Op een stille ochtend
als deze
met ochtendmist als dit
Als de geluiden zich verbergen
en van nergens lijken
te komen
Als niets meer zeker is
Als in het riet
de wind zwijgt
De kleuren in grijs
vervagen
Alleen vermoeden doet
Dat wordt een m mooie dag
Dat wordt een mooie dag
Deze dag is ideaal
Bram Vermeulen
“Ik hoop vooral dat iedereen een beetje kan genieten van de storm”,
aldus Corrie van Dijk, voormalige weervrouw en naamgeefster van de storm die vandaag over Nederland raast.
Met wind en zeker met storm is het net als in het leven: het kan tegenzitten of meewerken en dan meevallen. Je kunt er een duw in je rug van krijgen om vooruit te kunnen of juist om te vallen. Of je moet er hard tegen aan gaan en dat kan dan flink tegenvallen en soms zelfs mislukken.
Dat tegen de wind inlopen best zwaar is, merkte ik vanochtend tijdens mijn wandeling toen ik amper vooruit kwam met zoveel ‘Corrie-wind’ recht op me af. Toch was het ook genieten zo met de elementen en was ik blij even buiten te zijn.
Met de neus richting de toekomst
en de gedachten uitwaaien in de windLoesje
Ik vond twee mooie afbeeldingen voor dit blogje. De coverfoto is een beetje symbolisch voor de wind: beweging, kracht, maar zeker ook plezier. Is het de wind of is het toch de persoon zelf die naar achteren buigt? De zwarte rok mooi opgebold herinnert mij aan oude foto’s van vrouwen in klederdracht uitkijkend over zee zoals de twee vrouwen in de andere afbeelding, met zo te zien geen storm maar wel wind.
Afgelopen weken was het behoorlijk mistig. De schepen voor de kust bliezen met hun misthoorns en het lopen in de polder in de ochtenden (soms zo ongeveer op de tast) was af en toe best spannend.
Mist vind ik een fascinerend verschijnsel: je hoort bekende geluiden opeens anders, de wereld bestaat uit wel 50 tinten grijs en ver weg en dichtbij loopt in elkaar over. Mist heeft ook iets geheimzinnigs. Dat is natuurlijk alleen voor je gevoel zo, want goed beschouwd loop je gewoon door één grote verzameling van waterdruppels. Maar op de een of andere manier ervaar je dus de waterdruppels in mistvorm om je heen heel anders dan de regendruppels die van boven komen.
Voor mij zijn het vooral de ‘losse’ druppels die het zo bijzonder maken. Als je goed oplet zie je ze, deze prachtige druppels, op takken, het gras en aan de spinnenwebben. Zo mooi om naar te kijken en te bewonderen.
En ik vind het altijd heel knap hoe fotografen (zoals Nienke Malipaard) deze wonderschone natuurverschijnselen in detail kunnen vastleggen.
PS: De wetenschappelijke verklaring voor mist luidt: Om mist te vormen zijn condensatiekernen nodig, kleine vaste of vloeibare deeltjes waaraan het water zich kan hechten zodat druppeltjes ontstaan. Condensatiekernen zijn bijvoorbeeld zoutkristallen boven zee of stof in de lucht.
Bright sight of life 