Bluemonday

Vandaag is het Blue Monday, zo gezegd de meest deprimerende dag in januari.

Je ziet het pas als je het door hebt:

De reisbureau -advertenties. Dit is namelijk dé tijd om een verre vakantie te boeken, of in ieder geval weg te dromen over zomerplannen. De dagen zijn nog kort, het is vroeg donker. De kerstboom met alle toeters en bellen is de deur uit en je goede voornemens zijn misschien ook al gesneuveld. De derde maandag van januari is Blue Monday- de meest depressieve dag van het jaar. 

Onzin natuurlijk. Zoals zoveel hypes is het één grote marketingstunt: Blue Monday werd bedacht door de Britse psycholoog Cliff Arnall voor de Britse reisorganisatie Sky Travel, die mensen wilde overhalen om alvast hun zomervakantie te boeken.

En daar trappen we (ik in ieder geval) niet in !

Vandaag schijnt de zon zon, achterkleinzoon is gelukkig weer thuis na ziekenhuisopname, jongste kleindochter heeft een heel mooi rapport, de honden zijn vrolijk aan het rennen tijdens onze wandeling, afgelopen zaterdag hadden we een leuk familietreffen en vrijdag lunchte ik gezellig na vele jaren elkaar niet te hebben gezien met een oud-collega.

De glazen voorraadpotten zijn weer gevuld met heerlijke vruchtenthee, een grote stapel boeken ligt te wachten, de platenspeler draait zijn rondjes, ik heb een aantal fijne collages gemaakt, mijn breiwerk vordert gestaag en vanavond aten we een lekkere gezonde groenteschotel.

Mijn geluksmomentjes van vandaag en afgelopen week geven mij een sunny monday.

En om nog meer op te fleuren een mooi gedicht tegen de bluemondayblues. Gedicht tegen de winterblues

Luister goed 

ik moet dit
fluisteren. Het is nog 
niet bekend.

Ver weg, zeg 
aan de achterkant van het heelal,
bestaat een wereld.

Het is er blauw. De mensen daar –
ze heten anders, maar 
het woord daarvoor weten wij niet –

zien alles blauw.
Zien. 
Ja. 

Want in het echt,
hoe kunnen wij
dat weten? We zijn 

er niet geweest. 
Wij kennen slechts 
dat radeloos bericht,

vreemd 
als een onbekend gedicht,
opgevangen door een satelliet: 

“Blauwe wereld hier aan
rest van het heelal. Is daar 
iemand? Laat u iets horen? Wij snakken naar contact.” 

Dat was het. Mooi hè.
Wij toch ook?

Diet Groothuis
uit: DICHTER. Blauw