Categorie: seizoenen

Geplaatst in buiten, Dat viel mij op, Leuk om te doen, seizoenen, Thuis

Warme truiendag

Gepost op door Sabine Verburg

Eigenlijk best een tegenstrijdige naam, toch? Warme truiendag, bestaan er dan ook koude truien? Bedoeling van deze dag is dus om en ‘warme’ trui aan te doen en de thermostaat een graad of wat lager te zetten. Spaar het klimaat en stookkosten is het motto.

Je leest er wel steeds minder over deze dag wel over dat veel mensen (nog) steeds moeite hebben met hun energierekening.

In de herfst, winter en soms ook voorjaar loop ik overigens altijd in warme truien en dikke sokken, alleen de hoeveelheid lagen eronder pas ik aan de buitentemperatuur aan.

Zelfgebreid van schapenwol hier uit de buurt, is heerlijk warm en tijdloos. Of er nog een trui bijkomt dit voorjaar is de vraag, want met mijn huidig breiwerk schiet het niet zo zeer op. Kwestie van leuke afspraken met de kunstkring, oppassen op kleinkinderen, sporten en boeiende boeken die ik eerst wil uitlezen.

Maar ja met een dun t-shirt eronder kan ik straks de trui ook op een koele zomeravond dragen.

De leuke print is van mijn FLOW scheurkalender van dit jaar.

Geplaatst in Dat viel mij op, De moeite waard, gedachten, seizoenen, Zinnige zinnen

Bluemonday

Gepost op door Sabine Verburg

Vandaag is het Blue Monday, zo gezegd de meest deprimerende dag in januari.

Je ziet het pas als je het door hebt:

De reisbureau -advertenties. Dit is namelijk dé tijd om een verre vakantie te boeken, of in ieder geval weg te dromen over zomerplannen. De dagen zijn nog kort, het is vroeg donker. De kerstboom met alle toeters en bellen is de deur uit en je goede voornemens zijn misschien ook al gesneuveld. De derde maandag van januari is Blue Monday- de meest depressieve dag van het jaar. 

Onzin natuurlijk. Zoals zoveel hypes is het één grote marketingstunt: Blue Monday werd bedacht door de Britse psycholoog Cliff Arnall voor de Britse reisorganisatie Sky Travel, die mensen wilde overhalen om alvast hun zomervakantie te boeken.

En daar trappen we (ik in ieder geval) niet in !

Vandaag schijnt de zon zon, achterkleinzoon is gelukkig weer thuis na ziekenhuisopname, jongste kleindochter heeft een heel mooi rapport, de honden zijn vrolijk aan het rennen tijdens onze wandeling, afgelopen zaterdag hadden we een leuk familietreffen en vrijdag lunchte ik gezellig na vele jaren elkaar niet te hebben gezien met een oud-collega.

De glazen voorraadpotten zijn weer gevuld met heerlijke vruchtenthee, een grote stapel boeken ligt te wachten, de platenspeler draait zijn rondjes, ik heb een aantal fijne collages gemaakt, mijn breiwerk vordert gestaag en vanavond aten we een lekkere gezonde groenteschotel.

Mijn geluksmomentjes van vandaag en afgelopen week geven mij een sunny monday.

En om nog meer op te fleuren een mooi gedicht tegen de bluemondayblues. Gedicht tegen de winterblues

Luister goed 

ik moet dit
fluisteren. Het is nog 
niet bekend.

Ver weg, zeg 
aan de achterkant van het heelal,
bestaat een wereld.

Het is er blauw. De mensen daar –
ze heten anders, maar 
het woord daarvoor weten wij niet –

zien alles blauw.
Zien. 
Ja. 

Want in het echt,
hoe kunnen wij
dat weten? We zijn 

er niet geweest. 
Wij kennen slechts 
dat radeloos bericht,

vreemd 
als een onbekend gedicht,
opgevangen door een satelliet: 

“Blauwe wereld hier aan
rest van het heelal. Is daar 
iemand? Laat u iets horen? Wij snakken naar contact.” 

Dat was het. Mooi hè.
Wij toch ook?

Diet Groothuis
uit: DICHTER. Blauw



Geplaatst in buiten, Dat viel mij op, gedachten, Quote, seizoenen, Zinnige zinnen

Winterzin

Gepost op door Sabine Verburg

Een grijze lucht die urenlang
— op sneeuwen stond,
zich inhield, schuchter toen
een handvol vlokken zond
als een belofte voor de nacht
waarin je wakend lag
te slapen tot de dageraad
het sneeuwen niet meer tegenhield
en je gonzend van geluk
de dag begon en uit het zolderraam
de eeuwen en de witbestoven akkers
naast de landweg overzag,
— en er niets was dat die vervoering brak –

H.C. ten Berge 1938

Ook in het nieuwe jaar weer wat Zinnige Zinnen.

Vanochtend vroeg was het stil en verstard toen ik buiten liep. De ochtenden zijn zo mooi. De stilte en het ‘onaangetaste’ pad, waar Monty en ik als eerste onze poot-en voetstappen achterlieten. Het landschap was twijfelend wit gekleurd: op sommige plekken een spotje andere delen waren geheel wit gepoederd. Ik kreeg heel veel winterzin.