Tag: gedicht

Geplaatst in buiten, Dat viel mij op, gedachten, Quote, seizoenen, Zinnige zinnen

Winterzin

Gepost op door Sabine Verburg

Een grijze lucht die urenlang
— op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,
— en er niets was dat die vervoering brak –

H.C. ten Berge 1938

Ook in het nieuwe jaar weer wat Zinnige Zinnen.

Vanochtend vroeg was het stil en verstard toen ik buiten liep. De ochtenden zijn zo mooi. De stilte en het ‘onaangetaste’ pad, waar Monty en ik als eerste onze poot-en voetstappen achterlieten. Het landschap was twijfelend wit gekleurd: op sommige plekken een spotje andere delen waren geheel wit gepoederd. Ik kreeg heel veel winterzin.

Geplaatst in Bijzondere momenten, gedachten, Quote, seizoenen, Zinnige zinnen

Tel de sterren

Gepost op door Sabine Verburg

De laatste Zinnige Zinnen post op deze 1ste wonderschone koude kerstdag. Veel moois gewenst.

Lef, blij zijn, bezinning, verwonderen, genieten en vooral veel liefde, het komt allemaal samen in een mooi gedicht van Ariana Ruwaard (het hele gedicht op de foto hieronder)

Tel de sterren pluk de maan

………………………………………..

Ontvang, spreid je armen , durf te geven

Het is de liefde, de liefde voor elkaar

En de liefde voor het leven

Geplaatst in Dat viel mij op, gedachten, Quote, Zinnige zinnen

Alles komt terug als ik wacht bij de brug

Gepost op door Sabine Verburg

We hebben nogal wat ophaalbruggen om de scheepvaart te kunnen laten varen in Zeeland.

Bij de sluisbruggen in Terneuzen is er wel altijd een waar je overheen kunt rijden, in Middelburg en Vlissingen kun je wel pech hebben en moeten wachten. Zo ook vandaag in Vlissingen bij de dokbrug. Maar het uitzicht op het bedrijf van mijn oude werkgever van 25 jaar geleden beloonde me met mooie herinneringen. En toen zag ik ook het bijzondere gedicht van Wim Hofman op de onderkant van de brug.

Waar zijn onze schepen?

Het gebonk van hamers op nagels
Het ponsen van flenzen het gerakketak
Het walsen van platen het geronk
Van machines het geluid van de stoomfluit
Van kettingen en ankers de fles
Die stuk slaat het schip dat weggaat
Alles komt terug als ik wacht bij de brug’

Soms is het gewoon fijn om even ‘gedwongen’ stil te staan en de omgeving goed in je op te nemen. En natuurlijk komen dan op bekende plaatsen ook veel herinneringen naar boven.

Voor de sfeer heb ik voor de cover een hele oude foto gekozen van het werk op de werf.

Dit is blogje 16 van mijn adventskalender Zinnige Zinnen