winter – Pagina 4 – Bright sight of life

Soms valt een verfilming van een boek erg tegen. De beelden die zich tijdens het lezen in je hoofd hebben gevormd komen niet overeen met de film op het grote doek in de bioscoop.

Met enige terughoudendheid nam ik vorige week dan ook plaats in de bioscoop om naar ‘Small Things Like These ‘ te kijken. Ik had de gelijknamige (prachtige) bestseller van Claire Keegan in het Engels en Nederlands gelezen en was er erg van onder de indruk. Zou de film net zo mooi en aangrijpend zijn?

Small Things Like These speelt zich af in Ierland tijdens de jaren ’80 in de week voor kerst. Een echte kerstfilm met een boodschap.

In een klein stadje op het platteland van Ierland wordt de dagelijkse routine van kolen- en houthandelaar, echtgenoot en vader Bill Furlong in de dagen voor kerst ruw verstoord door de ontdekking van een verborgen geheim wanneer hij een bestelling aflevert bij het plaatselijk klooster. De film belicht het schokkende schandaal van de Magdalena-wasserijen in Ierland. Van de jaren 1820 tot 1996 hielden de nonnen van deze orde jonge (meestal ongewild zwanger) vrouwen en meisjes gevangen en dwongen hen tot werken in de wasserijen onder verschrikkelijke omstandigheden.

Het kleine havenstadje waar Bill Furlong woont, wordt in bijna alles gecontroleerd door de katholieke kerk. Terwijl Bill hard werkt om zijn gezin te onderhouden, ontdekt hij verontrustende geheimen in een tuchthuis dat wordt gerund door de katholieke Magdalenazusters onder leiding van Sister Mary. Door de onthullingen wordt Furlong geconfronteerd met zijn eigen verleden en maakt een persoonlijke keuze tegen de machtsverhoudingen in.

De film is erg minimalistisch maar laat juist zien dat minder in dit geval meer is. Wat ik heel mooi vind is dat Small Things Like These trouw blijft aan de novelle van Claire Keegan. In een krappe 97 minuten en een handvol eenvoudige scènes met kale dialogen beleef je het levensverhaal van Bill Furlong en dat van een van de gevallen jong meisjes.

Het goede doen vanuit je hart

Een mooie film voor de adventstijd die vandaag begonnen is.

In de buurt hoor je deze dagen veel gezaag. Een keer in het jaar is de grote knipbeurt voor de knotwilgen. Kleine en grote bomen staan in de vale winterzon te wachten op hun knipbeurt. Getooid met vele lange takken klaar voor het knotten. Op de dijken bij het natuurgebied wordt het knotten gedaan door vrijwilligers van de natuurorganisatie, hier in de tuinen zijn het de buren zelf die de snoeischaar en zaag ter hanteren. Stuk voor stuk worden de takken of ‘wilgentenen’ geknipt net zo lang totdat er een kale kop overblijft.

In sommige tuinen komt dan later deze week een takkenrij te liggen, een natuurlijke wilgenhaag als afscheiding. Zo krijgt het oude hout een mooie tweede leven als ideale nestplek voor de vogels.

Het knotten past goed in het cylcus van het jaar: oud hout weghalen om ruimte te maken voor nieuwe groei. Op de boom met de uitlopers en in de haag als babykamer voor jonge vogels.

Met mijn muts op loop ik later op de dag langs de kale koppen. Het zal niet lang duren voordat de jonge scheuten zichtbaar zullen zijn nu dat de dagen gaan lengen.