Tag: alsjegoedomjeheenkijktziejedemooistedingen

Dat viel mij op deze week #3

Deze week week was ik (noodgedwongen) vaker offline dan anders. Omdat mijn telefoon geen wifi verbinding meer wilde aangaan en ik geen zin in hoge mobiele datakosten heb ik andere leuke en gezellige dingen opgepakt. Zo zocht ik wat herfstrecepten uit (daarover in een volgende post meer) en pakte ik mijn wol en breinaalden. Natuurlijk kon ik ook op de laptop blogs lezen en mijn social media accounts bijhouden maar ik vind het ongezelliger, omslachtiger en het lijkt teveel op werk wat lekker op de bank zitten en op je telefoon scrollen natuurlijk niet is. (En sorry voor de collegabloggers dat ik daarom wat minder reagereerde op jullie posts)
Dus vulde ik mijn avonden onder het getik van de breipennen met het vorm geven van een muts, col en een warme plaid. En dat beviel me heel goed.

Brei je blij


Breien is overigens hipper dan ooit en zeker nu met de winter voor de deur worden steeds meer warme truien, mutsen, wanten en sokken gebreid wist de krant te vertellen.
Maar het pennenspel met wol levert je niet alleen een fijne sjaal of die warme plaid op maar je wordt er ook nog eens enorm ‘zen’ van … Tenminste dat ontdekte de Engelse Betsan Corkhill. Ze deed onderzoek naar het effect van breien op het lichaam en brein en concludeerde dat breien kan helpen bij het bestrijden van stress en gevoelens van depressie. Bovendien zou het ook goed zijn bij een laag zelfbeeld, artritis, alcoholverslaving, gewichtsproblemen, slaapstoring en een hoge bloeddruk. Nu heb ik gelukkig op geen enkele wijze last van al deze dingen maar ik merk dat het breien een heerlijke bezigheid is die ontspant, afleiding en voldoening geeft. Want het breisel groeit onder je handen en dat maakt je blij. Een muts en col zijn intussen af en de plaid vordert gestaag. Al zit daar natuurlijk nog behoorlijk wat werk aan. Intussen heb ik ook al wol uitgezocht voor kussens voor op de bank en een trui. Overigens vond ik het ook erg leuk om in de wolwinkel rond te neuzen en nieuwe pennen en wol uit te zoeken.
Het enige kleine nadeel: Monty is met dat breiwerk ook heel blij, hij ruikt de wol (inderdaad met nog wat schapengeur) en probeert met de bollen er vandoor te gaan.

Breien is dé manier om te ontspannen. Het getik van de naalden heeft dezelfde werking als mediteren. Gevolg: een leeg hoofd, een blij gevoel en ook nog iets moois helemaal zelfgemaakt.



Status• Gepost op door Sabine Verburg
Geplaatst in Bijzondere momenten, Boeken, Dat viel mij op, post

Het zwembad blijft open

Gepost op door Sabine Verburg

Afgelopen maand sloten de buitenbaden in de regio. Sommige met een speciale hondendag andere gewoon door zachtjes het water eruit te laten lopen. Het betekent het einde van het seizoen van buitenzwemmen voor de liefhebbers die niet in zee of ander open zwemwater willen blijven zwemmen. Op een uitzondering na: het openluchtbad De Goudvijver blijft ook in de winter open voor baantjeszwemmer, dankzij een succesvolle actie van de badmeester.
Over een mogelijke maar dan wel echt definitieve sluiting van een buitenzwembad en een grootschalige actie om het open te houden gaat ook het boek dat ik net uitgelezen heb: Het Zwembad van de Engelse schrijfster Libby Page. Een heel mooi en aangrijpend boek over liefde, vriendschap, gemeenschapszin, samenwerking en en natuurlijk de ‘Joy of Swimming’.

Jongste kleindochter Nina

Winterbaantjes


“Terwijl tal van zwembaden het moeilijk hebben met de torenhoge energierekeningen en niet weten of ze nog lang open kunnen blijven kiest zwembad De Goudvijver in Serooskerke er juist voor om de openingstijden te verruimen. ” Zo schrijft de regionale krant.
In de afgelopen weken konden de zwemmers al baantjes trekken en vanaf december kan dat weer iedere ochtend. Nu even niet want het is momenteel dicht omdat er een afdekdeken wordt aangebracht zodat het water op temperatuur kan worden gehouden.
De winteropenstelling is te danken aan badmeester Iris Oomkens. Ze zag dat sinds deze zomer het baantjeszwemmen fors is toegenomen. Dat bracht haar op het idee te vragen of er ook belangstelling was om na het zomerseizoen verder te gaan zwemmen. Dat leverde zoveel positieve reacties op dat ze naar het gemeentebestuur stapte en vroeg ook na het seizoen het bad open te stellen voor baantjeszwemmers.

En dat dit kon heeft te maken dat het verwarmd wordt door warmtepompen en zonnepanelen en de warmte van het water blijft behouden met een afdekdeken. Behalve de badmeester zijn natuurlijk de zwemmers super enthousiast.

Ook in het boek Het Zwembad mocht uiteindelijk het enthousiasme van de zwemmers winnen.

Het zwembad is een stralend en hartverwarmend debuut – een ode aan zachtheid en vriendschap, aan alle waarden die we meer zouden moeten koesteren
Sarah Winman


Meer dan een alleen plek om te zwemmen

Het zwembad s een roman waarin veel mensen zich in zullen herkennen. Enerzijds gaat het over eenzaamheid en ouder worden. Anderzijds gaat het over verbondenheid en het belang van plekken waar inwoners van een plaatselijke gemeenschap elkaar kunnen ontmoeten.
Rosemary woont al haar hele leven in de Londense wijk Brixton. Maar haar buurt is onherkenbaar veranderd; de bibliotheek waar ze vroeger werkte werd gesloten, de kruidenier die iedereen kende is nu een trendy bar en haar geliefde man, George, is overleden. Wat haar vooral nog plezier brengt, is zwemmen.
Kate is net verhuisd en voelt zich alleen in de grote stad. Ze is begonnen met haar eerste baan voor een lokale krant. Als het buitenzwembad van Brixton met sluiting wordt bedreigd, weet Kate dat dit een kans is op een goed verhaal. Rosemary weet dat dit het moment is waarop ze ook haar laatste strohalm kan verliezen.
De twee besluiten zich samen in te zetten voor het behoud van deze belangrijke plek in de wijk. Want het zwembad is meer dan alleen een plaats waar gezwommen wordt. Door hun actie laten Kate en Rosemary zien wat de waarde is van gemeenschap en van verbondenheid, en tonen zij hoe heel gewone mensen zich sterk kunnen maken voor datgene waar hun hart ligt. 

 "Een verhaal over wat vriendschap en gemeenschapszin voor elkaar kunnen krijgen en wat de gezamenlijk inzet voor een gemeenschappelijk doel ook persoonlijk het verschil kan maken."
Helma Koot

Het boek is de debuutroman van de Engelse schrijfster Libby Page en verscheen bij A.W. Bruna Uitgevers.