Geplaatst in buiten, Leuk om te doen

Hoog in de bomen

Deze week was het nog vakantie voor de drie jongste kleinkinderen. Met het prachtige weer een ideale gelegenheid voor leuke buitenactiviteiten. Sochtends voetbaltraining en savonds oefenwedstrijd voor de kleindochter, kleinzoon vaart met vrienden met de boot op de kreek en oma met de jongste kleindochter lekker naar het klimbos.

Het klimbos Zeeuwse helden ligt op Schouwen Duiveland dat is drie eilanden verder wist kleindocchter te vertellen. Inderdaad eerst door de tunnel naar Zuid Beveland en Walcheren, dan via de Veerse dam naar Noord Beveland en vervolgens over de Oosterscheldekering naar Schouwen Duiveland. In de auto doen we dan ook gelijk een kleine Zeeland topo(grafie) quiz. Behalve de eilanden passeren zo ook de Westerschelde, het Veerse Meer, de Oosterschelde en de Noordzee. En wordt de uitspraak bewaarwoord dat je overal in Zeeland binnen een kwartier aan het water bent.

Drie uur lang klimmen, glijden, balanceren en behendig je pad vinden op de hindernissen hoog tussen de boomtoppen. Oma zit in de zon op boomstammen en loopt beschut beneden in het bos om met een blik naar boven een oogje in het zeil te houden. Genietend van de juichkreten en de blije stemmen.

Weer thuis aan de kreek herinnert mij het ruisen van de hoge bomen voor het huis aan het ruisen van de zee. En zijn de gelijkmatige slagen van de roeiers van de roeivereniging en het vrolijke roepen van de jongelui op het water een mooi bijna zomers aandoend achtergrondgeluid.

Voor nog wat extra ‘strandgevoel’ ga ik mij met een stapel nieuwe boeken nestelen in mijn rieten strandstoel die het hier in de tuin overigens ook goed doet. Uren zitten lezen voordat de ondergaande zon mij herinnert dat de avond aanbreekt.

Achterkleinzoon zet lekker brabbelend de eerste stoere stappen in de tuin en vindt de madeliefjes en boterbloemetjes erg interessant. Opa maait expres om alle bloemetjes heen en zo is het een wit geel tapijt.

En zo is de week omgevlogen.

Voor ons mag het zo blijven tot oktober. Maar met wel enige regen (liefst s’nachts zoals vannacht) voor het hoognodige water in het groen en de wateren.

Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op, De moeite waard, Quote, Zinnige zinnen

Al meer dan 50 jaar (Valentijn)

“Voor ons is het iedere dag Valentijn” zei manlief gisterenochtend. De hausse rondom Valentijn laten we aan ons voorbijgaan.

En hij heeft gelijk: al meer dan 50 jaar zijn we partners, vrienden, maatjes en delen we elkaars lief en leed in goede en slechte tijden.

Ergens las ik dit gedicht:

Kom bij me

lig naast me

omarm me

vergeet

*

dan blijven we in bed

eten en drinken niet meer

de buurt verzorgt ons

regelt de toeloop

er gebeuren wonderen

een golf van vrede

trekt over de wereld

zij aan zij

worden we opgebaard

en begraven

op de steen staat

alleen de liefde

Karel Kramer

Geplaatst in Dat viel mij op, De moeite waard, gedachten, seizoenen, Zinnige zinnen

Bluemonday

Vandaag is het Blue Monday, zo gezegd de meest deprimerende dag in januari.

Je ziet het pas als je het door hebt:

De reisbureau -advertenties. Dit is namelijk dé tijd om een verre vakantie te boeken, of in ieder geval weg te dromen over zomerplannen. De dagen zijn nog kort, het is vroeg donker. De kerstboom met alle toeters en bellen is de deur uit en je goede voornemens zijn misschien ook al gesneuveld. De derde maandag van januari is Blue Monday- de meest depressieve dag van het jaar. 

Onzin natuurlijk. Zoals zoveel hypes is het één grote marketingstunt: Blue Monday werd bedacht door de Britse psycholoog Cliff Arnall voor de Britse reisorganisatie Sky Travel, die mensen wilde overhalen om alvast hun zomervakantie te boeken.

En daar trappen we (ik in ieder geval) niet in !

Vandaag schijnt de zon zon, achterkleinzoon is gelukkig weer thuis na ziekenhuisopname, jongste kleindochter heeft een heel mooi rapport, de honden zijn vrolijk aan het rennen tijdens onze wandeling, afgelopen zaterdag hadden we een leuk familietreffen en vrijdag lunchte ik gezellig na vele jaren elkaar niet te hebben gezien met een oud-collega.

De glazen voorraadpotten zijn weer gevuld met heerlijke vruchtenthee, een grote stapel boeken ligt te wachten, de platenspeler draait zijn rondjes, ik heb een aantal fijne collages gemaakt, mijn breiwerk vordert gestaag en vanavond aten we een lekkere gezonde groenteschotel.

Mijn geluksmomentjes van vandaag en afgelopen week geven mij een sunny monday.

En om nog meer op te fleuren een mooi gedicht tegen de bluemondayblues. Gedicht tegen de winterblues

Luister goed 

ik moet dit
fluisteren. Het is nog 
niet bekend.

Ver weg, zeg 
aan de achterkant van het heelal,
bestaat een wereld.

Het is er blauw. De mensen daar –
ze heten anders, maar 
het woord daarvoor weten wij niet

zien alles blauw.
Zien. 
Ja. 

Want in het echt,
hoe kunnen wij
dat weten? We zijn
 

er niet geweest. 
Wij kennen slechts 
dat radeloos bericht,

vreemd 
als een onbekend gedicht,
opgevangen door een satelliet: 

“Blauwe wereld hier aan
rest van het heelal. Is daar 
iemand? Laat u iets horen? Wij snakken naar contact.” 

Dat was het. Mooi hè.
Wij toch ook?


Diet Groothuis
uit: DICHTER. Blauw