Geplaatst in Leuk om te doen, seizoenen

Wollig warm

Afgelopen dagen ben ik weer lekker met de pennen aan de slag geweest. Nee, niet om te schrijven (daarom even geen blogjes, zoals jullie misschien wel opgemerkt hebben) maar heerlijk met de breipennen en wol. Vorig jaar had ik verschillende truien, een vest, col, muts en een warme deken gebreid. Deze herfst/winter als eerste een coltrui en nu nog een gewone trui. In de planning zitten ook nog een vest en spencer.

Ik hou het op makkelijke patronen die lekker snel klaar zijn. En met goede kwaliteit wol en niet al te dunne pennen schiet het lekker op.

Een fijne bezigheid in de middag en avond zeker als het buiten stormt en regent.

En zo groeit de stapel en daarmee de keuze voor wollig warme truien.

Breien is dé manier om te ontspannen. Het getik van de naalden heeft dezelfde werking als mediteren. Gevolg: een leeg hoofd, een blij gevoel en ook nog iets moois helemaal zelfgemaakt. 

Stapels schapenwol

De stapel met schapenwol groeit overigens ook. Zo las ik dat de Nederlandse schapenhouders steeds meer moeite moeten doen om de wol van hun schapen verkocht te krijgen.

De meeste van de 900.000 schapen in Nederland worden een keer per jaar geschoren. Per schaap is dat twee tot drie kilo wol. Het grootste deel van de 1,8 miljoen kilo werd geëxporteerd en in het buitenland dan verder verwerkt. Omdat de transportkosten gestegen zijn en China, voorheen een grote afnemer van Europese wol bijna niets meer importeert, is de markt ingestort en kost het de schapenboeren meer dan dat het oplevert en daarom verdwijnt een heleboel wol in de afvalcontainer.

Gelukkig zijn er veel lokale initiatieven (weliswaar kleinschalig) waarin kunstenaars, schapenhouders en (sociale) ondernemers samenwerken in projecten, onderzoeken en commerciële trajecten om wol te gebruiken. Zoals de tentoonstelling met grote wandkleding ‘Zachte Stad’ in Rotterdam. Of Het Hollands Wolcollectief dat vorig jaar 10.000 kilo wol opkocht. De initiatiefnemers hopen dit jaar 30.000 kilo te verwerken.

En dichter bij huis (het mijne) vind je de wolboerderij en boerderijwinkel Blij Bezuiden van Janny Wijna. Daar kun je garen, truien, mutsen en sjaals van wol van haar merinoschapen kopen.

Eerder schreef ik dit blogje over breien en de positieve effecten van het pennenwerk.

Geplaatst in Bijzondere momenten, Dat viel mij op, De moeite waard

Gaat het licht uit of aan?

Van Marloes Matthijssen van Elizee Tekst &Idee uit Middelburg ontvang ik regelmatig Scheepsberichten:
LEKKER LANGE POST MET NIEUWTJES EN TIPS! BIJNA ALS EEN OUDERWETSE BRIEF……..

Vanochtend kreeg ik deze column in mijn mailbox. In navolging op de berichten van collegabloggers Rob Alberts (BloggeruitAmsterdam), Koen Schyvens en John (Naastmijnschoenen.nl) is dit zeker de moeite waard om te delen.

Ongevraagd stemadvies: wees geen Schettino


Al bijna veertien jaar ben ik ondernemer, zzp’er, eigen baas. En ik stem geen VVD. Want visie was iets voor bij de opticien. Er bungelen nu bijna een miljoen mensen onder de armoedegrens, waarvan meer dan 200.000 kinderen. Het schip Nederland is aan het zinken. Het deed me aan een ander bootje denken, dus ik schreef er een column over.

𝗗𝗿𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗷 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝘂𝗳𝗳𝗲𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗖𝗼𝘀𝘁𝗮 𝗡𝗲𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱𝗶𝗮

Francesco Schettino was de trotse kapitein van de Costa Concordia, het vlaggenschip van een luxe cruisemaatschappij. Het drijvende kasteel had vier zwembaden aan boord, een winkelcentrum en dertien bars. Het schip liep op de rotsen, waarschijnlijk omdat Schettino een saluut wilde brengen aan een bevrinde kapitein op het eiland Giglio.

De scheur in de scheepswand werd groter en groter. Passagiers kregen te horen dat er een klein technisch probleem was. Of iedereen even wilde wachten in de comfortabele hut tot het ongemak was hersteld.
Schettino zat als één van de eersten in de reddingsboot. Misschien dat hij moeders met kinderen voorbij was gesprint, want je moet vrouwen tegenwoordig gelijkwaardig behandelen aan mannen. Als ze niet willen dat je een restaurantdeur voor ze opent dan hoeft een kajuitdeur ook niet.

Tijdens de rechtszaak tegen de kapitein werd het telefoongesprek afgespeeld met de kustwacht.

𝘎𝘢 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨 𝘢𝘢𝘯 𝘣𝘰𝘰𝘳𝘥, 𝘥𝘪𝘵 𝘪𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘷𝘦𝘭.
𝘕𝘦𝘦𝘮 𝘫𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘢𝘯𝘵𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘩𝘦𝘪𝘥, 𝘴𝘵𝘰𝘱 𝘮𝘦𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘻𝘪𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘦𝘹𝘤𝘶𝘴𝘦𝘴.

Schettino bleef aarzelen, greep niet in. Tweeëndertig mensen overleefden de plezierreis niet.

De gemiddelde VVD stemmer in 2023 is opvallend vaak een Schettino: mannen en vrouwen boven de 50, een keurige opleiding, alles prima voor elkaar. Ze staan aan het roer van hun eigen blinkende schip en hebben hun blik op de zonsondergang gericht. Succes is een keuze, vertellen ze nog een keer tegen de dekzwabbers met een tijdelijk nulurencontract.

Op de Costa Neerlandia staat de helft van de passagiers te dringen voor het buffet. Ze vinden het niet onethisch en zelfs strategisch om de ander bij de opschepbakken weg te duwen, om meer zalm en garnalen te bemachtigen. Zij zijn de heersers van de zee en hebben hard gewerkt voor deze welverdiende vakantie. De andere helft van de opvarenden heeft geen hut. Zij huren een hangmat aan een tikkende verwarmingsbuis en zullen nooit snel genoeg bij de reddingsschepen zijn. Die bevinden zich alleen op de luxe dekken en zijn aangeschaft volgens hetzelfde rekenmodel als de ziekenhuisbedden van de intensive care. Liever minder dan genoeg, want als ze niet gebruikt worden geeft dat maar onnodige kosten.

Een orkestje speelt, van onbetaalde topviolisten die blij mogen zijn met de werkervaring. Uit de intercom klinkt dat het schip een kleine omweg moet maken vanwege een bootje met vluchtelingen. Als excuus voor dit ongemak is de champagne in de Ruttelounge voor de helft van de prijs.

Succes met stemmen morgen. Wees geen Schettino. Of een onbenul.

FOTOCREDITS: De foto van de Costa Concordia is van de NOS. De coverfoto van Haamstede Natuur.