omring jezelf met mensen die goed voor je zijn
Het was een drukke week met veel oppassen en afspraken met de kleinkinderen. Voetbaltraining, hockeytraining en wedstrijden, iedere dag wat uurtjes oppassen met huiswerkbegeleiding en proefwerken oefenen, op de hond passen van de oudste kleindochter, wandelen met de andere twee honden en veel spelletjes doen met mandarijntjes en wat pepernoten erbij.
Lekker geklets en de lieve gezichten brengen je zeker in een goed humeur.

Kunst doet goed
Als ik door een kunstmuseum loop en naar de werken kijk, die vaak al eeuwen oud zijn, zie ik twee dingen: 1. Zolang mensen mooie dingen maken, is er hoop. 2.: Op de een of andere manier blijft het doorgaan. Welke grote crises en catastrofes (plagen, kruistochten, heksenverbrandingen, hongersnoden, oorlogen…) hebben mensen in voorgaande eeuwen moeten overwinnen – en toch gingen ze door en creëerden ze heel veel moois.
Over positieve dingen gesproken: ik ga zeker snel naar de nieuwe tentoonstelling Darn- De schoonheid van het betere herstelwerk het Zeeuws Museum
Opening modetentoonstelling DARN — Zeeuws Museum NL


Maandagavond was ik naar de mooie film ‘All these small things’, ontroerend en aangrijpend. De film is gebaseerd op het boek van Claire Keegan ‘Dit soort kleinigheden‘.
Meer daarover in een volgend blogje.

En bij jullie – hoe was jullie week?

Geplaatst in gedachten, post

Lange dagen

Heerlijk zijn ze, de lange dagen van augustus. Ik geniet van de zomerse blijmakers: ontbijten, lunchen en eten in de tuin, afwisselen met strand/duin en polderwandelingen, heel veel fruit eten, een mooi boek onder de boom lezen, zo maar lekker lui lummelen, luisteren naar fijne muziek, uitstapjes met de kleinkinderen maken, de sterrenhemel bewonderen en leuke blogs van de collega bloggers lezen

In de geest van Acteur Cilian Murphy:

My life is very simple

I read a lot of books

Listen to a lot of music

Walk with the dog

Sit and enjoy

Cook with my family

Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op, post

Tutto passa

Eventjes zat ik met mijn handen in het haar. Zo groot was mijn teleurstelling toen mijn kapper vorige week liet weten te stoppen en zijn salon te sluiten. Oh wat nu?
Ik moest denken aan de ene keer jaren geleden dat we, gearriveerd in het vakantiedorpje in de Italiaanse bergen, met veel zin naar ‘onze’ vaste trattoria/pizzeria liepen. Tot onze schrik zagen we dat het bordje ‘Da Paolo’ was weggehaald en het er heel anders uitzag. Paolo, de eigenaar, zijn vrouw, zwager en broer met wie hij de zaak runde waren nergens te bekennen. Gestopt en overgenomen door een heel toeristisch ingestelde nieuwe uitbater. Het interieur en de sfeer veranderd, de ziel eruit. Onthutst liepen we door het dorpje op zoek naar een ander eetadres.

En toen kwamen we de broer van Paolo op eens tegen. “Tutto passa” zei hij op onze vraag waarom en hoe en wat. Leeftijd, gezondheid, familieperikelen, nodige investeringen ….
Ja, alles gaat een keer voorbij …

Teleurstelling als een vertrouwd persoon/adres wegvalt. Natuurlijk is alle relatief en zijn het zeker geen wereldproblemen, maar ik ben toch iedere keer wel eventjes uit mijn doen. Je bent zo gehecht aan je kapper, die ieder haar op je hoofd al 30 jaar kent en kapt, de tandarts die jarenlang met zachte handen naar je tanden kijkt en ja ook de pizzabakker die iedere keer je favoriete pizza met een grote glimlach voor je bakt.

Niets is bestendig en behalve jezelf worden natuurlijk ook andere ouder en houden er mee op.

Het is wat het is en nu op zoek gaan naar een nieuwe kapper. En maar hopen dat deze net zo goed knipt.

In het Italiaanse Albisano is het toen uiteindelijk ook gelukt maar was het nooit meer zo als in all die jaren daarvoor bij Da Paolo.