Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op, gedachten, Quote

En, hoe gaat het nu?

In januari deed ik mee met de leuke workshop collages maken van het Suffetutten netwerk. We maakten toen ook een ‘afspraak met onszelf’, een puntenlijst (uiteraard aangekleed met plaatjes) met onze doelen en een persoonlijke wens voor 2023.

Het A4tje dat ik maakte werd in een enveloppe gedaan met mijn adres erop en zou begin juni bij mij in de brievenbus vallen. Om dan te kijken wat er van de doelen en de wens in het eerste halfjaar terecht gekomen was.

Inderdaad vorige week bracht de postbode een brief aan mezelf gericht. En ja daar lag de afspraak met de drie punten voor mij op tafel:

  • Leven met aandacht
  • Kleine avonturen
  • Even wat anders (aandacht voor je mind en een dosis humor)

En tenslotte het belangrijkste, ik noteerde als mijn persoonlijke wens:

BLIJVEN LACHEN

Nu dat er het eerste halfjaar van 2023 bijna al weer achter ons ligt, is er dus een goed moment om de balans op te maken: bewuster gaan leven dat lukt steeds beter al waren er nog wat hobbels door mijn ongelukkige val. De naweeën daarvan hebben mij ook een beetje weerhouden (vooral in fysieke zin) om kleine avonturen te ondernemen en te beleven. Even wat anders heb ik vooral in mijn boeken en muziekkeuzes gezocht. Wat andere genres, ander geluid. Kijk maar op mijn De moeite waard pagina. En tot kleine avonturen en even wat anders reken ik zeker ook de ontzettend leuke blogmeeting in Antwerpen afgelopen maand.

Maar ja 2023 is nog lang niet voorbij en als ik met mijn fysieke beperkingen beter leer om te gaan (dus veel ademhaling en ontspanningsoefeningen, in plaats van fietsen de benenwagen gebruiken, niet meer met hoofd naar beneden bukken en zo weinig mogelijk trappen naar beneden lopen) dan lukt het vast en zeker ook met de (kleine!) avontuurlijke uitdagingen.

Maar blijven lachen is toch echt het (best) moeilijkste en leukste tegelijk.

Do what makes your soul shine

Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op

Ontmoeting in Antwerpen

Een bijzondere ontmoeting in het Antwerpse. Kennismaking met vijf collegabloggers in de schone stad aan de Schelde. Een mooie stadswandeling van maar liefst een kleine 10 kilometer (bevestigd door de stappenteller op mijn telefoon) onderbroken door een gezellige lekkere lunch en in de namiddag een kopje koffie op terras. Wat een prachtige dag mochten we onder de inspirerende leiding van onze eigen Antwerpse gids MyriamC (https://myriamsditjesendatjes.com/) beleven. Van het diamantkwartier over de exotische markt, door het stadspark, langs het toneelhuis, verborgen groene oases zoals het Maarten Luther plein. We kwamen langs de drukke chique winkels met veel shoppend publiek, de Scheldekades met verkeersdrukte van toeristische wandelaars en fietsers, gingen de diepte in op de oude houten roltrappen naar de Scheldetunnel. Uiteraard zaten bekenden zoals Het Steen, de Grote Markt en de kathedraal ook op onze route. Maar heel apart en voor mij nieuw waren de ‘parels’ zoals het Toneelhuis, de Beurs en de magnifieke Sint Carolus Borromeuskerk gewijd aan een voor mij persoonlijk bijzondere heilige. We vertrokken en eindigden op het Centraal Station, dat alleen al de moeite waard is om te bekijken. Zoveel stappen op de keien, zoveel indrukken opgedaan, zoveel moois gezien en bewonderd en dat allemaal in het fijne gezelschap van de lieve collega’s Myriam, Bea, Riet, Lieve en bij de lunch ook Granny.

Omhoog

Ik maakte een kleine impressie van de beelden van al dat wonderschoons. En voor een andere kijk: gewoon omhoog om zo de mooie gevels, schoenen op lijnen het park , indrukwekkende plafonds, Mariabeelden aan huizen, de roltrappen en een ‘blauweregen hemel’ vast te leggen.

De bijzondere beeld en woord kunst op straat, aan muren en gebouwen bewaar ik voor een volgend blogpost.

Geplaatst in Dat viel mij op, Foto, Kunst

Kleur bekennen

Deze week kwam ik dit fraaie plaatje met oranje tulpen tegen. De titel voor een blogje ‘Kleur bekennen’ was snel bedacht. Want morgen is het Koningsdag en dat vraagt om kleur en niet zo maar een kleur, nee het is natuurlijk oranje boven. Dus een blogje over oranje en het koningshuis? Nee dat dan ook weer niet, wel over tulpen uit Zeeland en de kijk op de wereld.

Een andere kijk

De laatste jaren zijn er steeds meer tulpen velden in Zeeland. Het geeft kleur aan het landschap in de lente en trekt veel bekijks aan. Vooral om te fotograferen en dat wordt soms teveel van het goede. Bij sommigen staat daarom een bordje dat je foto’s mag nemen maar liefst vanaf de rand. En ja soms steekt er een boven het maaiveld uit of heeft een afwijkende kleur. Dat is het mooie aan de buitenwereld anders zijn maakt het juist aantrekkelijker.

Zeeuwse kleur

Colofon

De foto’s met de Zeeuwse tulpenvelden zijn genomen door Djuli Bravenboer, Astrid van Langeraak en Ria Overbeeke