Geplaatst in post

Hoofdzaken

Ik hou van hoedjes. Maar heb eigenlijk geen lef genoeg om ze te dragen. Nou ja wel bij mooi weer dan zet ik mijn witte stro zonnehoed of mijn zonneklep en in de winter tegen de kou gebreide mutsen en baretten op mijn hoofd. Maar zoals men het 100 jaar geleden deed, nee dat durf ik niet.
De mooiste hoeden vind ik overigens ook de modellen uit de jaren 20/30 van de vorige eeuw. Ja toen droeg iedereen een hoofddeksel op straat, de boulevard, de tuin en op het strand. In de winter uit stof of vilt, in de zomer uit stro.

Mode

Deze zomer zie je gelukkig meer hoeden, petten en caps dan andere jaren. Linnen vissershoedjes, baseballpetten, zonnekleppen en stro/zonnehoeden (vooral op het strand). Er is keuze zat: design, stoer, chic, hip en elegant. Het is blijkbaar weer in de mode als je de trendsetters, influencers en moderedacteuren moet geloven. En misschien zet deze trend echt door en durf ik dan ook een mooi gek hoedje op te zetten. Ik kijk er naar uit…

Met leuke hippe benamingen zoals bucket hat, fluffy hat, flaphoed en vissershoedje worden ze in vele kleuren en materialen aangeprezen.

Block de zon

Hoedjes en petten bieden de allerbeste bescherming tegen zonnestralen. Hoe breder de rand van de hoed hoe meer schaduw. En petten of hoeden beschermen dan ook je nek, mits je ze (petten) achterstevoren opzet of ze (de hoeden) wat groter formaat hebben.

Een hoed is een type hoofddeksel. Een hoed heeft vaak, maar niet altijd, een rand. Zowel mannen als vrouwen kunnen een hoed dragen. De hoed voor vrouwen is doorgaans kleuriger en gevarieerder van vorm. Een hoed kan gedragen worden • als bescherming tegen weersomstandigheden, • als versiering, • om een kaal of kalend hoofd aan het zicht te onttrekken, • als hoofdbedekking in kerken, • als kenmerk van een groepsidentiteit en • om een bepaalde stand of formele functie aan te duiden.Wikipedia (NL)

Vandaag heb ik een hoed gekocht
bij de kringloop in de stad.
Manlief heeft hem uitgezocht,
we lopen naar het zebrapad.

De auto’s blijven netjes wachten,
we worden hier en daar gegroet.
’t Is of ze ons heel hoog achten,
komt dat nu allemaal door die hoed?

We worden vorstelijk benaderd,
“mevrouw, meneer, wat kan ik voor u doen?”
Een keurige man knikt en buigt waardig,
ik waan me in de tijd van toen.

‘k word geholpen in mijn jas,
deuren gaan voor me open,
men draagt voor mij de grote tas,
vraagt; “zal ik met u meelopen?”

Ik heb de hele dag genoten
van de aankoop van die hoed.
Dat die maar 50 eurocent kostte
vervult me met een opgelicht gemoed.

En nog even wachten: op de 2dinsdag in september dan zien we natuurlijk zoals ieder jaar weer de gekste exemplaren tijdens de hoedjesparade met Prinsjesdag.

Geplaatst in Boeken, post

Zomerlezen

Deze week kocht ik weer wat nieuwe boeken. Er zat een leuk cadeau bij van de boekwinkels van de actie Zomerlezen. Een bundel met verhalen met de mooie passende titel zonnegloren. De slogan van de zomerlezencampagne van 2022 is “Welk boek pak jij deze zomer?”
Hebben jullie al boeken uitgezocht om lekker te lezen in de tuin, het strand, terras of bij het zwembad?
Of weet je nog niet wat je gaat lezen deze zomer? In dit blogje wat zonnige boekentips voor een zomer vol boeken en een zomerlezengedicht.

Laat je verrassen en laat je inspireren

Verhalen, gedichten en romans

Als fervent lezer stelde Matthijs van Nieuwkerk speciaal voor Zomerlezen een bundel samen met zijn favoriete korte verhalen. Welke verhalen inspireerden hem? Welke verhalen raakten hem en zal hij nooit meer vergeten? Het zomerlezengeschenk Zonnegloren brengt de verhalen samen die grote indruk maakten op Van Nieuwkerk, de verhalen die hem altijd bij zijn gebleven, de verhalen die iets voor hem betekenen. Om nog eens te benadrukken waarom je deze verhalen moet lezen, schreef hij een inleiding bij de bundel, zodat je deze zomer al lezend op ontdekkingsreis kunt.

Confronterend en indrukwekkend is de roman Koning van de barraca’s. Daniël is de Koning van de barraca’ s in Maputo, Mozambique. Hij flaneert van bar naar bar, en vooral van vrouw naar vrouw. Als hij de Portugese Cristina ontmoet, lijkt zijn toekomst verzekerd. Op het eerste gezicht lijken ze een koppel dat alle clichés bevestigt, maar misschien vormen ze wel een uitzondering. Tegen een achtergrond van veranderende wereldverhoudingen weet Femke van Zeijl op lichtvoetige wijze thema s als macht, gender, cultuurverschillen, armoede en rijkdom tot een prachtig verhaal te verweven, waarin interculturele relaties de kern vormen.

In het gedichten bundel ‘De Zon gaat vrolijk onder en komt lachend weer op’ van Eric van Laere maakt hij zijn overtuiging waar dat poëzie dichtbij de aarde moet blijven.
Toch is er hemel genoeg, mede dankzij zijn omgeving die hij zo uitbundig bezingt: ‘Hier bij ons is de verte dichtbij/ lijkt de afstand vergeten/ wordt er niets afgemeten/ hier bij ons is de ruimte nog vrij’.
Hij kijkt niet alleen uit zijn raam, maar blikt ook in zijn geheugen. Er zijn herinneringen aan zijn jeugd zoals de dansles: ‘Zenuwachtig wachtend op het sein/ om zonder je te haasten toch als eerste/ bij de meiden aan de overkant te zijn’.
Of de meisjes in ,‘Nellie van de warme bakker’ bijvoorbeeld. Het liep met haar niet zo lekker: ‘Zij maakte plannen maar vergat/ dat ik het liefst die dingen wilde/ waar zij geen zin in had.’
De vreselijke, de heerlijke onbeholpenheid van jonge liefde. Menigeen zou er alles voor geven om óók naar dat land terug te kunnen keren. Je eerste zoen nog eens overdoen.

De vrolijke dagboekroman ‘Ook dat nog’ gaat over een gescheiden moeder in haar ‘tweede leven’, een millennial in een identiteitscrisis en een hippieoma in een bejaardenoord. We leven we mee in het jaar waarin alles verandert.

Na haar scheiding moet de vijftiger Roos het doen met een saaie baan en een flatje. Roos is boos en schrijft haar frustraties van zich af. Wanneer dochter Maddy na een verbroken relatie bij Roos intrekt, lopen de spanningen hoog op en grijpt ook Maddy naar de pen.

Ondertussen belandt Oma Loes, een voormalige dolle mina, na een gebroken heup in een zorgcomplex tussen de ‘wandelende graftakken’. Haar activistische hart bloeit op en ze trekt weer ten strijde. Nu tegen de stereotypering van ouderen.


COLOFOON

De foto’s zijn van pixabay (cover)en mijzelf. De beschrijving van het gedichtenbundel van Eric van Laere komt uit de PZC, die van de andere boeken van Hebban.nl.