Geplaatst in Dat viel mij op, De moeite waard, gedachten, seizoenen

December

Gisteren de eerste kaars op de adventskrans aangestoken, op de adventskalender zijn al vier deurtjes geopend. December is een echte aftelmaand. Eerst tot Sinterklaas, dan tot de kerst en uiteindelijk tot Oud en Nieuw.

De maand is koud begonnen met zelfs een vlokje sneeuw. Ik hou van december. Een maand gevuld met leuke momenten hoop ik: gezellige middagen en avonden met lichtjes aan, mooie versieringen in het huis, ouderwetse zelfgemaakte warme cacao met een speculaas erbij. Lekkere winterse stoofpotjes en in de keuken de geur van mandarijnen, sinaasappels, vanillestokjes en steranijs. Breien, lezen, muziek luisteren veel wandelen aan zee.

In de bieb heb ik nieuwe boeken geleend en voor mijn muziek afspeellijsten ook een aantal artiesten en muziek gekozen. Ook weer gelijk veel moois voor de De moeite waard pagina gevonden.
De komende weken ga ik verder aan de slag met de nieuwe lay-out van mijn blog. Ik moet nog een definitieve keuze maken voor een thema uit een kleine shortlist. Het wordt in ieder geval wat strakker en of in een basiskleur of zwart. Leuk om wat uit te proberen, dat kan gemakkelijk met WordPress.

Vandaag heb ik ook mijn abonnement en domein voor mijn Seasides.blog verlengd voor een jaar. Dat wordt wel het laatste jaar voor Seasides heb ik besloten, omdat het het namelijk steeds lastiger is om onderwerpen te vinden waar ik nog niet over geschreven heb. Waarschijnlijk wordt het uiteindelijk een mix van beide blogs. Want Living at the Seasides is ook kijken met Bright sight of life.

En op Brightsight wil ik meer korte posts schrijven over dat wat mij opvalt, wat ik beleefd heb of wat ik gelezen heb.
Om met het laatste te eindigen: In een bericht op seasidesblog December aan zee kwam ik dit gedicht tegen. Zeker De moeite waard om het hier nog eens te plaatsen:

December

Zie licht aan de horizon
Even kijkend in de verte
Langzaam komt de zon weer op
Fabelachtig mooi
Mooi als een waterbron

Omklemd door koude kilte, ik liep
Ontdekking van het mooie strand
Ruik ik het zout in mijn neus
Dankbaar voor alles 
Proef ik het diepe diep

Onder water is de bodem dichtbij
Geniet van de schelpen en stenen
In een korte tijd is alles weg
Niemand heeft verloren
Gaat December weer voorbij

Jeroen Rutten

Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op, De moeite waard

Gaat het licht uit of aan?

Van Marloes Matthijssen van Elizee Tekst &Idee uit Middelburg ontvang ik regelmatig Scheepsberichten:
LEKKER LANGE POST MET NIEUWTJES EN TIPS! BIJNA ALS EEN OUDERWETSE BRIEF……..

Vanochtend kreeg ik deze column in mijn mailbox. In navolging op de berichten van collegabloggers Rob Alberts (BloggeruitAmsterdam), Koen Schyvens en John (Naastmijnschoenen.nl) is dit zeker de moeite waard om te delen.

Ongevraagd stemadvies: wees geen Schettino


Al bijna veertien jaar ben ik ondernemer, zzp’er, eigen baas. En ik stem geen VVD. Want visie was iets voor bij de opticien. Er bungelen nu bijna een miljoen mensen onder de armoedegrens, waarvan meer dan 200.000 kinderen. Het schip Nederland is aan het zinken. Het deed me aan een ander bootje denken, dus ik schreef er een column over.

𝗗𝗿𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗷 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝘂𝗳𝗳𝗲𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗖𝗼𝘀𝘁𝗮 𝗡𝗲𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱𝗶𝗮

Francesco Schettino was de trotse kapitein van de Costa Concordia, het vlaggenschip van een luxe cruisemaatschappij. Het drijvende kasteel had vier zwembaden aan boord, een winkelcentrum en dertien bars. Het schip liep op de rotsen, waarschijnlijk omdat Schettino een saluut wilde brengen aan een bevrinde kapitein op het eiland Giglio.

De scheur in de scheepswand werd groter en groter. Passagiers kregen te horen dat er een klein technisch probleem was. Of iedereen even wilde wachten in de comfortabele hut tot het ongemak was hersteld.
Schettino zat als één van de eersten in de reddingsboot. Misschien dat hij moeders met kinderen voorbij was gesprint, want je moet vrouwen tegenwoordig gelijkwaardig behandelen aan mannen. Als ze niet willen dat je een restaurantdeur voor ze opent dan hoeft een kajuitdeur ook niet.

Tijdens de rechtszaak tegen de kapitein werd het telefoongesprek afgespeeld met de kustwacht.

𝘎𝘢 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨 𝘢𝘢𝘯 𝘣𝘰𝘰𝘳𝘥, 𝘥𝘪𝘵 𝘪𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘷𝘦𝘭.
𝘕𝘦𝘦𝘮 𝘫𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘢𝘯𝘵𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘩𝘦𝘪𝘥, 𝘴𝘵𝘰𝘱 𝘮𝘦𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘻𝘪𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘦𝘹𝘤𝘶𝘴𝘦𝘴.

Schettino bleef aarzelen, greep niet in. Tweeëndertig mensen overleefden de plezierreis niet.

De gemiddelde VVD stemmer in 2023 is opvallend vaak een Schettino: mannen en vrouwen boven de 50, een keurige opleiding, alles prima voor elkaar. Ze staan aan het roer van hun eigen blinkende schip en hebben hun blik op de zonsondergang gericht. Succes is een keuze, vertellen ze nog een keer tegen de dekzwabbers met een tijdelijk nulurencontract.

Op de Costa Neerlandia staat de helft van de passagiers te dringen voor het buffet. Ze vinden het niet onethisch en zelfs strategisch om de ander bij de opschepbakken weg te duwen, om meer zalm en garnalen te bemachtigen. Zij zijn de heersers van de zee en hebben hard gewerkt voor deze welverdiende vakantie. De andere helft van de opvarenden heeft geen hut. Zij huren een hangmat aan een tikkende verwarmingsbuis en zullen nooit snel genoeg bij de reddingsschepen zijn. Die bevinden zich alleen op de luxe dekken en zijn aangeschaft volgens hetzelfde rekenmodel als de ziekenhuisbedden van de intensive care. Liever minder dan genoeg, want als ze niet gebruikt worden geeft dat maar onnodige kosten.

Een orkestje speelt, van onbetaalde topviolisten die blij mogen zijn met de werkervaring. Uit de intercom klinkt dat het schip een kleine omweg moet maken vanwege een bootje met vluchtelingen. Als excuus voor dit ongemak is de champagne in de Ruttelounge voor de helft van de prijs.

Succes met stemmen morgen. Wees geen Schettino. Of een onbenul.

FOTOCREDITS: De foto van de Costa Concordia is van de NOS. De coverfoto van Haamstede Natuur.