Een hele tijd geleden was er op de regionale omroep een programma te zien waarin kunst, kitsch en erfstukken getoond en beoordeeld werden op waarde. Tegenwoordig is er op diverse (commerciële) zenders ook iets vergelijkbaars te zien. De waarde wordt meestal aangegeven in euro’s (wat heel jammer is) en is soms verrassend, soms heel hoog en soms heel laag, het laatste bijna altijd een teleurstelling voor de eigenaar van het bewuste stuk.
Ik moest er aan denken toen ik een hele doos met erfstukken van mijn ouders en schoonmoeder uitzocht. Allemaal messing, tin en koper.
Gebruiksvoorwerpen, pronkstukken en tierelantijntjes. Hebben ze veel waarde in materiële zin ? Geen idee maar voor mij wel heel veel in herinneringen. Toch zal ik maar een heel klein deel bewaren en de rest weggeven/brengen. Immers we zijn aan het ontspullen en daar hoort ook fysieke afscheid van iets nemen bij.
Dankbaar
Bij het opruimen bedenk ik iedere keer wat voor een luxe leven we toch hebben: in een vrij land, zonder oorlog, in een fijn huis omgeven met mooie spullen.
Ik ben nog nooit zo dankbaar geweest voor mijn leven als vandaag. Zeker nu de ene crisis, slechte nieuws of nog slechter wereldnieuws elkaar in rap tempo opvolgen. Soms heb ik ‘s ochtends geen zin om de krant te lezen, de radio aan te zetten.
Liefst laat ik het slechte nieuws zo mogelijk buiten en concentreer me op het goede in mijn leven. Vrijheid om te denken, te lezen en uit te komen voor je mening. Genieten van de natuur en een veilig, droog, warm huis met alle voorzieningen. Gezelligheid met de (klein) kinderen. Boeiende film kijken en veel boeken lezen. Een lekker eten.
Zo mooi dat er een groot beschikbaar aanbod aan gezond eten is. Koken en het uitproberen van nieuwe recepten is een nieuwe passie geworden. (Daarover meer in een volgend blogje)





Wat let je om te genieten?
Ontspullen, soms ontkom je er niet aan. Ik ben er al heel ang mee bezig en houd telkens teveel achter.
LikeLike
Spullen wegdoen van ouders blijf ik moeilijk vinden, maar het is vaak van ‘moeten’, we kunnen niet alles blijven opstapelen. Dat andere mensen er plezier van hebben is een grot troost.
Mooi gevoel, die dankbaarheid van jou. Bij de beelden op tv voel ik dat ook vaak, naast een (onterecht) schuldgevoel omdat wij hier….en zij niet daar …..
LikeLike
Ik vind gezond koken ook echt leuk. En dan het eten natuurlijk ook. Genieten.
LikeLike
Ja, we hebben het hier inderdaad erg goed als je vergelijkt met sommige andere plaatsen!
LikeLike
Mooi logje. We hebben inderdaad zoveel om dankbaar voor te zijn. En ik hoop dat het zo mag blijven. De tijdens zijn toch beangstigend. Al dat slechte nieuws kan me somber stemmen.
LikeGeliked door 1 persoon
Dank je voor je reactie. Ik wilde niet te somber overkomen maar deze week en zeker ook vandaag met de begrafenis in Rusland wordt ik toch erg verdrietig over de vele mensen in onvrijheid en onderdrukking. En dan besef je hoe goed we het hier hebben
LikeGeliked door 1 persoon
Zo voel ik het ook aan.
LikeGeliked door 1 persoon
Mooi blog Sabine! *Wij* hebben inderdaad heel veel om diep dankbaar voor te zijn – je somt het allemaal op. En wat raakt mij het plaatje van dat huis op een stukje drijfhout onder een boom, met de was ernaast. Het beeld zegt alles. Tevreden en gelukkig zijn met de ‘simpele’ dingen des levens. Zoals die hond in de branding ook. Blijf dankbaar Sabine, en blijf dat gevoel delen! ❤
LikeGeliked door 1 persoon
Dank je Anuk voor je reactie.
Het plaatje vond ik ook zo mooi mijn beleving weergeven
En onze Monty in de golven is ook prachtig
LikeGeliked door 1 persoon