Geplaatst in Dat viel mij op, post, seizoenen

Beter zicht

Gepost op door Sabine Verburg

Gisterenochtend was het mistig. Al voordat ik naar buiten keek was ik al gewaarschuwd door het blazen van de misthoorn van de grote schepen. Het hoort bij het leven hier aan de monding van een grote rivier in de Noordzee. Schepen die bij dichte mist elkaar waarschuwen met een signaal.

En ja toen ik door de voordeur naar buiten stapte was het potdicht. Voor de zekerheid had ik mijn lampje op mijn muts aangezet toen ik met Monty onze ochtendwandeling startte. Heel handig: een led lampje (verstelbaar in drie sterktes) in de muts maakt mij op afstand en de weg voor mij ook beter zichtbaar. Manlief noemt het mijn mijnwerkeroutfit maar vindt het natuurlijk ook veiliger zo.

Eerder schreef ik voor mijn andere blog over de mist hier aan de kust. Bij deze nog een keer op herhaling op brightsightoflife.

https://seasides.blog/2022/11/30/mistig/

En vandaag was het zicht weer optimaal dus de muts bleef lekker thuis en wel de zonnenbril op.

Geplaatst in post

Alles van waarde

Gepost op door Sabine Verburg

Een hele tijd geleden was er op de regionale omroep een programma te zien waarin kunst, kitsch en erfstukken getoond en beoordeeld werden op waarde. Tegenwoordig is er op diverse (commerciële) zenders ook iets vergelijkbaars te zien. De waarde wordt meestal aangegeven in euro’s (wat heel jammer is) en is soms verrassend, soms heel hoog en soms heel laag, het laatste bijna altijd een teleurstelling voor de eigenaar van het bewuste stuk.

Ik moest er aan denken toen ik een hele doos met erfstukken van mijn ouders en schoonmoeder uitzocht. Allemaal messing, tin en koper.

Gebruiksvoorwerpen, pronkstukken en tierelantijntjes. Hebben ze veel waarde in materiële zin ? Geen idee maar voor mij wel heel veel in herinneringen. Toch zal ik maar een heel klein deel bewaren en de rest weggeven/brengen. Immers we zijn aan het ontspullen en daar hoort ook fysieke afscheid van iets nemen bij.

Dankbaar

Bij het opruimen bedenk ik iedere keer wat voor een luxe leven we toch hebben: in een vrij land, zonder oorlog, in een fijn huis omgeven met mooie spullen.

Ik ben nog nooit zo dankbaar geweest voor mijn leven als vandaag. Zeker nu de ene crisis, slechte nieuws of nog slechter wereldnieuws elkaar in rap tempo opvolgen. Soms heb ik ‘s ochtends geen zin om de krant te lezen, de radio aan te zetten.

Liefst laat ik het slechte nieuws zo mogelijk buiten en concentreer me op het goede in mijn leven. Vrijheid om te denken, te lezen en uit te komen voor je mening. Genieten van de natuur en een veilig, droog, warm huis met alle voorzieningen. Gezelligheid met de (klein) kinderen. Boeiende film kijken en veel boeken lezen. Een lekker eten.

Zo mooi dat er een groot beschikbaar aanbod aan gezond eten is. Koken en het uitproberen van nieuwe recepten is een nieuwe passie geworden. (Daarover meer in een volgend blogje)

Geplaatst in Dat viel mij op, gedachten, post, seizoenen

Geknot

Gepost op door Sabine Verburg

In de buurt hoor je deze dagen veel gezaag. Een keer in het jaar is de grote knipbeurt voor de knotwilgen. Kleine en grote bomen staan in de vale winterzon te wachten op hun knipbeurt. Getooid met vele lange takken klaar voor het knotten. Op de dijken bij het natuurgebied wordt het knotten gedaan door vrijwilligers van de natuurorganisatie, hier in de tuinen zijn het de buren zelf die de snoeischaar en zaag ter hanteren. Stuk voor stuk worden de takken of ‘wilgentenen’ geknipt net zo lang totdat er een kale kop overblijft.

In sommige tuinen komt dan later deze week een takkenrij te liggen, een natuurlijke wilgenhaag als afscheiding. Zo krijgt het oude hout een mooie tweede leven als ideale nestplek voor de vogels.

Het knotten past goed in het cylcus van het jaar: oud hout weghalen om ruimte te maken voor nieuwe groei. Op de boom met de uitlopers en in de haag als babykamer voor jonge vogels.

Met mijn muts op loop ik later op de dag langs de kale koppen. Het zal niet lang duren voordat de jonge scheuten zichtbaar zullen zijn nu dat de dagen gaan lengen.