Geplaatst in Boeken, seizoenen

Zomerlezen #1

Heerlijk in de schaduw met een verkoelend zeebriesje zit ik in de tuin onder de hazelaarboom te lezen. Lachen met een grappige roman, wegduiken in mooie verhalen, lezend over het leven op het platteland of bladerend in de boeken over eten of tuinieren allemaal onder het motto If you have a garden and a library you have everything you need

En hier zijn ze dan mijn nieuwe boekentips voor meer groen geluk.

Pluk&proef

Anna Koster laat in Elke week bloemen op je bord, Fleur je eten op, op 52 beeldcolumns zien dat het kan, elke week biologische bloemen op het menu, in een salade, soep, taart of drankje. ‘Elke week bloemen op je bord’ nodigt je uit om in je tuin, op je balkon en zelfs in je vensterbank met eetbare natuur aan de slag te gaan.

Een kleine groentetuin in potten &bakken van Nellie en Pierre Tourmente over groenten, kruiden en klein fruit kweken op je terras of balkon. Om groenten te kweken is er niet altijd een grote tuin nodig.  Met praktische tips voor de aanschaf van potten, plantenbakken en potgrond, voor het onderhoud van de zelfgekweekte groenten en voor het decoratieve aspect van de groentetui

In het Het Paradijs van Nicolien Mizee vind je zeven verhalen met de tuin in de hoofdrol. Het zijn geestige en fijnzinnige verhalen, over twee blauwebessenstruiken, een tuinfeest, over het identiteitsloze van tuinierkleding en de hagenpreek van een alternatief genezeres.

En dan nog Het Groene geluk van Eline van Lancker. Van wildplukken tot vogelspotten, van tuinieren tot bosbaden: in dit boek ontrafelt ‘urban treehugger’ de mentale gezondheids-voordelen van de laatste outdoorhypes. Niet als de zoveelste zweverige pseudotherapie, maar gestoeld op wetenschappelijke feiten en met een stevige dosis humor en (zelf-)relativering.
Vol prachtige illustraties, grappige weetjes en praktische tip

Plattelandsavonturen in Frankrijk en Friesland

Nog meer boeken om in weg te duiken deze zomer:

De Hemel van Ilja Gort over de Nederlandse ras-optimist Abel en zijn nuchtere vrouw Angela die in een Zuid-Frans kasteel een esoterisch centrum beginnen dat ze ‘Hemel op Aarde’ noemen. Ze worden bijgestaan door motorbendeleider Sjeng, zijn vrouw Kimberley (begiftigd met paranormale gaven) en Plato, een wijsgerige ezel die kan spreken. Helaas wordt hun perfecte wereld ruw verstoord door de komst van een bende zware criminelen.

Na het overlijden van haar man besluit Petra Possel het roer drastisch om te gooien: ze verhuist naar een voormalig walvisvaardersdorp aan het Friese IJsselmeer. Met veel zelfspot beschrijft ze in De stad uit haar eerste schreden op het platteland. 
Een stadse dame van middelbare leeftijd, een ‘weduwvrouw’, die in haar eentje naar een dorp met tweehonderd inwoners trekt is niet alledaags, maar als er ook nog een nieuwe man over de vloer komt, houden zelfs de kleine dorpsjongetjes het niet stil. Openheid is de beste verdediging, ontdekt Possel al snel en zo ontwapent ze de Zwaluwman, de Sokkenvrouw en de rest van de ‘mienskip’.

Geplaatst in Boek en Beeld, Boeken, Dat viel mij op, gedachten, Muziek

When we were young

Op mijn De moeite waard pagina van mijn blog plaats ik iedere maand interessante boeken, een bijzondere song en een film die mij aanspreekt.

Deze keer is het onderliggende thema tijd: ouder worden, herinneringen aan vroeger en verwachtingen voor de toekomst. Neem gerust eens een kijkje.

Look back to the best of days
Collecting all yesterdays
As they build up one by one

How we beg and we borrow
Say we’ll do it tomorrow
But tomorrow never seems to come

Over eindeloos leven gaat het boek Het eeuwige leven van Matt Haig, Koen Haegens onderzoekt in De verstrooide tijd met verwondering en humor hoe we tijd vermorsen, ongemerkt door onze vingers laten glippen, maar ook hoe we kunnen leren de tijd te nemen en te rekken.  Morgen en Morgen en Morgen van Gabrielle Zevin is een opwindende en duizelingwekkende roman over vriendschap, beperking, creativiteit, en boven alles over onze behoefte aan verbinding: lief te hebben en geliefd te worden. Café Morgen van Renee Kapitein is een roman als een kroegavond, vol levensverhalen, meningen en waarheden… .Bezwete Inkt van Cecile Koops is een bundel met korte en langere verhalen. Spannende, vrolijke, zware en lichte verhalen die intrigeren.

