Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op, gedachten, Quote

En, hoe gaat het nu?

In januari deed ik mee met de leuke workshop collages maken van het Suffetutten netwerk. We maakten toen ook een ‘afspraak met onszelf’, een puntenlijst (uiteraard aangekleed met plaatjes) met onze doelen en een persoonlijke wens voor 2023.

Het A4tje dat ik maakte werd in een enveloppe gedaan met mijn adres erop en zou begin juni bij mij in de brievenbus vallen. Om dan te kijken wat er van de doelen en de wens in het eerste halfjaar terecht gekomen was.

Inderdaad vorige week bracht de postbode een brief aan mezelf gericht. En ja daar lag de afspraak met de drie punten voor mij op tafel:

  • Leven met aandacht
  • Kleine avonturen
  • Even wat anders (aandacht voor je mind en een dosis humor)

En tenslotte het belangrijkste, ik noteerde als mijn persoonlijke wens:

BLIJVEN LACHEN

Nu dat er het eerste halfjaar van 2023 bijna al weer achter ons ligt, is er dus een goed moment om de balans op te maken: bewuster gaan leven dat lukt steeds beter al waren er nog wat hobbels door mijn ongelukkige val. De naweeën daarvan hebben mij ook een beetje weerhouden (vooral in fysieke zin) om kleine avonturen te ondernemen en te beleven. Even wat anders heb ik vooral in mijn boeken en muziekkeuzes gezocht. Wat andere genres, ander geluid. Kijk maar op mijn De moeite waard pagina. En tot kleine avonturen en even wat anders reken ik zeker ook de ontzettend leuke blogmeeting in Antwerpen afgelopen maand.

Maar ja 2023 is nog lang niet voorbij en als ik met mijn fysieke beperkingen beter leer om te gaan (dus veel ademhaling en ontspanningsoefeningen, in plaats van fietsen de benenwagen gebruiken, niet meer met hoofd naar beneden bukken en zo weinig mogelijk trappen naar beneden lopen) dan lukt het vast en zeker ook met de (kleine!) avontuurlijke uitdagingen.

Maar blijven lachen is toch echt het (best) moeilijkste en leukste tegelijk.

Do what makes your soul shine

Geplaatst in Dat viel mij op, seizoenen

Fluitend naar de zomer


Het is begin juni en langzaam verdwijnt de zee van wit en groen op de dijken en in de bermen. Het fluitenkruid met de sierlijke zwierige groene stengels en een lief schermdak van witte bloemen dat je de laatste maanden langs de wegen, sloten, tussen knotwilgen op de dijk zag, begint te vervagen. Het was prachtig om te zien, dat mooie wit in dat frisse groen. Ieder jaar van april tot juni (of soms helaas ook al eerder, als er gemaaid wordt ) zingt de natuur zo haar eigen lentelied.

De mooiste

Toen collega blogger Melodijk vroeg om mee te doen met de verkiezing van de Nationale Bloem van Nederland! twijfelde ik geen minuut. Mijn stem was voor deze wilde lente schoonheid waar geen tulp tegenop kan.

Fluitenkruid

De bermen staan weer vol witte bloemen
Die sommigen onweersbloemen noemen

En weet je wat ze dan ook nog beweren
Niet plukken want dan gaat het onweren

Sietse Smit

Waar komt de naam fluitenkruid eigenlijk vandaan?

De naam heeft te maken met de holle stengels van de plant. Je kunt van de stengel makkelijk leuke fluitjes maken: gewoon onderaan een dichte knoop een snee overlangs maken.

Als je een stengel van fluitenkruid tussen je vingers neemt en erop blaast, hoor je een fluitend geluid. Dit geluid ontstaat doordat de lucht in de holle stengel gaat trillen.

Dus op fluitend naar de zomer …

Geplaatst in Dat viel mij op, gedachten, Leuk om te doen

Avondwandeling

Vanavond een mooie wandeling gemaakt in de polder. Ideaal om zo vanuit de voordeur de natuur in te kunnen lopen. Het was heel rustig op vogels, koeien en hazen na. Een heerlijke ontspannende wandeling en weer volop energie getankt en inspiratie opgedaan voor mijn blogs. De beste ideeën krijg je buiten …