Waar komen we vandaan, waar gaan we naar toe, wat bepaalt wie we worden?
Is het toeval of geluk, omdat je in een bepaald land woont, de juiste naam en huidskleur, opleiding of geloof hebt?
In de afgelopen weken las ik een aantal boeken over landverhuizers uit Europa naar Amerika/Canada. Verhalen over Nederlanders, Duitsers, Ieren en andere nationaliteiten die allemaal in de 19de en begin 20de eeuw hun land verlieten vanuit armoe, honger, oorlog en onderdrukking. Maar tussen de soms schrijnende en onthutsende verhalen las ik ook een prachtig boek over een Kameroens gezin dat een nieuwe start wil maken in het land van de onbeperkte mogelijkheden in 2017 en het aansprekende verhaal van een eiland waar generaties van verschoppelingen hun thuis hebben gebouwd.
Migratie is een thema dat ook nu heel actueel is. Om reden van oorlog, honger, onderdrukking en vervolging maar ook armoede en uitzichtloze situaties zwerven miljoenen mensen over de wereld op zoek naar beter.
Dichtbij
Vorige week kwamen bij ons in de buurt in het nabij gelegen vakantiepark 80 Ukrainse vluchtelingen aan. Zij verblijven hier waarschijnlijk tot einde van dit jaar en gaan dan naar een ander opvangadres. Gevlucht voor oorlog in hun land …
Collegablogster Matroos Beek schrijft regelmatig over jonge minderjarige asielzoekers die in haar Wereldklasse kennis maken met onze taal, cultuur en meer. Haar blogposts geven een aangrijpend ontroerend inzicht in de (on)mogelijke dromen en kansen op een betere toekomst voor deze jongeren.
Ik ben dankbaar dat we een veilig thuis hebben, geen honger, geen armoede, in alle vrijheid je mening kunt geven en niet vervolgd of onderdrukt wordt om je geloof, ras of politieke overtuiging, dat ik gewoon aan de bright side of life zit.
Naar het paradijs
América
De song van London Grammar ‘America’ sluit hierop aan.
“And I hope that you find it, all that you need
I hope that you stay young and wild and free
You’ll have America
And I hope that you’re better than all of your friends
I hope that they hold you until the end
You can have America
And see where I found you, where they all lay
All of the greats, they are here to stay
Here in America
And I hope that you’re finding, all that you are
I hope that it sets you up high, oh-oh, oh-oh
In the heart of America
And see where I found you, where they all lay
All of the greats, they are here to stay
Here in America
And I hope that you’re finding, all that you are
I hope that it sets you up high, oh-oh, oh-oh
In the heart of America
Colofon
Op mijn De moeite waard pagina vind je de boeken, de muziek en ook mijn filmkeuze deze keer de serie 1883. Hierin wordt de familie Dutton gevolgd terwijl ze op reis gaan naar het westen door de Great Plains naar het laatste bastion van het ongetemde Amerika. Het is een grimmige hervertelling van de westerse expansie en een intense studie van een gezin dat de armoede ontvlucht om een betere toekomst te zoeken in het beloofde land van Amerika – Montana.
Bright sight of life 
Die miljoenen mensen die rondzwerven vanwege armoede, die worden nu gelukszoekers genoemd. En dat terwijl wij daar de bodem leegroven van grondstoffen om hier groene sier te maken.
LikeGeliked door 1 persoon
Er zijn prachtige boeken over geschreven, dat klopt.
Migratie is eigenlijk altijd een actueel gegeven geweest maar met de ontwikkeling van landen, volken en techniek nam/neemt het een superhoge vlucht, dat zien we nu ook. Ik wens de Oekraïners het allerbeste.
LikeLike
Dat Oekraïners nu nog hun land ontvluchten na een heel jaar oorlog is toch schrijnend. En alles draait om macht(smisbruik). Het moet ongelooflijk moeilijk zijn om ver van huis en familie en geboorteland en de eigen cultuur een nieuw leven op te bouwen.
Ik ga een paar van je boeken noteren.
LikeLike
Gelukkig krijgen bijna alle Oekraïners hier een veilig onderkomen en hangt er geen uitwijzing boven hun hoofd. In mijn school zitten nog meer Afghanen en Syriërs. Zij zijn slechter af. Momenteel wordt 90% van hen uitgewezen… ook al kunnen zij niet terug naar hun land. Het stemt me droevig. Maar ik ben blij dat je aandacht besteedt aan de vluchtelingen. Ik heb velen in mijn hart gesloten. Vandaag weer een heel fijne dag met hen gehad. We bezochten een begraafplaats en hebben op muziek vijf nieuwe woorden aangeleerd (rappen). Hun dankbaarheid en blijheid is het mooiste cadeau wat je kan krijgen.
Dank ook voor de verwijzing naar mijn blog.
LikeGeliked door 1 persoon
Wat Matroos Beek ook schrijft (hier, en op haar blog): het blijft vreemd hoe verschillend vluchtelingen / asielzoekers behandeld worden. Dat maakt het hele vluchtelingendrama nóg schrijnender, vind ik. Ook hier in DK krijgen Oekraïeners een voorrangsstatus. Waarom? Nou ja, jij weet het antwoord op die vraag ook niet… goed dat je het onderwerp hier ter sprake brengt, en het lijken me fascinerende boeken. Ooit, als ik weet tijd over heb…
LikeLike
De blogs van Matroos Beek vind ik ook altijd prachtig geschreven. Zelf neem ik veiligheidsexamens af en de Oekraïners zijn de enige die meteen dit examen mogen doen zonder verblijfstitel. Alle andere nationaliteiten moeten wachten op die status voordat ze aan het werk mogen. Wat mij betreft mag iedereen die kansrijk is net als de Oekraïense mensen meteen examen komen doen bij ons in hun eigen taal om daarna aan het werk te kunnen gaan. Des te eerder leren zij onze taal, onze cultuur kennen en integreren ze in onze samenleving. De blijdschap die je ziet als deze mensen slagen! Mensen met nationaliteiten vanuit de hele wereld en allemaal op zoek naar een betere toekomst, vaak afkomstig uit landen waar ze in oorlog leven of vervolgd worden om geloof, sexuele voorkeur of wat ook.
LikeGeliked door 1 persoon