Geplaatst in post

Post voor Monty

Afgelopen week viel de kaart van de dierenarts voor de jaarlijkse controle en inentingen voor Monty in de bus. Niet dat hij er erg van onder de indruk was, maar ik vond deze persoonlijke uitnodiging wel erg leuk.
Ik realiseerde me toen dat we Monty al weer vier jaar hebben. In februari 2018 adopteerden we hem, een import asielhond uit Portugal met de naam Boing volgens zijn paspoort. We vonden Boing niet zo bij hem passen en hebben hem Monty genoemd naar Monty Python, de super leuke Engelse serie uit de jaren 60 /70 met de silly walks en komische scenes. Waarom deze naam? Natuurlijk omdat hij af en toe echt gek kan doen, crazy sprongetjes maakt en gewoon grappig is. 

En het is alsof hij de wereld daadwerkelijk met een blije blik bekijkt.


Always look at the bright sight of life

Na de eerste drie jaren van zijn leven als zwerfhond en asielhond in Portugal te hebben doorgebracht, heeft hij vier jaar geleden dus zijn nieuwe thuis bij ons in Zeeland gevonden.
Er is nogal wat veranderd sinds zijn komst. Hij springt niet meer zoals in het begin tegen de muren aan (kwam omdat hij anderhalf jaar lang in een betegelde binnenruimte opgesloten had gezeten), is niet meer bang van de stofzuiger en andere huishoudelijke apparaten (behalve de enge toaster waar soms brood uitvliegt) en ook van vreemden schrikt hij niet meer zo.
Het is een vrolijke blije hond die je vaak aan het lachen maakt, ondeugend en altijd opgewekt. Hij houdt van de vuilnisauto en begroet de mannen iedere keer uitbundig als ze vuilnisbakken komen legen (waarschijnlijk een positieve herinnering aan zijn zwerversbestaan op straat), hij racet graag over het strand en door de duinen (vooral vanwege de konijnen). Hij maakt gekke rondjes van vreugde in de tuin en graaft vrolijk in de borders.
Als een echte straathond steelt hij als het maar enigszins kan theedoeken, sokken, handschoenen, plaids en washandjes om alles te verzamelen en vervolgens te slopen.

Maar het belangrijkste, zoals het ook zo mooi verwoord is in het leuke boek
‘Marley & ik’ van John Grogan (is ook prachtig verfilmd): “zijn betuigingen van liefde zijn grenzeloos” .


Geplaatst in post

Wind

“Ik hoop vooral dat iedereen een beetje kan genieten van de storm”,
aldus Corrie van Dijk, voormalige weervrouw en naamgeefster van de storm die vandaag over Nederland raast.
Met wind en zeker met storm is het net als in het leven: het kan tegenzitten of meewerken en dan meevallen. Je kunt er een duw in je rug van krijgen om vooruit te kunnen of juist om te vallen. Of je moet er hard tegen aan gaan en dat kan dan flink tegenvallen en soms zelfs mislukken.
Dat tegen de wind inlopen best zwaar is, merkte ik vanochtend tijdens mijn wandeling toen ik amper vooruit kwam met zoveel ‘Corrie-wind’ recht op me af. Toch was het ook genieten zo met de elementen en was ik blij even buiten te zijn.

Met de neus richting de toekomst
en de gedachten uitwaaien in de wind

Loesje

Ik vond twee mooie afbeeldingen voor dit blogje. De coverfoto is een beetje symbolisch voor de wind: beweging, kracht, maar zeker ook plezier. Is het de wind of is het toch de persoon zelf die naar achteren buigt? De zwarte rok mooi opgebold herinnert mij aan oude foto’s van vrouwen in klederdracht uitkijkend over zee zoals de twee vrouwen in de andere afbeelding, met zo te zien geen storm maar wel wind.

Geplaatst in post

Blij

Een aantal jaren geleden zag ik een leuke tekstcollage van auteur Susan Smit met wat haar happy maakt.
Opvallend vond ik dat er best wat dingen bij zaten waar ik zelf ook blij van werd (en overigens nog steeds word). Zoals de ‘Klaprozen langs de weg’ of ‘Pure chocolade’. Haar blijmakers zijn overigens bijna allemaal kleine ‘normale’ dingen uit het dagelijks leven.
En dit is juist het mooie er aan. Blij worden van kleine dingen die eigenlijk grootse dingen zijn. Zoals mijn jongste kleinzoon die het tasje van zijn zusje draagt en haar handje vasthoudt op het voetbalveld.

In mijn laatste Seasidesblogpost schreef ik dat ik niet zo van de bucketlijstjes en het afvinken van to do’s ben, maar liever droom van dingen die me blij maken en waar ik me op verheug. Niet om ze te kunnen afvinken om dan naar het volgende te kunnen racen. Nee, maar om nu alvast te kunnen genieten van de gedachte en daarmee de voorvreugde op die zonsondergangen, het zwemmen in zee en de kleuren en geuren van de zomer.
Volgens mij is dat dé Bright Sight of Life