Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op, post, seizoenen

Licht (uit)

Gepost op door Sabine Verburg

Nu met het korter worden van de dagen -en wat gaat het opeens toch hard- valt het op hoe belangrijk (dag) licht is. Het licht dat ons leven mogelijk én ook zo mooi maakt.

Licht dat je soms als het ware optilt, waar je gelukkig van word en dat binnen met buiten verbindt. En dat met het moment van de dag en met regen, wolken of zonnestralen iedere keer een andere helderheid heeft.

Niets voor niets wordt het paradijs als een ‘verlichte’ plaats voorgesteld. Op een van de vier taferelen met afbeeldingen van het schilderij „Der Aufstieg in das himmlische Paradies” van Hieronymus Bosch zie je de lichtstralen de doden naar het paradijs toe trekken.

Licht dus. Daglicht om precies te zijn – het belangwekkende, het noodzakelijke en het gelukmakende van het goud van de zon.

In zijn laatste wekelijkse nieuwsbrief attendeerde Columnist Francesco van Jole op een expositie in de nieuwe kunstruimte Monopole te Schiedam. Het is een kleine, prachtige verzameling werken van verschillende kunstenaars over natuurfenomenen.

Graag deel ik zijn tip met jullie.

Een van de kunstenaars van  Silence & The Presence of Everything. is de Nederlandse star designer Sabine Marcelis die het gevoel van zonnestralen imiteert.

Nacht van de Nacht

Op de laatste zaterdag van oktober wordt ’s nachts de klok een uurtje verzet. Het is dan ook ‘De Nacht van de Nacht ‘. Hierbij wordt aandacht voor donkerheid van de nacht gevraagd. Immers waar zijn nu nog echt donkere plekken zonder verstoring door (menselijk) kunstlicht?

In de herfst en wintermaanden valt het bijzonder op: Overdag veel kunstlicht en tegen de tijd dat de nacht valt, blijkt dat de stad feller is verlicht dan op het midden van de dag. Natuurlijk licht heeft steeds meer moeite heeft om ons te bereiken, terwijl kunstlicht elke hoek vult: de dagen zijn zo ‘verduisterd’, de nachten ‘aangelicht’. Dat voorbij het natuurlijke ritme leven natuurlijk niet goed is voor welzijn, gezondheid en natuur is overduidelijk.

The Dark Side of Bright Nights is een documentaire waarin wetenschappers en experts gevolgd worden die wereldwijd onderzoek doen naar lichtvervuiling. Van insecten in Duitsland tot trekvogels boven de Waddenzee en dieren op de Veluwe: allemaal laten ze zien hoe het verdwijnen van de duisternis ecosystemen ontwricht.
De documentaire wordt op verschillende plaatsen door heel Nederland getoond.

Dus:

Koester het licht van de dag en het donker van de nacht.

Maar eerst vanavond goed een ander natuurfenomeen goed doorkomen: de storm Benjamin die met code oranje is aangekondigd. En het waait hier in Zeeland al behoorlijk.

Geplaatst in Boek en Beeld, Dat viel mij op, De moeite waard, Film, Kunst, Leuk om te doen, Muziek, post

Leven uit de kunst

Gepost op door Sabine Verburg

Op mijn blogpagina ‘https://brightsightoflife.blog/de-moeite-waard/ plaats ik regelmatig een klein overzicht van favoriete boeken, films, muziek en (binnenkort) kunst. Een schilderij of artistieke foto dat je niet meer loslaat, muziek die je ontroert of laat dansen, een boek dat je keer op keer wilt herlezen, of een film die je iedere keer weer wilt zien.


Daarom sprak mij de uitnodiging van Toonbeeld ( hét centrum voor kunst- en cultuureducatie in Terneuzen) voor zes lezingen over kunst, muziek en literatuur ook zo aan: “drie bevlogen sprekers delen in zes ochtenden hun persoonlijke reis door de wereld van beeldende kunst, muziek en literatuur.”
Wauw dat lijkt me heel boeiend. As donderdag is de eerste lezing. Ik verheug me op deze reizen.


