Categorie: post

Geplaatst in gedachten, post

Gedachtengoed

Gepost op door Sabine Verburg

Columns, blogs, foto-onderschriften, podcasts, artikelen …

Dagelijks zijn ze te vinden in de papieren en digitale krant, op de radio, in de sociale media en via de mail in je postvak:

Raak, vol humor, serieus, gegrond, ontroerend, vragend, veelzeggend, to the point, hoopvol, moedig, uitdagend, sarcastisch, bitter, zonder poespas, opgesmukt,

Soms een beetje teveel van het goede in kwantiteit (dan maar bewaren voor later) maar bijna altijd de moeite waard. Want het lezen of luisteren maakt mij blij en zet mij vaak aan tot nadenken…

Het is een groot ‘goed’ en voorrecht om andermens’ gedachten iedere dag te mogen ontvangen.

Maar nog meer is het een voorrecht om in een land te wonen waar iedereen vrij is om haar/zijn gedachten te uiten.

Op deze plek dan ook een klein bedankje aan de medebloggers voor het delen van hun blogs. Ik reageer misschien te weinig of te laat maar lees en bekijk alles met veel interesse.

De coverfoto vond ik in mijn archief helaas zonder auteurvermelding.

Geplaatst in post

Afscheid van een mooie zomer

Gepost op door Sabine Verburg

Voor een laatste keer liet de zomer ons dit weekend genieten van warmte, zon en een mooie zonsondergang. Wat een afscheid.

Vandaag begint de herfst en is het weer kouder, met regen en wind vastbesloten niet meer in zomermodus.

Afgelopen week verhuisden de buren (89 en 92 lentes oud) naar een verzorgingshuis. We weten nog niet wat er met de oude monumentale boerderij gebeurt maar voor het echtpaar is het een definitieve afscheid. Het lijkt mij heel zwaar.

De appelboom voor ons huis nam deze dagen ook afscheid van de laatste appels.

De struiken en bomen hier aan de kreek veranderen van groen naar rood, geel en bruin. Veel struiken zitten vol met zwarte rode en paarse bessen.

Ik zie al best veel eikels, kastanjes en noten op de grond.

En de eerste ganzen vlogen over.

Ik sorteerde de dunne zomerkleding en legde de truien vooraan in de kast. Adieu zomer!

Ik vind het een hele stap

Om na maanden

Op blote voeten

Weer sokken

aan te moeten

Voor de coverfoto koos ik een foto van de vuurtoren bij ons oude huis. Intussen wonen we hier nu al bijna een jaar maar deze foto vond ik zo mooi passend bij de laatste zomerdag (@vuurtorenbreskens)

Geplaatst in Bijzondere momenten, De moeite waard, post, Recept

Nieuwe oogst

Gepost op door Sabine Verburg

Vorig blogpost schreef ik al erover: de appels zijn rijp om re oogsten.

Daar waar de meeste Zeeuwse fruittelers seizoenskrachten, zoals de 60 jarige Poolse Mariola die dit al voor de 26ste keer doet (aldus de regionale krant vandaag) inhuren voor het plukken, wordt hier aan de kreek gebruik gemaakt van de vlijtige handjes van kleinkinderen en manlief (voor de heel hoog in de boom hangende) appeltjes. Jongste kleinzoon vond dat laatste niet nodig want volgens hem zijn de pruimen en appelboom ideale klimbomen en lukt het hem makkelijk om bij de hoge takken te komen.

De boom draagt dit jaar minder fruit dan vorig seizoen en er zitten heel veel kleintjes, misschien door de droogte of de luizenplaag uit het voorjaar? Maar niet getreurd het zijn er nog ruim genoeg voor appeltaart, cake, in de havermoutpap en natuurlijk zo uit het vuistje. Een eerste mand was snel gevuld de rest komt wel in het weekend.

Toevallig had ik een lekker recept gezien in het ‘Kookboek voor de kleine oude vrouw’ van de Zwitserse food-journaliste Sybil Gräfin Schönfeldt. Morgen gaan jongste kleindochter en ik de eerste nieuwe oogst appeltaart bakken.

Wilde peren

Tijdens mijn dagelijkse wandelingen snoep ik overigens ook van ‘vreemd’ wild fruit: heerlijke zwarte bramen en kleine mooie peertjes met rode wangetjes. Ik zal nog eens bij de beheerder van het natuurgebied navragen welk ras dit is. Een perenboom met deze peertjes zou een mooie aanvulling in onze kleine ‘boomgaard’ zijn. Daar staat al een conference peer maar die draagt dit jaar nog geen vruchten.

En nog een passende leestip:

‘De smaak van wilde peren’ van Ewald Arenz een roman die onthaast met aandacht voor dat wat er werkelijk toe doet.