Tag: kleine dingen

Geplaatst in Boeken, Dat viel mij op, post

Bankjes

Gepost op door Sabine Verburg

Afgelopen weken kreeg ik weer volop herfstige mail in mijn mailbox. Reis en interieuradviezen, energiebesparingstips, warmte zonder verwarming, recepten, kleurrijke foto’s om in de stemming te komen, griezelige Halloween verhalen, wollige breipatronen en volop boekentips. Naast deze mailtjes was er natuurlijk ook weer veel leuke post van collegabloggers. Een tweetal logjes viel mij bijzonder op en neem ik graag mee in dit blog in herfststemming.

Zitten op een bankje

Bij de mail zaten de linkjes naar de blogposts van collegabloggers Bertjens en Sheila Vermeulen. Bertjens schreef een mooi logje getiteld Herfst over een stel op een bankje en Sheila Vermeulen tipte in De Boekenkast het e-boek Ontmoetingen bij een parkbankje van Patricia Bouwhuis -Ooyevaar

Herfst

Genietend van de najaarszon zitten ze daar, niet meer zo piep, des te genoeglijker.
Ze neemt een voorzichtig slokje, ‘lekker, die verse thee. Lust jij nog wat?’
Hij is zachtjes ingedommeld en hoort haar niet. …..

Ontmoetingen bij een parkbankje

Bijna iedere dag zit ze er: op haar bankje in het park, vanwaar ze zicht heeft op de dagelijkse gebeurtenissen. Van de andere parkbezoekers moet ze weinig hebben. Liever voert ze gesprekken met de jonge forsythia naast het bankje en geniet ze van de rust.
Toch lukt het haar niet altijd om zich afzijdig te houden en maakt ze tegen wil en dank kennis met Henri, die zich niets aantrekt van haar stugge houding. De ontmoetingen leiden tot pijnlijke en soms komische momenten, maar ook tot levensgevaarlijke situaties…

Bankjes aan zee

Voor mijn andere blog Seasidesblog schreef ik vorig jaar een blogpost over Bankjes met zeezicht . Genieten van de rust, uitkijken over zee en wegdromen ….

Op een bankje
Zomaar op een bankje zittend
Zomaar kijkend om me heen
Zomaar stilletjes genietend
Zomaar ik en mij alleen
Zomaar dit mooi plekje treffend
Zomaar heerlijk in de wind
Zomaar starend in de verte
Zomaar lachend om een kind
Zomaar rustig ademhalend
Zomaar neuriënd een lied
Zomaar mijn gedachten waaiend
Zomaar even helemaal niets

Irma Moekestorm


Dat viel mij op deze week #3

Deze week week was ik (noodgedwongen) vaker offline dan anders. Omdat mijn telefoon geen wifi verbinding meer wilde aangaan en ik geen zin in hoge mobiele datakosten heb ik andere leuke en gezellige dingen opgepakt. Zo zocht ik wat herfstrecepten uit (daarover in een volgende post meer) en pakte ik mijn wol en breinaalden. Natuurlijk kon ik ook op de laptop blogs lezen en mijn social media accounts bijhouden maar ik vind het ongezelliger, omslachtiger en het lijkt teveel op werk wat lekker op de bank zitten en op je telefoon scrollen natuurlijk niet is. (En sorry voor de collegabloggers dat ik daarom wat minder reagereerde op jullie posts)
Dus vulde ik mijn avonden onder het getik van de breipennen met het vorm geven van een muts, col en een warme plaid. En dat beviel me heel goed.

Brei je blij


Breien is overigens hipper dan ooit en zeker nu met de winter voor de deur worden steeds meer warme truien, mutsen, wanten en sokken gebreid wist de krant te vertellen.
Maar het pennenspel met wol levert je niet alleen een fijne sjaal of die warme plaid op maar je wordt er ook nog eens enorm ‘zen’ van … Tenminste dat ontdekte de Engelse Betsan Corkhill. Ze deed onderzoek naar het effect van breien op het lichaam en brein en concludeerde dat breien kan helpen bij het bestrijden van stress en gevoelens van depressie. Bovendien zou het ook goed zijn bij een laag zelfbeeld, artritis, alcoholverslaving, gewichtsproblemen, slaapstoring en een hoge bloeddruk. Nu heb ik gelukkig op geen enkele wijze last van al deze dingen maar ik merk dat het breien een heerlijke bezigheid is die ontspant, afleiding en voldoening geeft. Want het breisel groeit onder je handen en dat maakt je blij. Een muts en col zijn intussen af en de plaid vordert gestaag. Al zit daar natuurlijk nog behoorlijk wat werk aan. Intussen heb ik ook al wol uitgezocht voor kussens voor op de bank en een trui. Overigens vond ik het ook erg leuk om in de wolwinkel rond te neuzen en nieuwe pennen en wol uit te zoeken.
Het enige kleine nadeel: Monty is met dat breiwerk ook heel blij, hij ruikt de wol (inderdaad met nog wat schapengeur) en probeert met de bollen er vandoor te gaan.

Breien is dé manier om te ontspannen. Het getik van de naalden heeft dezelfde werking als mediteren. Gevolg: een leeg hoofd, een blij gevoel en ook nog iets moois helemaal zelfgemaakt.



Status• Gepost op door Sabine Verburg