Het nieuwe jaar is begonnen met sneeuw (een klein beetje), regen en vandaag veel wind. En de zon ? Die hopen we in de loop van het jaar toch echt nog eens te zien.
Een nieuw jaar nodigt uit voor een frisse start met een leeg blanco journal, lekker ruikende voorjaarsbloeiers, schone lakens, een opgeruimd huis, heldere kleuren (voor mij lichtblauw in verschillende tinten), een grote stapel leesboeken, en ja natuurlijk ideeën en dromen (maar daarover in een ander blogje meer). Ik verheug me op kunst, films en mooie muziek.
Quattro Stagioni
Op mijn platenspeler draaien De VierJaargetijden van Vivaldi. Lente, zomer, herfst en winter ieder met zijn/haar eigen toonzetting. Mooi om het jaar dat voor ons ligt zo te begroeten. Het winterseizoen zal nog even duren voordat het echt lente is maar de magnolia zit al vol met knoppen en de sneeuwklokjes steken hun kop voorzichtig boven de grond. Nieuw leven is er of kondigt zich aan. In het natuurgebied hier dicht bij huis is een kalf geboren. En zo mooi dat ons eerste achterkleinkind begin maart wordt verwacht.
Enkele weken geleden werd in onze Zeeuwse hoofdstad een heus zangfietspad geopend.
“Zingen zonder schaamte. Dat kan nu op het eerste zangfietspad in Zeeland. De borden aan het begin en het einde van het fietspad door het Middelburgse Molenwaterpark nodigen ertoe uit.” schrijft de Provinciale Zeeuwse Courant.
Is er vraag naar? Staan de zingende fietsers al opgesteld voor een zangrondje?
Blijkbaar wordt er weinig (in het openbaar ) gezongen.
In de auto zong (toen ik nog lange afstanden moest afleggen voor mijn werk) en zing ik altijd mee met songs van mijn lievelingsplaylist. Doen meer mensen dit nog of is iedereen druk aan het bellen? Wie zingt nog onder de douche? Of tijdens het koken?
En hoor je nog bouwvakkers zingen of fluiten zoals Herman van Veen in Hilversum 3 zingt?
“Vroeger werd gezongen en gefloten in de straat had de slagersjongen nog een opera paraat de metselaar kon zingend op de steiger staan
de melkboer lengde fluitend zijn melk een beetje aan
Hilversum 3 bestond nog niet maar ieder had zijn eigen stem Op elke steiger klonk een lied van Paljas of Jeruzalem
Alle venters hadden eigen aria’s voor sprot en haring, voor begonia’s Zelfs in fabrieken kwam van overal toch weer een liedje door de grote hal
Tussen het geratel van machines door klonk in de confectie een mooi meisjeskoor dromend van de prins van.. weet ik veel die ze zou ontvoeren naar zijn luchtkasteel”
Eigenlijk vreemd dat zingen in het openbaar alleen nog georganiseerd plaatsvindt en dan natuurlijk met een grote groep mensen zoals in televisieprogramma … zingt’. Ergens snap ik dat wel, want als je zingt ben je kwetsbaar en in een groep voel je je veilig. Tegenwoordig mag je blijkbaar ook alleen maar zingen als je het echt goed kan. Het spontane is eraf en dat is zonde, want zingen is echt gezond. Voor kinderen draagt het ook nog eens bij aan het leervermogen en de taalontwikkeling.
Goed voor je lijf en geest en het werkt geruststellend: Ik herinner me nog dat ik tijdens spannende momenten bij paardrijd ritten buiten altijd hardop zong zogenaamd om mijn paard gerust te stellen maar eigenlijk was het natuurlijk meer voor mijn eigen gemoedsrust. En Mona Lisa (mijn paard) voelde dat weer feilloos aan en was minder schrikachtig.
Ik ben benieuwd hoeveel zangfietspaden nog geopend worden of dat er spontaan gezongen wordt ook op plekken die niet zijn aangewezen als zodanig.
Als je vanuit je hart zingt maakt het niet uit waar en hoe, toch?
Bright sight of life 