Geplaatst in Dat viel mij op, gedachten, Kunst, Quote, Zinnige zinnen

Meanderen

Ergens (helaas weet ik niet meer waar ) las ik de volgende zin

Als mijn hoofd maar mag meanderen

Fantastisch toch? Ik vind het woord meanderen alleen al een prachtig woord maar in deze zin extra leuk.

‘Het woord meander verwijst naar de rivier Maiandros. Dat bochtige karakter van deze rivier is van oudsher spreekwoordelijk, en in veel talen is er een werkwoord van gemaakt dat verwijst naar de bochtige loop van een rivier. Meanderen is dus niet slingeren in het algemeen, maar het specifieke kronkelen van rivieren en beken. Het patroon van een slingerende rivier heet in de kunstwereld een meanderpatroon. ‘ aldus de uitleg op onzetaal.nl

Heerlijk als onze hoofden of gedachten lekker kunnen kronkelen. “Ons hoofd is immers rond zodat de gedachten van richting kunnen veranderen” zei kunstenaar Francis Picabia.

Dit blogje is nummer 8 van de adventskalender Zinnige Zinnen.

Geplaatst in gedachten, Leuk om te doen, seizoenen, Zinnige zinnen

Wollig warm

Steek volgt op steek

Geduld vormt het onzichtbare

Tijd wordt materie

Een Haiku over breien. Vond het op mijn breisite waar ik prachtige patronen en nuttige tips vandaan haal.

De trui vordert gestaag met nu het voorpand al ver op de pennen en dan nog twee mouwen. Dus tijd voor nieuwe wol.

Dat treft want voor as zaterdag kwam de uitnodiging van de wolboerderij binnen:

De Wolwinkel & Koffiecorner Wachten Op Je! 
Zin in warmte, wol en koffie? Je bent van harte welkom!

En omdat het buiten best guur is krijg ik subiet zin in een dikke wollen trui …

Dit is blogje nummer 7 uit de adventskalender Zinnige Zinnen

Geplaatst in gedachten, seizoenen, Zinnige zinnen

Een kaars voor het raam

Come in here. Rest from the dark. Light is returning.

Iedere dag brandt deze week een van de vier kaarsen op de adventskrans. Zoals gebruikelijk komt er iedere zondag eentje bij totdat op de zondag voor de kerst alle vier kaarsen branden.

In de 19de eeuw waren het de Duitse Lutheranen die als eerste adventskaarsen gingen gebruiken. De van oorsprong witte kaarsen in een kerstkrans kregen een gewijde betekenis die te maken had met de kersttijd. De eerste kaars werd aangestoken als symbool voor de hoop, de tweede als een vredeswens, met de derde werd de vreugde gevierd en de vierde was een symbool van liefde.

De adventskrans is een mooie decembertraditie. Vandaag las ik over het Ierse en Schotse gebruik om een kaars voor het raam te zetten om aan vermoeide reizigers te laten zien dat zij welkom waren. Omdat mensen in die tijd ver van elkaar woonden, vormden de kaarsen ook een lichtbaken dat al van verre zichtbaar was en dat mensen door het donker naar hun bestemming kon leiden. En als een gezinslid van huis was, werden kaarsen voor het raam gezet als teken van liefde en als wens voor een veilige terugkomst.

Ik hou van het warme kaarslicht en de geur van een uitgeblazen lucifer na het aansteken. Een klein ritueel dat vreugde geeft.

Wat een schil contrast met de schreeuwerige flitsende lichtjeskettingen en bonte figuren die je s’avonds voor en in de huizen ziet.

Geef mij maar de eenvoud en ingetogenheid van een kaars.

Dit is blogje nummer vier van mijn adventskalender Zinnige Zinnen.