In de buurt hoor je deze dagen veel gezaag. Een keer in het jaar is de grote knipbeurt voor de knotwilgen. Kleine en grote bomen staan in de vale winterzon te wachten op hun knipbeurt. Getooid met vele lange takken klaar voor het knotten. Op de dijken bij het natuurgebied wordt het knotten gedaan door vrijwilligers van de natuurorganisatie, hier in de tuinen zijn het de buren zelf die de snoeischaar en zaag ter hanteren. Stuk voor stuk worden de takken of ‘wilgentenen’ geknipt net zo lang totdat er een kale kop overblijft.
In sommige tuinen komt dan later deze week een takkenrij te liggen, een natuurlijke wilgenhaag als afscheiding. Zo krijgt het oude hout een mooie tweede leven als ideale nestplek voor de vogels.
Het knotten past goed in het cylcus van het jaar: oud hout weghalen om ruimte te maken voor nieuwe groei. Op de boom met de uitlopers en in de haag als babykamer voor jonge vogels.
Met mijn muts op loop ik later op de dag langs de kale koppen. Het zal niet lang duren voordat de jonge scheuten zichtbaar zullen zijn nu dat de dagen gaan lengen.
Bright sight of life 