Muziek

Als song staat ‘When we were young van Passenger op de pagina. Prachtige muziek, bijzondere tekst en er is ook een geweldige videoclip gemaakt.

We used to never say never,
Used to think we’d live forever
Flying free beneath the sun
Days go running and hiding
The weeks go slipping and sliding
Years leave quicker every time they come
Remember when we were young

Film

Voor de filmtip heb ik Hope Gap gekozen. Het is een ontroerende, realistische en poëtische zoektocht naar liefde, geluk, wanhoop, dood en het leven. Een mooi, klein drama.

De fotografie is sfeervol met prachtige beelden van de Engelse kust. De muziek is heel mooi en zeker ‘I have been here’ is bijzonder.

Geplaatst in Boeken, Dat viel mij op, post

Don’t give up

Lange tijd was het onduidelijk wie de winnaar zou worden. Ieder jaar zag het er naar uit dat wij het zouden redden. Maar nee, deze eerste week van mei 2023 is het beslist: de rups/mot heeft gewonnen. Hij heeft de strijd nooit opgegeven en toegegeven, wij hebben op enkel de snoeischaar na, ook geen echte belemmering voor hem en zijn veelvuldige vrienden opgeworpen.

De eerste twee grote buxusstruiken zijn nu bijna tot aan de grond kortgeknipt en drie potten met kleinere planten helemaal geledigd. Nog een aantal struiken in de achtertuin en de meters lange haagjes in de voortuin te gaan.
Zo jammer maar het zat er aan te komen. Sinds jaren woedt er in Nederland en ook in Zeeland de buxusmot(rups)plaag. Heel veel heggen en haagjes, struiken en potplanten hebben al het onderspit gedolven van deze kleine geelgroene rupsen en de motten met hun witte vleugels met bruine randen.

Rupsje nooit genoeg

De buxusmot (Cydalima perspectalis) is een vlindersoort uit de familie van de grasmotten (Crambidae).  
De buxusmot komt van oorsprong voor in Oost-Azië (Japan, Zuid-Korea, China). Volgens onderzoek van de Universiteit van Bazel werd hij in 2006 in Europa geïntroduceerd via verpakkingshout van natuursteen uit Azië. Nadien ging de verspreiding snel vanuit Duitsland en Zwitserland naar de rest van Europa. De soort werd in Nederland voor het eerst vastgesteld in 2007, toen een vlinder werd gefotografeerd in het Zuid-Hollandse Boskoop.[1] Hoewel de soort een aantal jaar alleen lokaal leek voor te komen langs de rivieren in Zuid-Holland, Noord-Brabant en delen van Utrecht, dook hij ook elders in het land op. In 2018 kwam hij al in heel Europa voor.
De jonge rupsen eten delen van het bladmoes. Volwassen rupsen kunnen in korte tijd een plant volledig ontbladeren. Op de aangetaste planten blijft het spinsel achter.

Ondanks dat er heel veel middelen aangeprezen worden hebben wij deze nooit gebruikt. Ten eerste gebruiken we sowieso geen bestrijdingsmiddelen in onze tuin en daarnaast is het water naar de zee dragen. Dus we hebben het geprobeerd met tijdig snoeien en de vogels lekker laten snoepen van de rupsjes. Maar uiteindelijk is de knoop nu doorgehakt en gaan we in het najaar onze haagjes in de voortuin vervangen door andere planten die geen last krijgen van deze veelvratertjes.

Colofon

De info met een aantal bijbehorende foto’s is van Wikipedia.
Voor wie meer wil weten over Rupsje Nooit Genoeg, bekijk en lees dan met een glimlach het super leuke boek van Eric Carle.
En wonderschone rupsen en vlinders kun je bewonderen in het artikel van Jasper Voorn van het Paradijsvogelsmagzine.nl : Rupsje Nooitgenoeg/ Van veelvraat naar prachtige vlinder