Geplaatst in Dat viel mij op, Favorites, gedachten, Kunst, post, seizoenen

Stilleven met peer en appel

Ze liggen er zo smaakvol bij de appels en peren.

Appels met peren vergelijken doen we natuurlijk niet, immers een peer heeft brede heupen met een smalle taille, een appel heeft een ronde gezellige appelbuik.

Ze hebben nog geen rimpels, hun schil is hard en glanzend.

Sommige dragen nog een steeltje met bladeren, anderen bekennen langzaam maar zeker steeds meer kleur.

Zet ik ze op een rij in de vensterbank of laat ik ze plompverloren in de fruitschaal liggen?

Te mooi om nu te eten maar uiteindelijk zullen ze toch naakt zonder hun fraaie kleur in de taart of moes verdwijnen en met smaak opgepeuzeld worden.

Schilderij schrijven, geïnspireerd door @matroosBeek en @Koen

Geplaatst in gedachten, post

Gedachtengoed

Columns, blogs, foto-onderschriften, podcasts, artikelen …

Dagelijks zijn ze te vinden in de papieren en digitale krant, op de radio, in de sociale media en via de mail in je postvak:

Raak, vol humor, serieus, gegrond, ontroerend, vragend, veelzeggend, to the point, hoopvol, moedig, uitdagend, sarcastisch, bitter, zonder poespas, opgesmukt,

Soms een beetje teveel van het goede in kwantiteit (dan maar bewaren voor later) maar bijna altijd de moeite waard. Want het lezen of luisteren maakt mij blij en zet mij vaak aan tot nadenken…

Het is een groot ‘goed’ en voorrecht om andermens’ gedachten iedere dag te mogen ontvangen.

Maar nog meer is het een voorrecht om in een land te wonen waar iedereen vrij is om haar/zijn gedachten te uiten.

Op deze plek dan ook een klein bedankje aan de medebloggers voor het delen van hun blogs. Ik reageer misschien te weinig of te laat maar lees en bekijk alles met veel interesse.

De coverfoto vond ik in mijn archief helaas zonder auteurvermelding.

Geplaatst in Bijzondere momenten, De moeite waard, post, Recept

Nieuwe oogst

Vorig blogpost schreef ik al erover: de appels zijn rijp om re oogsten.

Daar waar de meeste Zeeuwse fruittelers seizoenskrachten, zoals de 60 jarige Poolse Mariola die dit al voor de 26ste keer doet (aldus de regionale krant vandaag) inhuren voor het plukken, wordt hier aan de kreek gebruik gemaakt van de vlijtige handjes van kleinkinderen en manlief (voor de heel hoog in de boom hangende) appeltjes. Jongste kleinzoon vond dat laatste niet nodig want volgens hem zijn de pruimen en appelboom ideale klimbomen en lukt het hem makkelijk om bij de hoge takken te komen.

De boom draagt dit jaar minder fruit dan vorig seizoen en er zitten heel veel kleintjes, misschien door de droogte of de luizenplaag uit het voorjaar? Maar niet getreurd het zijn er nog ruim genoeg voor appeltaart, cake, in de havermoutpap en natuurlijk zo uit het vuistje. Een eerste mand was snel gevuld de rest komt wel in het weekend.

Toevallig had ik een lekker recept gezien in het ‘Kookboek voor de kleine oude vrouw’ van de Zwitserse food-journaliste Sybil Gräfin Schönfeldt. Morgen gaan jongste kleindochter en ik de eerste nieuwe oogst appeltaart bakken.

Wilde peren

Tijdens mijn dagelijkse wandelingen snoep ik overigens ook van ‘vreemd’ wild fruit: heerlijke zwarte bramen en kleine mooie peertjes met rode wangetjes. Ik zal nog eens bij de beheerder van het natuurgebied navragen welk ras dit is. Een perenboom met deze peertjes zou een mooie aanvulling in onze kleine ‘boomgaard’ zijn. Daar staat al een conference peer maar die draagt dit jaar nog geen vruchten.

En nog een passende leestip:

De smaak van wilde peren’ van Ewald Arenz een roman die onthaast met aandacht voor dat wat er werkelijk toe doet.