Kijk dat is nu het mooie aan ‘gepensioneerd’ zijn geen verplichtingen, geen werkdruk, geen moet. Dingen doen die je leuk vind, die je boeien. Genieten van moois, nieuwsgierig zijn, stilstaan en je verwonderen.

Op ‘de moeite waard’ staan nu weer andere boeken, muziek en film. Neem gerust een kijkje.

Geplaatst in gedachten, post

Blijf bij jezelf

Gepost op door Sabine Verburg

Met een mooi citaat van performer/actrice Tilda Swinton start ik dit blogje:

seek growth

treasure learning

grow plants 

make friends with chaos

hold a calm mind

let things shake 

look beyond the binary

find joy in shadow

follow the wind

challenge assumptions

take care of yourself

believe in goodness 

be weary of the doubtless

forgive human frailty*

Aanleiding voor de titel (en mede ingegeven door collegablogster @Anuk) was de beëindiging van mijn TaiChi Qi Gong lessen. Ik schreef er al over.

Nu al? zou je kunnen vragen..

Ja inderdaad, na drie lessen hakte ik de knop door. Maar eerst iets over TaiChi en TaiChi Qi Gong in het bijzonder:

Chi is een Chinees systeem van lichaamsbeoefening, dat volledige gezondheid bevordert.  Het maakt de gedachten rustig. Door regelmatig oefenen worden de gewrichten soepeler en leren de spieren zich meer te ontspannen. De langzame en gracieuze bewegingen vergroten het concentratievermogen en hebben een diepe uitwerking op het innerlijk.

Een plezierige en uitdagende wijze van zelfontplooiing en spirituele groei. Tai-chi is van oorsprong overigens een martiale (vecht) kunst.

QI-GONG

Is een plezierige en weldadige manier van bewegen- gracieus, langzaam en vloeiend of soms stilstaand- met als doel ontspanning, energie opwekken en in balans brengen.

Spieren worden sterker, de gewrichten functioneren beter, de ademhaling wordt dieper en allerlei stressverschijnselen kunnen verdwijnen.

Letterlijk betekent qigong: oefenen met qi. 

Houding en beweging, focus, en ademhaling komen samen in eenvoudige korte bewegingsoefeningen die een aantal maal herhaald worden.
Lichaam en geest zijn dus beiden constant actief, en Qigong kan daarom ook wel worden gezien als een “meditatie in beweging”. Een andere term is: alerte ontspanning.

Ontspan en verhoog je alertheid. Verbeter je lichaamshouding, wordt blijer en gezonder.

In mijn studententijd aan de TH waren er voor de drie (!) meisjes die toen civiele techniek studeerden geen sport mogelijkheden behalve Karate met TaiChi, de rest van de sportactiviteiten van de TH was voorbehouden aan de mannelijke studenten. Nu onvoorstelbaar maar we spreken dan wel over de jaren 70 in Duitsland. Ik heb toen gekozen voor de vechtsport en de lessen met veel plezier gevolgd. En achteraf was karate ook heel goed voor de zelfverdediging.

Jaren later in Zeeland zag ik dat er ‘echte’ TaiChi lessen werden aangeboden, heerlijk totdat de leraar helaas ermee stopte. Er was geen mogelijkheid meer om in de buurt (in ieder geval op redelijke aanrij- afstand) TaiChi te doen.

Daarom werd ik ook zo enthousiast toen ik in de buurtkrant de aankondiging van de TaiChi Qi Gong cursus zag.

Na twee geweldige lessen met (achteraf een invalster) was ik weer helemaal in de mood, tot de les met de vaste docent. Een drukke heel aparte man die aan een stuk vooral veel over zich zelf, zijn vrouw en ziektes praatte. Nou heb ik na mijn hersenkneuzing toch al snel last van drukke en (in mijn beleving) onaangename stemmen maar vooral bij quigong vond ik dat helemaal niet kunnen. En als ik een keer overprikkeld en geïrriteerd ben dan kan ik me niet meer op dat positieve concentreren. Ik kwam moeër in mijn hoofd van de les terug dan dat ik er naar toe gegaan was.

En dus ben ik gestopt. Lekker bij mezelf blijven en alleen dingen doen die me plezier en zingeving bieden.