Tijdens mijn oppasdagen bij de kleinkinderen wandel ik ook altijd met de honden. Een mooie manier om onze nieuwe omgeving (vanaf de nazomer) te verkennen. Gisteren en ook vandaag was het lekker weer en kon ik volop genieten van het groen in de polder. Mooi toch?
We blijven met de voeten op de grond! Van groot naar klein, maar met behoud van tuin. Zoals verteld hadden we de beslissing genomen om dit grote huis verkopen en dan kleiner te wonen. In onze (en vooral mijn) beleving was dat van een groot huis met tuin naar een appartement. Manlief had daar (met een appartement) wat meer moeite mee dan ik, maar vrij uitzicht op water en de nabijheid van de kleinkinderen zou het gemis van de tuin verzachten. Hoe anders pakte het uiteindelijk uit…
We bezichtigden een aantal appartementen, hele grote, grote en kleinere op de 2de, de 5de verdieping en op de 13de verdieping, een penthouse en twee appartementen met een eigen verdieping incluis (dus op twee verdiepingen). Allemaal mooi en zeker met het door ons gevraagde uitzicht, maar een echte “ja daar gaan we wonen”, nee dat was er niet. We hebben alle tijd en wie weet wat er nog op ons pad komt zeiden we tegen elkaar. Vooral niet overhaasten…
En toen kregen we een telefoontje van onze makelaar dat er misschien iets was waar we naar wilden kijken: een huis (!) prachtig gelegen aan een kreek, met tuin en een woonprogramma op de begane grond. Weliswaar heel heel veel kleiner dan waar we nu wonen maar ook juist ook heel dichtbij de kleinkinderen. En echt vrij uitzicht op water…
En we gingen kijken en waren verkocht. Ja inderdaad wel heel veel kleiner. Geen appartement dus wel een tuin (niet klein!) en ook een bovenverdieping maar zo mooi gelegen en een fantastisch blijvend vrij uitzicht.
Intussen is het van ons en krijgen we begin september de sleutel.
Dus van groot naar klein en van een naar twee huizen (dat laatste natuurlijk zeker niet blijvend).
In een volgend logje meer over het het passen en meten om de beschikbare ruimte optimaal te benutten.
De meimaand is een mooie groene maand. Met een tikkeltje pinksterroze en heerlijke geur van de kamperfoelie is het genieten van de tuin. De laatste lente en zomer hier aan de kust, vanaf september op een andere stek. Wel aan het water maar een kreek in plaats van de zee.
Daarover snel meer in een volgend logje (want we hebben een nieuwe fijne plek gevonden)
Bright sight of life 