Tag: Boeken

Geplaatst in Bijzondere momenten, seizoenen

Kerst (boom)

Gepost op door Sabine Verburg

Onze kleine, dikke ronde donkergroene noordmanspar staat er feestelijk bij. Met een warme sterrenlichtjes ketting en wat glazen transparante bollen aan de takken. Sober en ingetogen versierd maar dat dat deert hem niet, integendeel zo komt zijn vorm en kleur alleen maar beter uit.

Dit jaar weer eens een echte dennenboom na jaren met een steigerhouten exemplaar, een hele grote kunstboom en diverse echte grote en kleinere bomen met of zonder kluit.

De echte bomen zijn toch mijn favoriet misschien vanwege de geur, de vorm of de herinneringen aan vroeger, toen nepbomen echt uit den boze waren. Bij ons thuis was er altijd een echte dennenboom met echte kaarsen.
Echt betekent natuurlijk ook niet altijd perfect in grootte, vorm en takken. Maar dat is vind ik puur natuur charme.

Zo herinner ik me nog dat we ooit een boom hadden die helemaal schreef gegroeid was (niemand wilde hem hebben en dat vond ik heel zielig, dus nam ik hem mee naar huis).
Met touwen aan de boekenkast vastgebonden om hem recht te ‘rekken’, maar de eigenzinnige boom wilde lekker krom blijven en nam de boekenkast (in ieder geval het merendeel van de inhoud) mee in zijn val. En zo hadden we een leuke kerst met heel boeken onder de boom … we hebben heerlijk gelezen.  

Fijne dagen

Geplaatst in Dat viel mij op, De moeite waard, post, Quote

Het mag best wat zachter allemaal

Gepost op door Sabine Verburg

Ter gelegenheid van zijn afscheid van Rotterdam hoorde ik burgemeester Aboutaleb in een interview over zijn liefde voor poëzie en boeken vertellen.
Voor een bijzondere uitgave van Dichter (magazine van PlINT. https://www.plint.nl/shop/dichter-nieuwe-buren/) ‘Nieuwe Buren’ schreef hij het voorwoord. De redactie van Plint schreef onlangs volgende daarover:

“Milou Trouwborst tekende ook voor dit bijzondere nummer van DICHTER. waarin meer dan 25 dichters meer dan 50 gedichten schreven over nieuwe buren, nieuwkomers, vluchtelingen en asielzoekers. Over hoe het was, daar, en hoe het is nu, hier. De zachtste DICHTER. tot nu toe. We maakten het nummer in samenwerking met het COA. Ahmed Aboutaleb, toen nog burgemeester van Rotterdam, schreef voor ons een ontroerend voorwoord. We plaatsen het hieronder graag nog een keer, want het mag best wat zachter allemaal.”

Ik vind deze uitgave van Dichter in de huidige politieke droevige contest en de tijd van advent /kerst heel goed passen. Een klein maar groot van inhoud zijnde boekwerkje.

Hier de laatste alinea’s van het voorwoord:

“Maar ik kreeg op de valreep nóg iets mee. Terwijl we op de auto stonden te wachten, kwam een oom langs om afscheid te nemen. Hij gaf mij een boekje over het gevleugelde paard, het magische sprookje op rijm dat ik van de radio kende. Ik heb het nog steeds in mijn boekenkast staan.

Als ik nu aan schoolkinderen vertel dat ik dichter wilde worden, moeten ze daar meestal hard om lachen. Soms draag ik dan een kort gedicht voor en vertel waarom ik het zo mooi vind, waarom gedichten zo belangrijk zijn. Omdat je met poëzie meer kunt zeggen dan met woorden alleen. Omdat je met poëzie een brug bouwt tussen jouw hart en dat van anderen.

In deze editie van DICHTER zijn meer dan 25 dichters op hun eigen gevleugelde paard gestapt. Ik nodig de lezer van harte uit een eindje met hen mee te vliegen.”

Geplaatst in Boek en Beeld, De moeite waard, seizoenen

Van dit soort kleinigheden

Gepost op door Sabine Verburg

Soms valt een verfilming van een boek erg tegen. De beelden die zich tijdens het lezen in je hoofd hebben gevormd komen niet overeen met de film op het grote doek in de bioscoop.

Met enige terughoudendheid nam ik vorige week dan ook plaats in de bioscoop om naar ‘Small Things Like These ‘ te kijken. Ik had de gelijknamige (prachtige) bestseller van Claire Keegan in het Engels en Nederlands gelezen en was er erg van onder de indruk. Zou de film net zo mooi en aangrijpend zijn?

Small Things Like These speelt zich af in Ierland tijdens de jaren ’80 in de week voor kerst. Een echte kerstfilm met een boodschap.

In een klein stadje op het platteland van Ierland wordt de dagelijkse routine van kolen- en houthandelaar, echtgenoot en vader Bill Furlong in de dagen voor kerst ruw verstoord door de ontdekking van een verborgen geheim wanneer hij een bestelling aflevert bij het plaatselijk klooster. De film belicht het schokkende schandaal van de Magdalena-wasserijen in Ierland. Van de jaren 1820 tot 1996 hielden de nonnen van deze orde jonge (meestal ongewild zwanger) vrouwen en meisjes gevangen en dwongen hen tot werken in de wasserijen onder verschrikkelijke omstandigheden.

Het kleine havenstadje waar Bill Furlong woont, wordt in bijna alles gecontroleerd door de katholieke kerk. Terwijl Bill hard werkt om zijn gezin te onderhouden, ontdekt hij verontrustende geheimen in een tuchthuis dat wordt gerund door de katholieke Magdalenazusters onder leiding van Sister Mary. Door de onthullingen wordt Furlong geconfronteerd met zijn eigen verleden en maakt een persoonlijke keuze tegen de machtsverhoudingen in.

De film is erg minimalistisch maar laat juist zien dat minder in dit geval meer is. Wat ik heel mooi vind is dat Small Things Like These trouw blijft aan de novelle van Claire Keegan. In een krappe 97 minuten en een handvol eenvoudige scènes met kale dialogen beleef je het levensverhaal van Bill Furlong en dat van een van de gevallen jong meisjes.

Het goede doen vanuit je hart

Een mooie film voor de adventstijd die vandaag begonnen is.